Σήμερα παρουσιάζεται ένα ενδιαφέρον ντοκουμέντο που βοηθά την ερμηνεία της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας
Ο Αριστείδης Δημόπουλος είναι συνταξιούχος δικηγόρος, υφυπουργός Οικονομικών επί 21ης Απριλίου και συνήγορος των πρωταιτίων του πραξικοπήματος. Κοινοποίησε στη «δημοκρατία» επιστολή που έλαβε από τον Στυλιανό Παττακό το 1981, όταν ανακοίνωσε σε εκείνον και στους λοιπούς εντολείς του την πρόθεσή του να προσφύγει στο Ευρωκοινοβούλιο και το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Στην «αυστηρώς προσωπική» επιστολή του ο Παττακός γράφει:
«Αγαπητέ μου Αρη, η προθυμία σου να σπεύσης εις το Στρασβούργον προς υποστήριξιν της υπό τινών φίλων μας -εν αγνοία ημών- υποβληθείσης καταγγελίας είναι συγκινητική εξ απόψεως οίκτου και φιλίας. Εκτιμώ βαθύτατα την πρόθεσίν σου αυτή. Αλλ’ εάν σκεφθής ψυχραίμως και χωρίς συναισθηματισμούς θα συμφωνήσης μαζί μου ότι η ενέργεια αυτή, του να ζητούμεν δηλαδή την επέμβασιν των ξένων διά την επανόρθωσιν μιας αδικίας την οποίαν διέπραξεν εις βάρος μας η κυβέρνησις της πατρίδος μας, οιαδήποτε κι αν είναι η κυβέρνησις αυτή, είναι άκρως εξευτελιστική δι’ ημάς και μας ταπεινώνει εις τα όμματα του Ελληνικού Λαού, των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά και έναντι της Ιστορίας, διότι μας παρουσιάζει εθνικώς αναξιοπρεπείς και “μηδίζοντας”. Κατά την διάρκειαν της επαναστατικής περιόδου, αυτούς οι οποίοι περιέτρεχον τας “αυλάς” της Ευρώπης και των ΗΠΑ (Παπανδρέου, Ράλλης, Παπασπύρου, Ζίγδης, Μητσοτάκης κ.λπ.) διά να “βρουν το δίκιο τους” τους απεκαλούσαμεν προδότας και “μηδίζοντας”. Νομίζεις ότι είναι ορθόν τώρα να τους αντικαταστήσωμεν ημείς εις τους τίτλους αυτούς;
Ο Καβάφης έχει γράψει ένα έξοχον ποίημα υπό τον τίτλον “Οδοιπόροι για τα Σούσα”*. Εάν ενθυμούμαι καλώς, κάποιος στίχος του λέγει “Και τι φρικτό, τι φρικτό, όταν ενδίδης και κινάς οδοιπόρος για τα Σούσα”. Και εννοεί τον Δημάρατον, τον Ιππίαν, τον Θεμιστοκλή, τον Κόνωνα και λοιπούς μηδίζοντας, οι οποίοι, όταν ηδικούντο ή ενόμιζον ότι ηδικούντο από την Πατρίδα των, ξεκινούσαν διά την αυλήν των Περσών βασιλέων διά να εύρουν το “δίκιο τους”·
Φαντάζεσαι ποία ατίμωσις θα ήτο δι’ ημάς εάν κάποιος νέος Καβάφης γράψη κανένα παρόμοιον ποίημα με τίτλον “Οδοιπόροι για το Στρασβούργο!”. Είμαι βέβαιος ότι δεν πιστεύεις ότι είμεθα άξιοι τοιαύτης τύχης».
*Ο ορθός τίτλος του ποιήματος του Κωνσταντίνου Καβάφη είναι «Η Σατραπεία».
Παναγιώτης Λιάκος
