Στο Μαξίμου θεωρούν ότι η επικοινωνιακή εικόνα αποφασιστικής στάσης απέναντι σε μια διεθνή κρίση αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για ανασύνταξη
Η πολεμική ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή και οι απειλές που διαμορφώθηκαν για την ασφάλεια της Κύπρου για άλλους αποτέλεσε μια επικίνδυνη και δυσοίωνη εξέλιξη, για κάποιους άλλους όμως φαίνεται να αποτελεί ευκαιρία για… εσωκομματική ανασύνταξη και συσπείρωση.
- Από τον Κώστα Καββαδία
Πίσω από τις πομπώδεις κυβερνητικές δηλώσεις για την παρουσία της χώρας στο εμπόλεμο μέτωπο με φόντο την προστασία της Κύπρου και τα συνθήματα περί «εθνικής ετοιμότητας» και «αποφασιστικότητας», αναδείχθηκε μια έντονη προσπάθεια του Μεγάρου Μαξίμου να μετατρέψει μια εξαιρετικά σοβαρή γεωπολιτική κρίση σε εργαλείο εσωτερικής πολιτικής κατανάλωσης, σε μια περίοδο όπου οι δημοσκοπήσεις προκαλούν εμφανή ανησυχία στο κυβερνητικό στρατόπεδο.
Σε ένα πολιτικό περιβάλλον που ήδη προδιαγράφεται προεκλογικό κι απολύτως ρευστό, η κυβέρνηση φαίνεται ότι επενδύει επικοινωνιακά στην εμπλοκή της Ελλάδας στην αμυντική θωράκιση της Κυπριακής Δημοκρατίας, επιχειρώντας να αναδείξει ένα ανανεωμένο «πατριωτικό» προφίλ, το οποίο θα συγκρατήσει τις αδιάκοπες… διαρροές από τα δεξιά της.
Σε συνθήκες διεθνούς κρίσης, η κοινή γνώμη τείνει παραδοσιακά να συσπειρώνεται γύρω από τις κυβερνήσεις, αναζητώντας αίσθημα ασφάλειας και σταθερότητας. Το Μέγαρο Μαξίμου φαίνεται να επιχειρεί να αξιοποιήσει ακριβώς αυτό το φαινόμενο, μετατρέποντας την κατά πολλούς αυτονόητη στρατιωτική συνδρομή προς την Κύπρο σε κεντρικό πολιτικό αφήγημα.
Ο ίδιος ο πρωθυπουργός έδωσε τον τόνο από το βήμα της βουλής, αναλαμβάνοντας τον ρόλο του υπερπατριώτη με ιδιαίτερα επιθετικές αναφορές και πυρά σε όσους ασκούν κριτική για τους χειρισμούς της κυβέρνησης. Ο κ. Μητσοτάκης έκανε λόγο για «πατριώτες της φακής», ενώ με εμφανή δόση ειρωνείας πρόσθεσε: «Μάλλον ήμουν προσβλητικός για τις φακές όταν χρησιμοποίησα αυτόν τον όρο».
Ο πρωθυπουργός δεν παρέλειψε -και πάλι με «οδηγό» την επικοινωνία- να αναφερθεί και στους «επαγγελματίες ανησυχούντες», όρο που είχε χρησιμοποιήσει και τις προηγούμενες ημέρες απαντώντας στην κριτική των πρώην πρωθυπουργών Αντώνη Σαμαρά και Κώστα Καραμανλή. Στο κυβερνών κόμμα έχουν διαγνώσει ότι η ενεργοποίηση στο ζήτημα της Κύπρου φαίνεται ότι λειτούργησε προσωρινά συσπειρωτικά.
Σε μια περίοδο όπου οι δημοσκοπήσεις προκαλούν ανησυχία σε πολλούς βουλευτές για την επανεκλογή τους, η εικόνα αποφασιστικής στάσης απέναντι σε μια διεθνή κρίση εκτιμάται από ορισμένους ως στοιχείο που μπορεί να ενισχύσει την κυβερνητική εικόνα κι αυτό στο πρωθυπουργικό μέγαρο μοιάζει να αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για ανασύνταξη.
