Η κοινή γραμμή Καραμανλή – Σαμαρά για τα εθνικά ζητήματα, οι κορόνες Μητσοτάκη για τους «ψευτοπατριώτες» και η αναταραχή εντός του κυβερνώντος κόμματος
Ο Αντώνης Σαμαράς γκρεμίζει γέφυρες, ο Κώστας Καραμανλής συνεχίζει να πυροβολεί και ο Κυριάκος Μητσοτάκης τελειώνει την πολιτική των… ήρεμων νερών με τους δυο πρώην πρωθυπουργούς.
Καραμανλής και Σαμαράς μπορεί πλέον να χτυπούν την κυβέρνηση για ζητήματα εσωτερικής πολιτικής, όπως η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, η διαχείριση της υπόθεσης των Τεμπών ή η κρίση στους θεσμούς, όμως το βασικό τους μέλημα συνεχίζει να είναι η εξωτερική πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση στα Ελληνοτουρκικά. Και οι δύο δημόσια έχουν αφήσει αιχμές για τη στάση της Αθήνας έναντι της Αγκυρας, ενώ στους στενούς τους συνεργάτες εμφανίζονται ιδιαίτερα ανήσυχοι για την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων, εκφράζοντας φόβους για καταστροφικά τετελεσμένα.
Μπροστά σε αυτό το αρραγές μέτωπο των δυο πρώην πρωθυπουργών, που ανανεώθηκε την Τετάρτη το απόγευμα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης στρέφεται ξανά στην αγκαλιά του… Γιώργου Γεραπετρίτη. Σύμφωνα με πληροφορίες, από τη μια πλευρά η πίεση από το εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, σε συνδυασμό με την εκλογική καθίζηση του κόμματος στα παραδοσιακά συντηρητικά κοινά, και από την άλλη η σκληρή στάση της Αγκυρας, είχαν κάνει τον Κυριάκο Μητσοτάκη να αναθεωρήσει τη στρατηγική του και να προσπαθήσει να ενσωματώσει στοιχεία από τη γραμμή Σαμαρά – Καραμανλή. Ωστόσο τα δεδομένα άλλαξαν, όταν κατέστη σαφές πως ο Αντώνης Σαμαράς δεν είναι διατεθειμένος να συνομιλήσει με το Μαξίμου και όταν φάνηκε πως ο Καραμανλής δεν προτίθεται να χαμηλώσει τους τόνους.
Ο πρωθυπουργός στη συζήτηση για την εξωτερική πολιτική έδειξε ξεκάθαρα πως με Σαμαρά και Καραμανλή η γραμμή των ήρεμων νερών τελείωσε. «Αναρωτιέμαι γιατί και πώς κάποιοι κατακρίνουν τόσο εύκολα αυτή την πολιτική των ήρεμων νερών» δήλωσε αναφερόμενος εμμέσως στον Σαμαρά. «Τι θέλουμε; Ταραγμένα νερά; Φουρτούνες και εντάσεις; Θα συνιστούσα πολύ μεγαλύτερη αυτοσυγκράτηση από τους ψευτοπατριώτες από την ασφάλεια του καναπέ τους και όσους μάχονται από τα χαρακώματα του υπολογιστή τους». Εμμέσως επέκρινε και τη «διπλωματία της ακινησίας» του Πέτρου Μολυβιάτη επί κυβέρνησης Καραμανλή. «Εμείς κάνουμε διπλωματία της δράσης, όχι της αδράνειας» είπε.
Η αλήθεια είναι βέβαια πως ποτέ ο πρωθυπουργός δεν «πρόδωσε» τη βαθιά του αγάπη προς τη στρατηγική του κατευνασμού. Το αποδεικνύει με τις δημόσιες τοποθετήσεις του, το μαρτυρά με τις επιλογές του σε θέσεις-κλειδιά, το φωνάζει με την προνομιακή σχέση που έχει με το ίδρυμα ΕΛΙΑΜΕΠ και το βροντοφωνάζει βέβαια με τη διατήρηση του Γιώργου Γεραπετρίτη ως επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας. Και ακριβώς αυτή η εξέλιξη είναι που εξαγριώνει τους «γαλάζιους» βουλευτές, καθώς ο Γιώργος Γεραπετρίτης είναι εδώ και καιρό… κόκκινο πανί!