Είναι απορίας άξιον πώς καταδέχονται νοήμονες άνθρωποι να καταναλώνουν ετοιματζίδικα άρθρα, αναλύσεις (ακόμα και λογοτεχνία!!!) κατασκευασμένα από μηχανή
Συνεχίζοντας στο μοτίβο του χθεσινού άρθρου της στήλης, προσφέρονται σήμερον στο κοινό μερικές απλές συμβουλές εντοπισμού των κειμένων που γράφτηκαν από πρόγραμμα Τεχνητής Νοημοσύνης (ChatGPT, Grok, DeepSeek).
- Από τον Παναγιώτη Λιάκο
Σημαντικό γνώρισμα των ετοιματζίδικων κειμένων, που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής προγράμματος ΑΙ, είναι η γλώσσα που χρησιμοποιούν, που παραπέμπει σε ντοκιμαντέρ του BBC της δεκαετίας του ’80 ή σε σπικάζ δελτίου ειδήσεων, που ικετεύει για τηλεθέαση: «Μια γυναίκα. Χωρίς οικογένεια. Χωρίς χρήματα και άκρες. Κληρονομιά της ο πόνος του χωρισμού από τον Κεν Κεν. Μόνο της εφόδιο η φλόγα της θέλησης να διακριθεί. Κι αυτή η διάκριση ήρθε από εκεί που κανείς δεν το περίμενε. Από τη λαχαναγορά.
Η Κέιτλιν άνοιξε πάγκο στη λαϊκή. Και διαπίστωσε κι η ίδια με έκπληξη ότι είχε μοναδικό ταλέντο στη διαπραγμάτευση με τους χονδρέμπορους. Αγόραζε καλυβιώτικα αγγούρια με δέκα λεπτά από τον Ρέντη και τα μοσχοπουλούσε για ένα ευρώ το κομμάτι στη Γ΄ Λαϊκή Αγορά των Αθηνών». Δηλαδή, στην αρχή των κειμένων βλέπουμε ένα σχήμα με μικρές φράσεις, υποτιθέμενα «δυνατές», που «ψαρεύουν» συναισθήματα. Θέλουν να συγκινήσουν τους αναγνώστες και κάποιοι «σοφοί» σχεδιαστές προγραμμάτων ΑΙ θεωρούν ότι η ντοκιμαντερίστικη γλώσσα ή αυτή που χρησιμοποιείται στα σαχλά σπικάζ των ειδήσεων είναι η καταλληλότερη όλων.
Μία από τις αστείες παραμέτρους του ζητήματος είναι ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό της. Θεωρεί ότι τα κείμενά της δεν χαρακτηρίζονται από την ανοστιά και τα κλισέ τους, αλλά από τη συντακτική και λογική «αρτιότητά» τους. Ρώτησα χθες το ChatGPT: Ποια είναι τα βασικά γνωρίσματα κειμένου που γράφτηκε με Τεχνητή Νοημοσύνη;
Ιδού η απάντηση της μηχανής:
• Γλωσσικά & υφολογικά
Υπερβολικά «καθαρή» γλώσσα: σωστή σύνταξη, λίγα λάθη, ομοιόμορφο ύφος από την αρχή ως το τέλος.
Ουδέτερος τόνος: έλλειψη προσωπικής φωνής, συναισθηματικών αιχμών ή αυθορμητισμού.
Γενικόλογες διατυπώσεις: πολλά «συχνά», «γενικά», «σε πολλές περιπτώσεις», χωρίς συγκεκριμένα παραδείγματα.
Επαναληπτικές δομές: παρόμοιες προτάσεις ή παράγραφοι με ελαφρώς διαφορετικά λόγια.
• Περιεχόμενο & σκέψη
Καλή οργάνωση αλλά ρηχή ανάλυση: λογική ροή, αλλά χωρίς πρωτότυπες ιδέες ή ρίσκο στη σκέψη.
Ισορροπημένη παρουσίαση απόψεων: αποφεύγει έντονη θέση ή προσωπική κρίση.
Ελλειψη βιωματικών στοιχείων: δεν υπάρχουν προσωπικές εμπειρίες, λεπτομέρειες ή «φωνή» συγγραφέα.
• Μορφή
Τέλειες μεταβάσεις μεταξύ παραγράφων, συχνά με λέξεις-γέφυρες («Επιπλέον», «Συμπερασματικά»).
Σαφής δομή τύπου σχολικού εγχειριδίου: εισαγωγή – κύριο μέρος – συμπέρασμα, χωρίς αποκλίσεις.
• Σημαντική διευκρίνιση
Πολλά από αυτά τα χαρακτηριστικά εμφανίζονται και σε ανθρώπινα κείμενα, ειδικά ακαδημαϊκά ή επιμελημένα. Δεν υπάρχει 100% αξιόπιστος τρόπος αναγνώρισης μόνο από το κείμενο.
Από τη στήλη «Περι πωλητικης» της «δημοκρατίας»
