Ολα τα πράγματα σε αυτή την ψεύτρα και άπονη ζωή, φίλοι μου, έχουν την εξήγησή τους. Είδα προ ημερών την ταινία του Γιάννη Σμαραγδή «Καποδίστριας» και πήρα απαντήσεις γιατί η προοδευτικάντζα τραβάει τις κοτσίδες της.
Στην ταινία, λοιπόν, η Παναγία εμφανίζεται δυο τρεις φορές στον Καποδίστρια. Οι «προοδευτικοί» θα προτιμούσαν εμφάνιση του Βούδα ή του Στάλιν ή έστω (τελευταία παραχώρηση) του Βελουχιώτη. Είδαμε δεκάδες φορές τους Ελληνες να κάνουν τον σταυρό τους. Οι «σκεπτόμενοι» θα προτιμούσαν να στρώσουν χαλάκι και να κάνουν τεμενάδες στον Αλλάχ. Είδαμε τους υπόδουλους Ελληνες να δίνουν όρκο για την Επανάσταση, αντί για… ασούρα (αυτομαστίγωμα).
Ακόμα (αυτό κι αν είναι βλάσφημο και… φασιστικό), στο σχολείο μάθαιναν και έψαλαν τον Εθνικό Υμνο οι μικροί μαθητές. Μήπως θα ήταν προτιμότερο να έψαλαν τον ύμνο της 3ης Διεθνούς; Το ότι γράφτηκε έναν αιώνα μετά λίγη σημασία έχει. Ο Σμαραγδής παρουσιάζει τις απαιτήσεις των «εχόντων» πολιτικών, που ζητούν να τους επιστραφούν τα χρήματα που έδωσαν για τον Αγώνα, έστω και… χωρίς τόκο! Ενα πολύ σημαντικό είναι ότι όλοι στην ταινία αναφέρονται σε «Οθωμανούς» και όχι σε «Τούρκους», όνομα το οποίο επέβαλε ο Κεμάλ πολύ αργότερα, μετά την Επανάσταση των Νεότουρκων το 1908. Την ταινία την είδε και ο κ. πρωθυπουργός. Δεν μας είπε αν του άρεσε.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ
Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»