Αμφιλεγόμενο φινάλε σταδιοδρομίας: να κάνεις φιλμ για τον λαχουρέ υπουργό Οικονομικών επί των ημερών του οποίου έκλεισαν οι τράπεζεςΒαρουφάκης: η παρουσία του στα ελληνικά πολιτικά πράγματα θεωρείται (από τους περισσότερους ημεδαπούς) ανέκδοτο με τραγική κατάληξη.
Οι ιθαγενείς της πασοκολάνδης που μετετράπη σε συριζιστάν και αναμένεται να γίνει κανονική τζαμαχιρία «λούστηκαν» τις επιλογές του Μπαρούφα και διά τούτο όταν τον βλέπουν στις τηλεοράσεις προβαίνουν στις δέουσες χειρονομίες.
Ένα ποσοστό εκ των ιθαγενών θέλει να τον δει φύλαρχο. Γι’ αυτό τον ψήφισαν ώστε να μπει στη Βουλή.
Όταν και αν το καταφέρει να γίνει φύλαρχος, δεν θα απομείνει πλέον ούτε λέπι από την παράδοξη φυλή μας.
Ποιος είναι ο Βαρουφάκης μπορεί να περιγραφεί με δύο φωτογραφίες: όταν πήγε, ως υπουργός Οικονομικών, στην πρωθυπουργική κατοικία του Ηνωμένου Βασιλείου για να συναντήσει τον ομόλογό του Τζορτζ Οσμπορν φορούσε μπλε πουκάμισο, πέτσινο σακάκι (με ντύσιμο ναρκεμπόρου της δεκαετίας του ’90 παραλλήλιζε την αμφίεσή του η αγγλική εφημερίδα «Γκάρντιαν») και τα χέρια στην τσέπη.
Για να πάει στη Βενετία να κάνει φιγούρα με την ταινία του πρεσβύτη Γαβρά, η οποία τον λιβανίζει, φόρεσε σακάκι και λευκό πουκάμισο.
Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις και εκατομμύρια «μαδημένοι», που στήθηκαν το 2015 μπροστά από τα ΑΤΜ των κλειστών τραπεζών, αγχωμένοι, πανικόβλητοι και χτυπημένοι από χίλια χτικιά, με χίλια φέσια στο κεφάλι, χρέη και σιχτίρια. Αυτόν τον άνθρωπο ηρωοποιεί ο Γαβράς.
Από την άλλη, πάλι καλά που ανέλαβε ο Γαβράς να τον ηρωοποιήσει, διότι οι ταινίες του θεωρούνται σημαντικές, είναι βραβευμένες, αρέσουν στους κριτικούς, αλλά από μέγα μέρος του κοινού θεωρούνται ανιαρές.
Σπάνια ακούς από άνθρωπο (για την ακρίβεια, ο ειλικρινώς υμέτερος ουδέποτε το έχει ακούσει) «πάω να νοικιάσω DVD με την τάδε ταινία του Γαβρά να την απολαύσω».
Ανήκει στην κατηγορία των σκηνοθετών που αρέσουν στους κριτικούς, αλλά το κοινό δεν κόβει δα και… φλέβες. Να είναι καλά ο άνθρωπος, να γυρνάει όσες βαρετές ταινίες θέλει. Το μόνο που θα επιθυμούσαμε θα ήταν να μην τις πληρώνουμε εμείς μέσω των κρατικών επιχορηγήσεων που βαραίνουν τον προϋπολογισμό, δηλαδή όλους μας.
