«Η κόλαση είναι άδεια και όλοι οι διάβολοι είναι εδώ». Ουίλιαμ Σαίξπηρ, «Τρικυμία», Πράξη 1η, 2η ΣκηνήΔεν είν’ νεκρό, αυτό που μπορεί αιώνια να περιμένει. Με το πέρασμα των παράδοξων αιώνων ακόμα και ο θάνατος μπορεί να πεθάνει». Αυτή είναι μια από τις ιστορικότερες φράσεις που παρήγαγε ο εξαίσιος νους του Χάουαρντ Φίλιπς Λάβκραφτ (1890- 1937), του Αμερικανού συγγραφέα ο οποίος έκανε αποδοχή κληρονομιάς του μεγαλειώδους, υποβλητικού και «ατμοσφαιρικού» τρόμου των ιστοριών του Eντγκαρ Aλαν Πόου (σ.σ.: κακώς τον γράφουμε Πόε, η προφορά είναι Πόου).
Ο Λάβκραφτ πήρε το λεπτοφυές, αιθέριο και μακάβριο στιλ του Πόου και το εξακόντισε σε σφαίρες εξωδιαστατικές, σε σύμπαντα απροσπέλαστα, εκτός των νόμων της φύσης που γνωρίζουμε, με μη ευκλείδεια γεωμετρία και όντα που σε σκοτώνουν από φρίκη, ακόμα κι αν υποπτευθείς την ύπαρξή τους. Τι να πρωτοδιαβάσεις από Λάβκραφτ και να μη σου σηκωθεί η τρίχα σαν της γάτας που ανταριάζεται από την ηχώ αλυχτήματος θηριώδους σκύλου; «Το χρώμα που ήρθε από το Διάστημα», «Στα Βουνά της Τρέλας», «Η Περίπτωση του Τσαρλς Ντέξτερ Γοόρντ», «Το Πλάσμα στο Κατώφλι», «Οι Αρουραίοι μέσα στους Τοίχους», «Φυλακισμένος με τους Φαραώ» (το έγραψε μαζί με τον Χάρι Χουντίνι), «Το Μοντέλο του Πίκμαν» είναι μερικά από τα αριστουργήματά του.
Ε, λοιπόν, εμείς τα μαθητούδια της σχολής Λάβκραφτ και Πόου μόλις χθες ανακαλύψαμε ότι υπάρχει ακόμα ένας τρόμος πιο ισχυρός, πιο θανάσιμος κι απάνθρωπος από εκείνους που φαντάστηκαν όλοι οι συγγραφείς στο γνωστό τρισδιάστατο σύμπαν αλλά και σε αρκετά από τα παράλληλα σύμπαντα όπου ίσως (σε ένα από αυτά) ο σοσιαλισμός λειτούργησε για δέκα λεπτά της ώρας: ο τρόμος αυτός ονομάζεται Γιώργος Παπανδρέου! Ο Τζέφρυ ο Αποτρόπαιος. Το στοιχειό που χορεύει μια βδελυρή μείξη ζεϊμπέκικου και μπρέικ ντανς.
Ο Τζέφρυ, που λέτε, σε μια αποστροφή (πόσο ταιριαστή η λέξη) των λόγων του υπαινίχθηκε ότι δεν αποκλείει συγκυβέρνηση με τη Ν.Δ. – αρκεί να αλλάξει η χώρα! Ποια χώρα, βρε, που μετά το πέρασμά σου φυτρώνουν μόνο οι «Μύκητες από τον Γιογκόθ» που φαντάστηκε ο Λάβκραφτ; Με τον απήγανο και μακριά!
Παναγιώτης Λιάκος
