Πηγές της Χαριλάου Τρικούπη σχολιάζοντας την σημερινή κατάθεση του κ. Άκη Σκέρτσου στην Εξεταστική Επιτροπή αναφέρουν πως δεν απάντησε στα κρίσιμα ερωτήματα “που εκθέτουν το επιτελικό κράτος”.
Αντιθέτως, συνεχίζουν οι πηγές “επιβεβαίωσε μια επικίνδυνη αντίφαση : την απόσταση ανάμεσα στις διακηρύξεις περί συντονισμού, διαφάνειας και ελέγχου και την πραγματική άσκηση εξουσίας επί επτά συναπτά έτη διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, που χαρακτηρίζεται από σκάνδαλα διαφθορά, παρακρατικές και εξωθεσμικές μεθοδεύσεις.”.
Και συμπληρώνουν οι ίδιες πηγές:
Ο κ. Σκέρτσος, ως υπουργός Επικρατείας και αμετακίνητος συνεργάτης του Πρωθυπουργού από το 2019 είχε, -όπως ο ίδιος έχει επανειλημμένα δηλώσει και προκύπτει από το ΦΕΚ αρμοδιοτήτων του-, την κεντρική ευθύνη της επιχειρησιακής υποστήριξης του κυβερνητικού έργου, της παρακολούθησης των υπουργείων και του συντονισμού τους. Ήταν εκείνος που έδινε τους «μπλε φακέλους» των ετήσιων στόχων και των δεσμεύσεων κάθε υπουργείου. Και όμως, σήμερα ισχυρίστηκε ότι για ένα από τα σοβαρότερα θεσμικά και οικονομικά σκάνδαλα της επταετούς περιόδου της Νέας Δημοκρατίας, την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν είχε ουσιαστική γνώση, δεν είχε ενημέρωση και δεν είχε εμπλοκή.
Πρόκειται για έναν ισχυρισμό που διαψεύδεται από τα πραγματικά δεδομένα. Όταν η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κάνει λόγο για εγκληματική οργάνωση, όταν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός αναγκάζεται να δηλώσει δημόσια ότι «στον ΟΠΕΚΕΠΕ αποτύχαμε» και ότι «το πάρτι τελείωσε» και να αναλάβει ευθύνες, δεν μπορεί ο κεντρικός συντονιστής του επιτελικού κράτους να εμφανίζεται ως αμέτοχος απλός παρατηρητής.
Ο κ. Σκέρτσος δήλωσε πως δε γνώριζε την οικογένεια Ξυλούρη, ωστόσο επιβεβαίωσε φωτογραφίες που τον απεικονίζουν μαζί με τον κ. Αυγενάκη και τον κ. Πιερρακάκη, να βρίσκονται στο σπίτι του κ. Μανώλη Ξυλούρη κατά τη διάρκεια προεκλογικής περιοδείας στην Κρήτη την περίοδο των ευρωεκλογών του 2024. Όπως ισχυρίστηκε αποδέχθηκε τη συγκεκριμένη πρόταση χωρίς να γνωρίζει τον οικοδεσπότη, κατόπιν υπόδειξης τοπικών παραγόντων. Είναι πλέον αναντίρρητες και προφανείς οι σχέσεις της οικογένειας Ξυλούρη με τη Νέας Δημοκρατίας και κορυφαία στελέχη της.
Ο κ. Σκέρτσος, κατέθεσε ότι δεν γνώριζε τις διοικήσεις του Οργανισμού, δεν είχε άποψη για τον διορισμό και την απομάκρυνση προέδρων και αντιπροέδρων στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Δίστασε να απαντήσει αν συμφωνεί ή όχι με την απομάκρυνση του διορισμένου μέσω ΑΣΕΠ κ. Σημανδράκου και την αντικατάστασή του από το “γαλάζιο” στέλεχος Κυριάκο Μπαμπασίδη. Μετά από πιέσεις του ΠΑΣΟΚ, τόνισε ότι διαφωνεί με αυτήν την πρακτική και υποστηρίζει τον νόμο Κεραμέως για υποχρεωτικό διορισμό μέσω ΑΣΕΠ. Το επιτελικό κράτος, που κατά τα άλλα υπηρετεί τον εκσυγχρονισμό και τη θεσμική κανονικότητα, ενέκρινε στην πράξη απομακρύνσεις και αντικαταστάσεις που οδήγησαν τον Οργανισμό σε επιτήρηση, σε κατάρρευση πληρωμών και σε χάος για τους παραγωγούς.
