Κάποιοι στη Ν.Δ. θεωρούν ότι αποτελεί πανάκεια η μετακόμιση του κόμματος από τη Συγγρού στη Ρηγίλλης και το διατυμπανίζουν ως τη μαγική συνταγή, η οποία εν μια νυκτί θα λύσει όλα τα προβλήματα που έχει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και θα γυρίσουν ύστερα από αυτό οι ψηφοφόροι τρέχοντας, όπως και με το μαγικό ραβδί που βρίσκεται σε κάποιο ξεχασμένο ντουλάπι του ιστορικού κτιρίου θα ξαναγίνει η Ν.Δ. το κόμμα του μεσαίου χώρου.
Νομίζω ότι ο έμπειρος στα κομματικά πρόεδρος της Ν.Δ. Ευάγγελος Μεϊμαράκης ξέρει την αλήθεια (γι’ αυτό και τρέμει στην ιδέα της κάλπης τώρα στην κατάσταση που βρίσκεται το κόμμα) και κυρίως τι παρέλαβε από τον προκάτοχό του· ένα κόμμα που χρωστά σχεδόν σε όποιον μιλά ελληνικά (και όχι μόνο) και μια παράταξη που έχει χάσει τον ιδεολογικό της μπούσουλα και κυρίως τη ραχοκοκαλιά της, η οποία είναι η μεσαία τάξη, δεν έχουν πολύ δρόμο μπροστά τους.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως της Ν.Δ. είναι ότι δεν έχει πάρει διαζύγιο από όλα αυτά (και πρόσωπα και νοοτροπίες) που προκαλούν ανατριχίλα στους πολίτες. Ολους αυτούς που έβλεπαν την τρόικα ως μεσσία και τώρα βγαίνουν επιχαίροντας στα κανάλια γιατί ο Τσίπρας αναγκάζεται να ολοκληρώσει όλα εκείνα που άφησαν αυτοί σε εκκρεμότητα, με μόνο επιχείρημα ότι αν ξανάρθουν αυτοί θα τα κάνουν καλύτερα!
Δηλαδή ακόμη και σήμερα βγαίνουν και λένε στους πολίτες που αιμορραγούν τόσα χρόνια ότι αυτοί θα εφάρμοζαν καλύτερα όσα ζητούν οι δανειστές και ζητούν ειδικό δικαστήριο για τα… εγκλήματα του Βαρουφάκη και όχι για όσα έκαναν ο Παπανδρέου, ο Βενιζέλος και οι πρώην συγκάτοικοί τους στην εξουσία. Και με αυτά τα θλιβερά επιχειρήματα πιστεύουν ότι θα πείσουν τους πολίτες να ψηφίσουν και πάλι τη Νέα Δημοκρατία. Κούνια που τους κούναγε, θα λέγαμε.
Δυστυχώς, το πρόβλημα της Ν.Δ. δεν είναι χωροταξικό αλλά βαθύτατα πολιτικό. Και όσο δεν το συνειδητοποιούν τα στελέχη της Κεντροδεξιάς τόσο θα βουλιάζουν περισσότερο απ’ ό,τι ο Τσίπρας στην κινούμενη άμμο όπου μας έχουν ρίξει οι δανειστές. Διότι ο πρωθυπουργός θα έχει τη δυνατότητα να απαλλαγεί στο συνέδριο ή στις εκλογές από τα βαρίδια τους κόμματός του, ενώ η Ν.Δ. τα κουβαλά ακόμη χάνοντας χρόνο και κυρίως τη νέα γενιά.
Ας κάνουν μια βόλτα ακόμη και στις παραλίες για να καταλάβουν τι εννοούμε. Ακόμη και σήμερα, που η κυβέρνηση θα έπρεπε να καταρρέει στην κοινωνία αλλά και δημοσκοπικά, η Ν.Δ. είναι δεύτερη και καταϊδρωμένη μόνο και μόνο εξαιτίας απουσίας τρίτου.
Η Ν.Δ. δεν σώζεται ούτε με παλινορθώσεις ούτε με… αεροβαπτίσματα μεσαίου δρόμου και χώρου ή με κεντροδεξιές συνιστώσες. Θέλει γκρέμισμα και χτίσιμο ξανά, με σεβασμό στα θεμέλιά της, και την αρχή μπορεί να κάνει ο Μεϊμαράκης, που ξέρει εκτός των άλλων την ανθρωπογεωγραφία. Η παράταξη θέλει επειγόντως νέα βιτρίνα σε πρόσωπα και ιδέες. Θέλει ανθρώπους με φρεσκάδα και εμπιστοσύνη στους εαυτούς τους. Σίγουρα δεν είμαστε της άποψης ότι πρέπει να σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν (και δεν εννοούμε μόνο ηλικιακά), αλλά δεν μπορεί να τα βάζουν να τρέχουν σε κούρσες ταχύτητας. Διότι τότε πάντα θα έρχονται τελευταία…
Νίκος Ελευθερόγλου
