➥ Διαβάζουμε στα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία: «Σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα ο Μεσάλ Σάαντ Αλμποστάνι, ο οποίος ήταν ένας από τους 15 βασικούς υπόπτους για τη δολοφονία του Σαουδάραβα αντιφρονούντος δημοσιογράφου Τζαμάλ Κασόγκι».
➥ Κοίτα, βρε παιδί μου, η κακιά η ώρα. Πάνω που κάποιος πανίσχυρος ήθελε να καλύψει τα ίχνη του, τρακάρει με το αυτοκίνητο μια από τις μισθωμένες κάννες του (μισθωμένη λεπίδα, για την ακρίβεια) και σκοτώνεται.
➥ Ενα μάθημα που αρνούνται να αποστηθίσουν οι μισθοφόροι δολοφόνοι σε ολόκληρο τον κόσμο. Αν ο πελάτης σου είναι πανίσχυρος και η αποκάλυψη του φόνου που σε έβαλε να κάνεις τον εκθέτει ανεπανόρθωτα, τότε το επόμενο θύμα είσαι εσύ.
➥ Και μια βιντεοκασέτα με ταινία συνωμοσίας ή περιπέτεια να έχεις νοικιάσει (ούτε καν DVD), σίγουρα θα το έχεις μάθει: σε μια ανάθεση δολοφονίας τα θύματα είναι τουλάχιστον τρία: ο στόχος, ύστερα ο φυσικός αυτουργός και στο τέλος ο ηθικός.
➥ Τέλειος φόνος δεν υπάρχει. Το σφάλμα γεννιέται από την ίδια την πρόθεση να τελεστεί το έγκλημα – όπως το σκουλήκι στο φρούτο υπάρχει ήδη από την εποχή του ανθού…
➥ Και στα δικά μας να το πάμε θα διαπιστώσουμε ότι παρόλο το γεγονός της φαινομενικής ατιμωρησίας, κάπου σε μια σκοτεινή γωνιά του χρόνου, το αναπόδοτο δίκαιο περιμένει τους δράστες για να εξοφληθούν όλοι οι λογαριασμοί. Το σύμπαν δεν σηκώνει βερεσέδια.
➥ Κι ο Κοτζιάς δεν φάνταζε ανήκουστα προκλητικός; Δεν φαινόταν εξωφρενικά αυθαίρετος, εξοργιστικά άθικτος από την εθνική μήνιν που ξεσήκωσε; Στο τέλος ξεκόλλησε σαν κατσαρή τρίχα από το ζυμάρι κι ύστερα έγραφε για «σπόρους» στα τουίτερ. Κι έπονται καλύτερα…
➥ Το καλό με τους εξουσιαστές και τις κυβερνήσεις είναι ότι πέφτουν. Το κακό είναι ότι κάποτε έγιναν εξουσιαστές και απέκτησαν δύναμη.
➥ Στην Ελλάδα, βέβαια, την κλεψύδρα δεν την έχουμε κάθετη αλλά πλαγιαστή. Εξουσιαστές έχουν γίνει οι λεγόμενοι «αντιεξουσιαστές». Αυτοί σε λίγο καιρό θα βαθμολογούν τα γραπτά των φοιτητών στις εξετάσεις και θα αποφασίζουν για τις προαγωγές και τις αποστρατείες στην ΕΛ.ΑΣ.
➥ Να μην έχετε αμφιβολία. Η λέξη παρακράτος διαβάζεται και ερμηνεύεται με δύο τρόπους: Αφενός είναι το κράτος (δηλαδή η δύναμη στα αρχαία ελληνικά) του κράτους και αφετέρου ο παράς του κράτους.
➥ Πάλι ελληνική η πρωτοπορία, το κράτος κυβερνάται κι από την αναρχία!
π
