Οι παλιότεροι, μπορεί και οι σημερινοί, λέγανε «όποιος γυρίζει μυρίζει»…Κάποια κοινωνική υποχρέωση, με έφερε προχθές στην Καρδίτσα. Ταξιδεύοντας με το λεωφορείο (πού τα παλιά ταξίδια με το Ι.Χ…), είχα την ευκαιρία να χαζέψω και να δω πράγματα, τα οποία αν τα χαζέψεις οδηγώντας, σίγουρα θα βουλώσεις κάποιο χαντάκι.
Σε κάποιο χωριό λοιπόν, δεν έχει σημασία το όνομά του, σε μια αποθήκη, που παλαιότερα ήταν αυτές που λέγαμε των «Γεωργικών Συνεταιρισμών», ήταν ζωγραφισμένη μία βουκολική παράσταση, σοβιετικής νοοτροπίας. Ξέρετε από αυτές που ευτυχισμένοι αγρότες πιασμένοι χέρι – χέρι χορεύουν και τραγουδούν μαζεύοντας τους καρπούς της γης, μέσ’ την καλή χαρά. Βέβαια το πόσο χαρούμενοι ήταν οι γελαστοί κοζάκοι και οι χαρούμενες κολχόζες, είναι μία άλλη ιστορία.
Ωστόσο, αυτή η εικόνα με έβαλε σε σκέψεις. Λες να είχαν δίκιο οι σύντροφοι που φώναζαν για την περίφημη πρωτογενή παραγωγή; Τον συλλογισμό μου αυτόν ενίσχυσε και ένα άλλο γεγονός. Ένα μεγάλο μέρος (να μη μπούμε στην διαδικασία προσδιορισμού ποσοστών, πάντως ήταν σεβαστό) του ευλογημένου Θεσσαλικού Κάμπου ήταν τελείως εγκαταλελειμμένο. Μεγάλες εκτάσεις με αγριόχορτα, έδειχναν την εγκατάλειψη και την ερήμωση της Ελληνική υπαίθρου. Ακόμη, πολλά άσπαρτα χωράφια, είχαν γεμίσει με…κάτοπτρα φωτοβολταϊκών.
Αμ έτσι δεν γίνεται δουλειά ρε παλικάρια.
Όμως οι εκπλήξεις συνεχίζονται.
Το ΚΤΕΛ Ν. Καρδίτσας έχει εκδώσει ένα ενημερωτικό τρίπτυχο με τα δρομολόγια των λεωφορείων του, καθώς επίσης και μερικές χρήσιμες πληροφορίες για τον Νομό.
Εκεί λοιπόν, μεταξύ των άλλων διαβάζουμε και το τηλέφωνο (άκουσον – άκουσον) του Τμήματος Συνοριακής Φύλαξης!!!
Γνωρίζουμε ότι υπάρχει κάποια αντιπαλότητα μεταξύ των Νομών της Θεσσαλίας (όπως άλλωστε σε όλη την Ελλάδα μεταξύ των ομόρων Νομών ή πόλεων), η οποία ξεκινάει από το ποδόσφαιρο και φθάνει, μέχρις όπου βάλει ο νους του ανθρώπου. Από του σημείου αυτού όμως, μέχρι την δημιουργία Συνοριακής Φύλαξης, υπάρχει μία απόσταση.
Διότι ποιά θα είναι άραγε η αποστολή αυτού του Τμήματος; Μήπως να φυλάει τα σύνορα του Νομού Καρδίτσας από ενδεχόμενη εισβολή Τρικαλινών ή Λαρισαίων; Μήπως η υπόλοιπη Θεσσαλία ευρίσκεται ακόμη υπό ξένη κατοχή και οι Καρδιτσιώτες έχουν κάνει τα κουμάντα τους; Μήπως βρισκόμαστε ακόμη στο 1897 (θυμόσαστε, η Ελλάδα της Μελούνας κ.λπ.) και δεν το ξέρουμε;
Αυτά είναι μερικά από τα αναπάντητα ερωτήματα, που με βασάνιζαν για αρκετή ώρα, χωρίς να μπορώ να βρω μια ικανοποιητική απάντηση.
Ώσπου μου ήρθε μια «φλασιά», που λένε και οι νέοι μας: «Ρε μπας και έγινε αυτό το Τμήμα, για να τακτοποιηθούν τα δικά μας παιδιά;».
Αμέσως όμως, με λυπήθηκα, που έκανα μια τέτοια αμαρτωλή σκέψη. «Είναι ποτέ δυνατόν να υπάρξει Έλληνας που να σκεφθεί το τοιούτον τι;», σκέφτηκα και σιχτίρισα τον κακόπιστο εαυτό μου: «Άντε να χαθείς, που το αρρωστημένο μυαλό σου όλο στο κακό πάει. Και τι είναι ρε τα σύνορα από την Καρδίτσα; 3 ώρες δρόμος είναι. Ου να μου χαθείς».
Είναι κι’ αυτό μια άποψη σκέφτηκα και παρήγγειλα μία μπύρα…
O Χρήστος Μπολώσης είναι υποστράτηγος ε.α
