Ο Αϊ-Βασίλης, αν δει τις φωτό, θα παρατήσει το έλκηθρο και θα αποδράσει από την Ελλάδα με διαστημόπλοιοΣτη φωτό Νο 1 βλέπουμε μια γκανιάν υποψηφιότητα χρυσού βατόμουρου για το 2017. Αναμφίβολα είναι ένα… μη δέντρο, μια άρνηση χριστουγεννιάτικου δέντρου, που στήθηκε στην κεντρική πλατεία των Ιωαννίνων. Το απαίσιον της όψεώς του δεν είναι τυχαίο. Οπως τα περισσότερα δύσμορφα και απάνθρωπα κατασκευάσματα, είναι τέκνο της σοβιετικής «τέχνης». Πηγή της εμπνεύσεώς του είναι ο πύργος του Τατλίν (φωτό Νο 2), ένας λενινοκρουσμένος πύργος της Βαβέλ, που σχεδιάστηκε (1919-1920) από τον Σοβιετικό `αρχιτέκτονα Βλαντιμίρ Τατλίν, αλλά δεν χτίστηκε ποτέ. Στόχος του Τατλίν ήταν να στεγάσει τα κεντρικά της Κομιντέρν (η Τρίτη Διεθνής). Την μπλαμούτσα με τα μαδέρια την έφτιαξαν φοιτητές της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων υπό τις οδηγίες και την επίβλεψη καθηγητού τους.
Ο πτερωτός στηλίτης ερυθροδαίμων της φωτό Νο 3 καραδοκεί στην είσοδο της πόλης του Παλαιού Φαλήρου, κάπου ανάμεσα στις Εκκλησίες της Αγίας Σκέπης και του Αγίου Γεωργίου. Οι αμέριμνοι οδηγοί αναμένεται να κοψοχολιαστούν από το διαβολικό θέαμα στην παλαιά λεωφόρο Ποσειδώνος. Καθώς αναφέρθηκε σε δημοσιεύματα του τοπικού Τύπου, το γλυπτό ονομάζεται PHYLAX και αναπαριστά και συμβολίζει τον Φύλακα – Αγγελο της πόλης.
Η πρώτη εντύπωση του γλυπτού, όπως την αποκόμισε ο ειλικρινώς υμέτερος, από το χτυπητό γυαλιστερό κόκκινο στο οποίο είναι εμβαπτισμένο το ον με τα φτερά και το άμορφο κεφάλι (θυμίζει και λίγο πουλερικό που καρατομήθηκε), δεν παραπέμπει σε άγγελο που κάνει καριέρα στον παράδεισο, αλλά σε πρώην άγγελο που συνέχισε τη σταδιοδρομία του στην κόλαση έπειτα από δελεαστική πρόταση του πεπτωκότος διασήμου συναδέλφου του. Περί ορέξεως, κολοκυθόπιτα θα έλεγε κάποιος.
Τα ζητήματα αισθητικής είναι αμιγώς προσωπικά. Η ύπαρξη αισθητικής διαχέεται στην πόλη σε περιόδους ακμής και η ανυπαρξία της πλήττει κατακέφαλα το κοινό σε περιόδους παρακμής.
Μπορεί και το γλυπτό αυτό να είναι αγγελικό και ωραίο κι εγώ ο καχύποπτος να μην το βλέπω και να αντιμετωπίζω αυτό το γλυπτό σαν απόδοση φόρου τιμής στον διάβολο αυτοπροσώπως. Μπορεί…
Παναγιώτης Λιάκος
