Η παρέλευση της οκταετίας Γιώργου Καμίνη αφήνει μια Αθήνα τόσο «καινοτόμο», ώστε σκυλοβρoμάει ολούθε ούρα και σκουπιδόζουμαΠώς το λέει η φράση; «Μείναμε παγωτό». Ε, λοιπόν, η είδηση ότι η Αθήνα ανακηρύχθηκε «Πρωτεύουσα Καινοτομίας 2018» άλλους τούς άφησε παγωτό παρφέ κρέμα σοκολάτα, άλλους φιστίκι και άλλους βανίλια Μαδαγασκάρης. Τα συχαρίκια ο δήμαρχος Καμίνης τα έλαβε στη Λισαβόνα, σε ειδική «τελετή».
Η τελετή, όμως, που γίνεται τα τελευταία χρόνια στην πρωτεύουσα, στην πάλαι ποτέ «διαμαντόπετρα στης Γης το δαχτυλίδι», είναι η εξόδιος ακολουθία της ελληνικότητάς της, της καθαριότητάς της και της λάμψης που τη χαρακτήριζαν κάποτε, πολύ παλιά, πριν την ενταφιάσουν μέσα στο τσιμέντο και το μπετόν.
Με Καμίνη, το χάλι αποθεώθηκε, η μπόχα εξαπλώθηκε, το σκουπιδομάνι* κυριάρχησε, η εικόνα της σήψης** βασίλευσε. Οπου κι αν πας, η Αθήνα βρομάει. Είναι λίγα τα σημεία όπου δεν πολιορκούν τα ρουθούνια σου η μπόχα της κατουρλίλας, η θέα των σκουπιδιών, οι τραγικές εικόνες με τους αστέγους και τους εξαρτημένους. Και, φυσικά, ο μπαλαντέρ είναι οι μπούρκες και τα λευκά φέσια των ισλαμιστών.
Οποιος αποπειραθεί, όπως ο ειλικρινώς υμέτερος μετά του αρθρογράφου της «δημοκρατίας» Αλκ. Κ. Κεφαλά, να περπατήσει (εννοείται στη χρονική ζώνη 21.30 με 23.00 – προς Θεού, όχι αργότερα!) από την οδό Αθηνάς μέχρι το Μοναστηράκι θα διαπιστώσει ότι μια αύρα Καμπούλ και Ισλαμαμπάντ διαποτίζει το ιερό πτολίεθρο της Παλλάδος Αθηνάς.
Μέσα σ’ αυτά τα λίγα μέτρα θα τον πλησιάζουν αρκετά συνεργεία ανιχνεύσεως υποψήφιων θυμάτων ληστείας για να δουν αν «τους παίρνει» να αποπειραθούν να τον… απαλλάξουν από τα υπάρχοντά του. Επίσης, θα δει στην πλατεία Κοτζιά δεκάδες «επενδυτές» από τα αφγανικά οροπέδια να παίζουν ποδόσφαιρο αλαλάζοντας και θα περάσουν από δίπλα του μπουρκοφορούσες με δεκάδες παιδιά. Αν επιζήσει, θα το θυμάται (χωρίς νοσταλγία).
*Στη μεγάλη φωτό βλέπουμε μια ωραία κολεξιόν σκουπιδιών στο Ζάππειο. Η μυρωδιά υπάρχει, αλλά δεν φαίνεται στη φωτογραφία.
**Στη μικρή φωτό βλέπουμε το πιο βρόμικο και μολυσμένο φωτιστικό δρόμου του γαλαξία – οδός Aγρας και Ευφορίωνος στο Παγκράτι.
Παναγιώτης Λιάκος
