Τόσοι υποψήφιοι που μας περικυκλώνουν και μας βομβαρδίζουν με ιδέες και προτάσεις για τη σωτηρία μας, προκαλούν ποιητικό οίστρο
Θέλει! Σύμβουλος, δήμαρχος κι ευρωβουλευτής
Πρωθυπουργός και πρόεδρος και περιφερειάρχης
Καλύτερα μην άρχεσαι, να σε ψηφίζουν ν’ άρχεις
Μα πως το θέλει ακόλαστα να μην πολυσκεφτείς…
Πατρίδα καλή και αγαθή και σοσιαλισμό σού τάζει
Φράγκα, δουλειές και επανίδρυση του κράτους
Μπροστά θα βάλει τους τεχνοκράτες τους βαρβάτους
Κι όσο μιλά, απ’ τα χείλη του, σάλιο λιγούρας στάζει…
Να πας στην κάλπη αμέριμνος και το κουκί να ρίξεις
Πάνω στην καταμέτρηση να έχει τους δικούς του
Οι κολαούζοι στα κρυφά να βάζουν τους σταυρούς του
Μέχρι να έρθει αυτή η στιγμή κι εσύ θα του τα πρήξεις…
Δεν τόνε βλέπεις αφελή που ‘χει το λερό το μάτι;
Δεν τον ακούς; Υπόσχεται κατά… ριπάς το μούσι
Ψόματα λέει ο άνανδρος, φτυστός του Πηλιογούση
Ασχετος είναι σ’ όλα του εκτός απ’ την απάτη…
Αλλήθωρος, κομπλεξικός, καμπούρης και χοντρέλα
Και ρητορεύει για ομορφιά, μέτρο και αρμονία
Μεθάει με ψυχοφάρμακα, μιλάει για ευτυχία
Λαδώνεται από παντού, παίζει για τη «φανέλα»…
Ρουσφέτια συνέχεια του ζητάς, χαρτιά και βεβαιώσεις
Την άνεσή σου να ‘χεις, βρε, και σόι για να βολέψει
Και θα στηρίξουν όλοι αυτοί και άσ’ τονε να κλέψει
Να διορίζει μόνο αυτός και ψήφους; Θα του δώσεις!
Στους ξένους υποτακτικός˙ πουλάει Μακεδονία
Και το Αιγαίο, τα νησιά, την Ηπειρο θα δώσει
Θράκη και Καστελόριζο, λαέ, θα σε προδώσει
Θα σου την κάνει τη ζημιά αν δώσεις ευκαιρία…
Μήτε την ψήφο του να βρει˙ να εκλεγεί μη σώσει
Αν η Ελλάδα μας δεν θες να γίνει χαλιφάτο
Ρίξ’ τονε απ’ την κορυφή βολίδα ως τον πάτο
Κι αν μας ακούει ο ουρανός, να μην τον ξημερώσει…
Παναγιώτης Λιάκος