Ο κ. Σκέρτσος ισχυρίστηκε επίσης ότι, παρά τις επανειλημμένες επισκέψεις του Πρωθυπουργού στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων , όπου πάντα τον συνόδευε, δεν τέθηκε ποτέ θέμα ΟΠΕΚΕΠΕ. Όμως δημόσιες δηλώσεις του ίδιου του Πρωθυπουργού, μετά από τις παραπάνω επισκέψεις, διαψεύδουν αυτή την δήλωση, καθώς ο Πρωθυπουργός αναφερόταν στη λειτουργία του συστήματος επιδοτήσεων, που αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Ακόμη πιο προβληματική είναι η πλήρης άγνοια που δήλωσε για κρίσιμες συσκέψεις στο Μέγαρο Μαξίμου, στις οποίες συμμετείχαν κορυφαία κυβερνητικά στελέχη και στις οποίες συζητήθηκαν ζητήματα άρσης διαπίστευσης, δεσμευμένων ΑΦΜ και διοικητικών παρεμβάσεων στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Πώς είναι δυνατόν ο άνθρωπος που συνοδεύει τον Πρωθυπουργό σε όλες τις επισκέψεις στο ΥΠΑΑΤ, κρατά τους «μπλε φακέλους» και εποπτεύει την υλοποίηση των κυβερνητικών στόχων, να αγνοεί τέτοιες συναντήσεις και το περιεχόμενό τους;
Στην ίδια γραμμή, ο κ. Σκέρτσος απέφυγε να δώσει ουσιαστικές απαντήσεις για τις σχέσεις και τις συνομιλίες κυβερνητικών στελεχών με πρόσωπα που φέρονται να ασκούσαν πιέσεις, όπως προκύπτει από τις νόμιμες επισυνδέσεις που περιέχονται στη δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Παρέπεμψε σε άλλες καταθέσεις, επικαλέστηκε άγνοια και περιορίστηκε στη γενική διαπίστωση ότι τέτοιες συμπεριφορές «δεν συνάδουν» με τις επιταγές του νόμου για το επιτελικό κράτος.
Η κατάθεση του κ.Σκέρτσου συνοψίζει την υποκρισία της Κυβέρνησης σχετικά με τον εκσυγχρονισμό, την διαφάνεια και το ήθος του επιτελικού κράτους. Ο «εκσυγχρονισμός» του επιτελικού κράτους είναι στα χαρτιά, στην πράξη η Νέα Δημοκρατία διορίζει κομματάρχες, απομακρύνει Υπουργούς που επιχειρούν κάθαρση, διατηρεί την ομηρεία του Οργανισμού από τεχνικούς συμβούλους, και καρατομεί Προέδρους του ΟΠΕΚΕΠΕ που δε συμμετέχουν στο πάρτυ των παράνομων επιδοτήσεων.
Ο κ.Σκέρτσος δεν απάντησε ποια είναι, τελικά, η κυβερνητική πηγή που ενημερώνει βουλευτή ότι παρακολουθείται. Δεν ήξερε όπως είπε, ούτε τις δηλώσεις Μπουκώρου, ούτε τις διαψεύσεις! Δεν απάντησε ποιος είναι αυτός που διαθέτει τέτοια πληροφόρηση και λειτουργεί, όπως όλα δείχνουν, εξωθεσμικά. Να πιστέψουμε τον κ. Μυλωνάκη όταν δηλώνει ότι «δεν ήξερε». Και αν πράγματι δεν ήξερε, ποιος ήξερε; Ποιος μέσα στο Μέγαρο Μαξίμου έχει τη δυνατότητα να γνωρίζει επισυνδέσεις και να ενημερώνει πολιτικά πρόσωπα γι’ αυτές; Με ποια θεσμική διαδικασία γίνεται μια τέτοια ενημέρωση και από ποιον; Δεν έπρεπε άμεσα να τεθεί αυτό το ζήτημα υπόψη του Πρωθυπουργού από τον Υπουργό Επικρατείας που αγωνιά για το ευρωπαϊκό κεκτημένο όπως κατέθεσε για τον εαυτό του ο κ. Σκέρτσος;
Όταν ένας από τους πιο στενούς συνεργάτες του Πρωθυπουργού δηλώνει ότι δεν μπορεί να σχολιάσει αρμοδιότητες τρίτων, όταν αμφισβητεί ότι έχει επιβεβαιωθεί η συγκεκριμένη πληροφορία και όταν δηλώνει άγνοια για να τοποθετηθεί, το ερώτημα παραμένει: ποιος γνωρίζει και ποιος δεν γνωρίζει σε αυτή την κυβέρνηση; Ποιος έχει την ευθύνη και ποιος την αποποιείται; Ο κ. Σκέρτσος αλλά πρωτίστως ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, δεν ήθελαν να μάθουν ποιοι είναι αυτοί που λειτουργούν με αυτόν τον τρόπο; Σε όλα τα παραπάνω ερωτήματα η απάντηση του κ. Σκέρτσου ήταν αφοπλιστική «δεν γνώριζα, δεν ήξερα, δεν ήταν αρμοδιότητά μου».
Όπως τονίστηκε από τους Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, ένας ακόμη λεκές, με πολλές σκιές, προστίθεται στα πεπραγμένα της Κυβέρνησης και στη λειτουργία του κράτους δικαίου.”, καταλήγουν από τη Χαριλάου Τρικούπη.