Ορισμένοι «γαλάζιοι», μάλιστα, δεν διστάζουν για να πετύχουν τους μικροκομματικούς σκοπούς τους να προβαίνουν με πρωτοφανή ερασιτεχνισμό σε δημόσιες τοποθετήσεις που υποβαθμίζουν τη σοβαρότητα της κατάστασης, προκαλώντας αίσθηση και ερωτήματα για το κατά πόσο υπάρχει πλήρης επίγνωση των συνεπειών που μπορεί να έχουν σε μια περίοδο αυξημένης γεωπολιτικής έντασης.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτέλεσε η πρόσφατη τοποθέτηση του βουλευτή της Ν.Δ. και καθηγητή Διεθνούς Δικαίου Αγγελου Συρίγου, ο οποίος ακατανόητα αναφέρθηκε δημοσίως στη χρήση του αεροδρομίου της Ρόδου από αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη, θέλοντας να αναδείξει τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας.
Aντιδράσεις
Η συγκεκριμένη δήλωση προκάλεσε εύλογες αντιδράσεις, καθώς πολλοί ειδικοί αναλυτές επισήμαναν ότι τέτοιες αυθαίρετες αποκαλύψεις πληροφοριών -και μάλιστα σε ένα περιβάλλον έντασης- θα μπορούσε να δημιουργήσει επιπρόσθετες διπλωματικές και στρατηγικές επιπλοκές.
Στο ίδιο μήκος κύματος και ο συνήθης ύποπτος σε τέτοιες κυβερνητικές αποστολές Αδωνις Γεωργιάδης ο οποίος ανέφερε, μεταξύ άλλων, πως «η Ελλάδα άδραξε την ευκαιρία, έστειλε δυνάμεις στην Κύπρο, χωρίς η Τουρκία να μπορεί να πει απολύτως τίποτε. Ανάγκασε και άλλες χώρες να ακολουθήσουν, Γαλλία, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, και έδειξε ηγεσία στην περιοχή της».
«Ο Κίμων πριν από 2.500 χρόνια με 200 τριήρεις πήγε να απελευθερώσει την Κύπρο» είπε, κομπάζοντας από εθνική υπερηφάνεια, ο Θάνος Πλεύρης. «Δεν θα πάμε να στηρίξουμε την Κύπρο;» αναρωτήθηκε χαρακτηριστικά ο υπουργός Μετανάστευσης, που είχε καταπιεί αμάσητο το γεγονός πως η Τουρκία με τα δικά της ερευνητικά είχε κάνει σουρωτήρι την Κύπρο. Αυτή η αντίφαση ανάμεσα στην ξαφνική επιθυμία προβολής ενός δυναμικού πατριωτικού αφηγήματος και στην έλλειψη ουσιωδών διπλωματικών πρωτοβουλιών του προηγούμενου διαστήματος δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη, καθώς το Μέγαρο Μαξίμου, που τώρα «γυαλίζει τα όπλα», στο πρόσφατο παρελθόν βρέθηκε δεκάδες φορές κατώτερο των περιστάσεων.
Η μονότονη ασάφεια για το καλώδιο διαπόντισης της Κάσου αλλά και η ατολμία για την επέκτασή μας στα 12 ν.μ. στο Αιγαίο δεν μπορούν να κρυφτούν πίσω από πολεμοχαρείς και εκ του ασφαλούς δηλώσεις. H ανάγκη για πρότερη επίσημη ενημέρωση ότι μεταφέρουμε συστοιχία Patriot στην Κάρπαθο (εντός, δηλαδή, της επικράτειας μας) και η προκλητική αντίδραση της Aγκυρας που επανέφερε το αφήγημα των αποστρατικοποιημένων νησιών αποδόμησαν αυτή την πατριωτική έξαρση των ενοίκων του Μεγάρου Μαξίμου.