Η γείωση της οικονομίας και η συμφωνία με τους δανειστές
To απαισιόδοξο σενάριο, το σενάριο της δραχμής, του παράλληλου νομίσματος και της πιθανής χρεοκοπίας, το ξέρετε. Κανείς δεν το εύχεται. Σήμερα επιλέγω να σας περιγράψω τι θα συμβεί στην περίπτωση της υπερίσχυσης του καλού σεναρίου, της επίτευξης συμφωνίας με τους δανειστές. Θα έχει ενδιαφέρον η επόμενη ημέρα στο σενάριο αυτό. Και τούτο διότι έως έναν βαθμό το χαλί για την εφαρμογή του έχει ήδη στρωθεί με την επιβολή των capital controls. Δεν μας πέρασε από το μυαλό μέσα στον γενικό πανικό, αλλά ισχύει, μου το είπε ένας καλός φίλος: Η επιβολή των κεφαλαιακών ελέγχων επέφερε εν τοις πράγμασι μία νέα υποτίμηση, ένα απότομο κάθισμα στην ελληνική οικονομία. Τόσο απότομο, ώστε δημιούργησε τις εξής συνθήκες:
Πρώτον, την επιβολή του πλαστικού χρήματος στην κατεξοχήν κοινωνία της φοροδιαφυγής. Οι χρεωστικές κάρτες σαρώνουν αυτή την εποχή, καθώς η χρήση τους είναι ελεύθερη, απαλλαγμένη από περιορισμούς. Αυτό που δεν κατάφερε ο ανεκδιήγητος Βαρουφάκης με την επιβολή της χρήσης του πλαστικού χρήματος στα πλούσια νησιά για συναλλαγές άνω των 70 ευρώ το καταφέρνει με τις κλειστές τράπεζες ο Τσίπρας.
Δεύτερον, την αναγκαστική κυκλοφορία των χαρτονομισμάτων που βρίσκονται σε στρώματα και μπαούλα συνολικού ύψους 40 δια. ευρώ. Λεφτά υπάρχουν και με την απαγόρευση των τραπεζικών συναλλαγών θα εμφανιστούν στην αγορά.
Τρίτον, την επιβολή πλαφόν στις αναλήψεις μεγαλύτερου των 60 ευρώ ποσού, όταν ομαλοποιηθεί η κατάσταση, αλλά όχι πολύ άνω των 250. Μέτρο που οδηγεί, ούτως ή άλλως, στη μείωση της κατανάλωσης και στο κάθισμα της οικονομίας.
Τέταρτον, τη μείωση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα και των συντάξεων στον δημόσιο τομέα. Οταν και αν ανοίξουν οι τράπεζες και αποκατασταθεί εν τινι μέτρω η κυκλοφορία του χρήματος, το πρώτο δίλημμα που θα θέσουν οι επιχειρήσεις στους εργαζομένους είναι «απολύσεις, λουκέτο ή διατήρηση των θέσεων εργασίας και μείωση μισθών;» Για τους συνταξιούχους δεν γεννάται θέμα. Συντελείται ήδη ένα άθλιο πείραμα στις πλάτες τους. Καλούνται εδώ και 10 μέρες να ζήσουν με 240 ευρώ έκαστος.
Τείνω λοιπόν να πιστέψω ότι έχει δίκιο ο αγαπημένος μου φίλος ότι η συμφωνία, αν τελικά καταλήξουμε σε αυτήν, ήδη εφαρμόζεται σιωπηρά με τη γείωση της ελληνικής οικονομίας. Το σενάριο αυτό έχει το πλεονέκτημα για τον Τσίπρα ή τον όποιο άλλο ότι το κάθισμα της οικονομίας -αν και είναι μαχητό το επιχείρημα που σας αναπτύσσω- μπορεί να αποδοθεί στους κακούς ξένους. Θα συμβεί; Δεν το ξέρω. Υπάρχουν κι άλλα σενάρια στο τραπέζι. Με χρεοκοπία εντός ευρώ, χωρίς δραχμή, χωρίς κατάπτωση των ρητρών ESM και με άλλου τύπου εξελίξεις. Αλλά γι’ αυτά, αργότερα.
Μανώλης Κοττάκης
