Οταν η Ιστορία θα αποτιμήσει την πρωθυπουργία του Αντ. Σαμαρά
Θα έρθει η στιγμή, δεν είναι ακόμη η ώρα, να γίνει πλήρης και νηφάλια αποτίμηση της πρωθυπουργίας Σαμαρά. Με την αναγκαία απόσταση του χρόνου θα είναι ίσως ευχερέστερο για τον ίδιο να καταλάβει τι πήγε λάθος, αλλά και για τους επικριτές του να κατανοήσουν σε τι ενδεχομένως τον αδίκησαν. Ανήκω σε εκείνους που άσκησαν κριτική στην κυβέρνηση της Ν.Δ. αυτά τα τρία χρόνια επί τη βάσει αρχών και όχι βάσει προσωπικών αισθημάτων. Θεωρώ ότι ο Σαμαράς έχασε το στοίχημα της επανεκλογής του για δύο βασικούς λόγους.
Ο πρώτος ήταν ότι απέφευγε να ενημερώνει τον λαό σε κάθε βήμα για τις αποφάσεις του. Δεν εξηγούσε. Απέφευγε το Κοινοβούλιο όπως ο διάβολος το λιβάνι, ενώ είχε μια ανεξήγητη αγοραφοβία όσον αφορά τις τηλεοπτικές κάμερες – δύο συνεντεύξεις έδωσε όλες όλες ως πρωθυπουργός. Τα ακριβώς αντίθετα από όσα κάνει ο Τσίπρας. Ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ αξιοποιεί και το μισό επιχείρημα, βομβαρδίζοντας τα Μέσα με non paper, ο Σαμαράς και το επιτελείο του δεν κατάφεραν ποτέ να εκλαϊκεύσουν τις καλές στιγμές της πρωθυπουργίας του. Αυτό που εκπεμπόταν ήταν μια γκρίζα εικόνα. Ο πρόεδρος Κλίντον γράφει στα απομνημονεύματά του ότι η επικοινωνία είναι το μισό της επιτυχίας ενός πολιτικού.
Ο δεύτερος λόγος που ο Σαμαράς απέτυχε να επανεκλεγεί είναι ότι άφησε να δημιουργηθεί στην κοινωνία, και ειδικά στη μεσαία τάξη, η εντύπωση της κοινωνικής αδικίας. Οτι φορολογεί τη μεσαία τάξη, αλλά αφήνει στο απυρόβλητο την ανώτερη τάξη. Αυτό κόστισε. Κατά την ταπεινή μου άποψη, αυτά είναι τα δύο μεγάλα λάθη του. Οσο και αν εστιάσουμε εκεί, πάντως, οι διαπιστώσεις αυτές δεν αναιρούν τα θετικά της διακυβέρνησης Σαμαρά: την οικονομική σταθερότητα, την πολιτική σταθερότητα, την κοινωνική ειρήνη, τους θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, έστω ισχνούς.
Είτε συμπαθούμε τον Σαμαρά είτε τον αντιπαθούμε πρέπει να έχουμε το θάρρος να το λέμε, χωρίς αμφιταλαντεύσεις: Ηταν δέκα σκάλες καλύτερος πρωθυπουργός από τον Αλέξη Τσίπρα, από όσα μας έχει δείξει μέχρι στιγμής εν πάση περιπτώσει. Θωράκισε τη χώρα, δεν την έθεσε σε κίνδυνο, δεν συμπεριφέρθηκε πειρατικά απέναντι στους εταίρους, απέδειξε ότι η διαπραγμάτευση στο χαμηλότερο επίπεδο είναι κατά πολύ αποτελεσματικότερη από τον διεθνή συνδικαλισμό και τις φαντεζί δηλώσεις σε επίπεδο κορυφής. Δεν ξέρω τι θα πει η Ιστορία για την ποιότητα της αρχηγίας του Σαμαρά στη Ν.Δ., μπορεί να του καταλογίσει ότι δεν ενέπνευσε την παράταξη, είμαι βέβαιος όμως πως, όταν τα πάθη καταλαγιάσουν, θα είναι πολύ καλύτερη στην αποτίμησή της για την πρωθυπουργία του. Και να ήθελε να την αδικήσει, είναι τόσο έντονη η ζάλη από την τρικυμία ΣΥΡΙΖΑ, που δεν θα το τολμήσει.
Μανώλης Κοττάκης
