Αυτό που αποφαίνονται οι κάλπες θα είχε μικρή έως ελάχιστη σημασία, αν στο μεσοδιάστημα κάναμε το σωστόΑπό τον
Παναγιώτη Λιάκο
Φανταστείτε η Δικαιοσύνη να είχε το ίδιο άγχος για το καλώς έχειν των πολιτών, το οποίο εξασφαλίζει η τήρηση ελληνικών (και ουχί απλώς ελληνόφωνων) νόμων, με αυτό που επιδεικνύει να έχει για τον Κουφοντίνα. Πολύ λίγοι, τότε, πολίτες θα ένιωθαν αυτό το αφόρητο αίσθημα ότι αδικούνται κατάφωρα από το σύστημα και τους φύλακές του. Πόσο δίκαιο θα φάνταζε και πόσο σωτήριο θα ήταν, αν είχε κηρυχθεί αντισυνταγματικό το χαράτσι του Βενιζέλου, αντί να… χρισθεί από τη Δικαιοσύνη «προσωρινά» αποδεκτό;
Φανταστείτε το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη να φρόντιζε στ’ αλήθεια για τους πολίτες και όχι για τους δισεκατομμυριούχους, τους πολιτικούς, τους καναλάρχες, τους δημοσιογράφους, τις μοντέλες και τους σελεμπριτάδες που προστατεύει λες και είναι κόρες οφθαλμών, ενώ η «πλέμπα» είναι έρμαιο των συμμοριών και των μπαχαλάκηδων.
Φανταστείτε οι πρυτάνεις να προστάτευαν -ακόμα και με τίμημα τη θέση, τα αξιώματα και τις δημόσιες σχέσεις τους- τα πανεπιστήμια από τους βάνδαλους ξυλοσχίστες, τους τραμπούκους, τους λαθρεμπόρους τσιγάρων και τους πάσης φύσεως παραβατικούς, και να τα έκλειναν μέχρι να επικρατήσει η ευνομία – αντί να κρύβονται πίσω από προφάσεις, δικαιολογίες και ανάπτυξη σκεπτικών περί «αδυναμίας» αντίδρασης.
Φανταστείτε η Εφορία να κυνηγούσε αυτούς που ξέρει καλά ότι λαμογεύουν και ζουν εις βάρος των άλλων, αντί να απλώνει δίχτυα στις γριές με τα τερλίκια και στους τυροπιτάδες που δεν κόβουν απόδειξη.
Φανταστείτε τι είδους καθημερινότητα θα είχαμε, αν στα μεσοδιαστήματα των εκλογών δεν κλείναμε μάτια, αυτιά και στόματα στις πάσης φύσεως αθλιότητες, αλλά δείχναμε τα δόντια μας και σηκώναμε γενναία το ανάστημά μας σε όσους αυθαιρετούν.
Κι όμως, πεμπτουσία της δημοκρατίας είναι η λειτουργία της όλη την περίοδο μεταξύ δύο εκλογικών αναμετρήσεων και όχι σε μία ημέρα κάθε τέσσερα χρόνια, αυτήν όπου γίνεται η ψηφοφορία.
Απλά τα πράγματα. Αν το ηθικό και το πνευματικό μας ανάστημα μεγαλώσει, θα μεγαλώσουν κι οι επιλογές μας, κι η Ελλάδα μαζί τους.
