➥ Το Ισραήλ λάμπει διά της απουσίας του από το πεδίο της υβριδικής αναμέτρησης Ελλάδας – Τουρκίας. Ο πολυδιαφημισμένος ισχυρός σύμμαχος δείχνει να το ξανασκέφτεται και να κατευθύνεται ξανά στις αγκάλες της Τουρκίας, η οποία είναι παραδοσιακή σύμμαχος του εβραϊκού κράτους.
➥ Η πιο… ηχηρή απουσία του Ισραήλ έγινε αντιληπτή την 11η Μαΐου, στην τηλεδιάσκεψη της «πενταμερούς» επιτροπής. Εκεί συνομίλησαν εκπρόσωποι χωρών που απαρτίζουν αυτή τη συμμαχία (Ελλάδα, Κυπριακή Δημοκρατία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Αίγυπτος και η -χώρα που ανέλαβε την πρωτοβουλία για τη δημιουργία της πενταμερούς- Γαλλία).
➥ Επίσης, ενώ αρχικά αναμενόταν να συμμετάσχει και η Ιταλία στην επιτροπή (διότι έχουμε πάντα την αυταπάτη ότι έχουμε κοινά συμφέροντα με τους Ιταλούς), εκείνη απουσίαζε διότι είχε βγει για θαλάσσιες… τσάρκες (ήτοι περιπολίες) με το τουρκικό πολεμικό ναυτικό ανοιχτά της Λιβύης.
➥ Η Ελλάδα, η Κύπρος, η Αίγυπτος, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Γαλλία συνυπέγραψαν ανακοίνωση στην οποία ζήτησαν από την Τουρκία «να σεβαστεί πλήρως την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα όλων των κρατών στις θαλάσσιες ζώνες τους στην ανατολική Μεσόγειο».
➥ Αυτή η κίνηση δεν είναι αμελητέα, αλλά δεν αρκεί για να λύσει τα προβλήματα που σωρεύονται στην ολέθρια σχέση μας με το κράτος «μαφία» που αποκαλείται Τουρκία.
➥ Οι Ιταλοί, πάντα, βρίσκονται απέναντί μας σε κάθε κρίσιμη στιγμή της Ιστορίας μας και οι περιπέτειες στις οποίες μας εμπλέκουν έχουν ολέθρια αποτελέσματα για τον Ελληνισμό.
➥ Σε οποιοδήποτε χρονικό σημείο κι αν κοιτάξουμε, οι «φρατέλι» μάς πολεμούν, έμμεσα ή άμεσα – από τη Ρωμαιοκρατία μέχρι την Αλωση της Πόλης το 1204 και το τακίμιασμα της Ιταλίας με τον Κεμάλ το 1922, μέχρι τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940.
➥ Επιπλέον, το Ισραήλ είναι ο μέγας χορηγός της Τουρκίας, με τεχνογνωσία σχετικά με τα οπλικά συστήματα. Ενα σημαντικό κομμάτι της προόδου και της ανάπτυξης της αμυντικής βιομηχανίας της γείτονος αποδίδεται στη στενή στρατιωτική συνεργασία, που επισημοποιήθηκε με δύο σύμφωνα τα οποία υπεγράφησαν από Τουρκία και Ισραήλ τον Φεβρουάριο και τον Αύγουστο του 1996.
➥ Η Ελλάδα πρέπει να κάνει το αυτονόητο: Να δέχεται ευχαρίστως κάθε καλή κουβέντα και υπόσχεση από τρίτες χώρες, αλλά να λαμβάνει πάντοτε υπ’ όψιν της το διαχρονικό «Στα δύσκολα είμαστε μόνοι και στα κέρδη (αν και όποτε υπάρξουν αυτά) όλοι θέλουν να γίνουν συνεταίροι».
π
