Οσοι γηγενείς κάτοικοι της πρωτεύουσας της γιουνανικής τζαμαχιρίας επιβιώνουν ακόμα νιώθουν εμπειροπόλεμοι σαν τους βετεράνους της γαλλικής λεγεώναςΗ αυτοαναφορικότητα στα ΜΜΕ μπορεί να αρέσει πού και πού σε όσους δημοσιογράφους τη διαπράττουν και σε τμήμα του κοινού που εκτίθεται σε αυτήν, αλλά είναι αντιαισθητική, φτηνή και προς αποφυγήν αν δεν περιγράφει περιστατικό ή κατάσταση που ενδιαφέρει πολλούς.
Αυτό που συνέβη σε εμένα δύο φορές, σε χρονική απόσταση 5 μηνών, είναι κάτι που αφορά πολλούς, και κάθε ημέρα, δυστυχώς, αγγίζει ακόμα περισσότερους. Την πρώτη φορά συνέβη τέλη Νοεμβρίου, μεσημέρι (περίπου 13.30), και τη δεύτερη προχθές το βράδυ (κατά τες 21.30). Και τα δύο περιστατικά στην περιοχή της Ομονοίας. Το ένα περιστατικό έλαβε χώρα στις κυλιόμενες του ΗΣΑΠ που οδηγούν στο παλιό κτίριο της Εθνικής Τραπέζης. Το δεύτερο στην οδό Πανεπιστημίου, κοντά στο ξενοδοχείο «Τιτάνια». Εκεί εκπρόσωποι «ευαίσθητων» κοινωνικών ομάδων, «πρόσφυγες» και μελλοντικοί συμπολίτες μας, επιδίωξαν να δανειστούν το φορητό μου τηλέφωνο, αφαιρώντας το με την πατροπαράδοτη μέθοδο της «ψειριστικής» (χωρίς να με ρωτήσουν). Για τέτοια οικειότητα μιλάμε, που στον Ποινικό Κώδικα χαρακτηρίζεται «κλοπή». Τους αντελήφθην και τις δύο φορές εγκαίρως, πρόλαβα την κλοπή και προέβην σε λελογισμένη καταδίωξη αρκετών εκατοντάδων μέτρων (χωρίς να προβώ σε συμπλοκή) φωνάζοντας «κλέφτης» και ελπίζοντας να βρεθεί αστυνομικός για να προβεί σε ακινητοποίηση. Οσο βρέθηκε η φιλοσοφική λίθος άλλο τόσο και αστυνομικός στην Ομόνοια. Ετι δε στο προχθεσινό περιστατικό νεαρός φοιτητής που είδε όσα συνέβησαν μου είπε ότι συμμορίες «προσφύγων» εξοπλισμένων με ρόπαλα και φαλτσέτες τη στήνουν σε διάφορα σημεία (πίσω από τη Γενική Γραμματεία Εμπορίου στην Κάνιγγος, στην οδό Μπουμπουλίνας, σε σοκάκια κοντά στο Πολυτεχνείο) και ληστεύουν κυρίως ηλικιωμένους και φοιτητές.
Πεδίο βολής των συστοιχιών του εγκλήματος είναι, φυσικά, η ζώνη της Ομονοίας προς την πλευρά της Πειραιώς, η Γερανίου, η περιοχή της πλατείας Θεάτρου και η Αθηνάς ως τη στάση μετρό Μοναστηράκι. Παρακαλούνται οι εκλογείς να ψηφίσουν μια από τα ίδια για να συνεχιστεί δυνατά η εκπαίδευσή μας στον στίβο μάχης της νεοταξικής παρακμής.
Παναγιώτης Λιάκος
