Κυβέρνηση επιδομάτων σοσιαλιστικού τύπου: Σκληρή κριτική από την Α. Λατινοπούλου για τα νέα οικονομικά μέτρα
Σε μια μετωπική επίθεση κατά της οικονομικής πολιτικής που ακολουθεί το Μέγαρο Μαξίμου προχώρησε η Αφροδίτη Λατινοπούλου, με αφορμή τις πρόσφατες εξαγγελίες του Πρωθυπουργού για την αντιμετώπιση της ακρίβειας. Η πρόεδρος της «Φωνής Λογικής» κάνει λόγο για πλήρη εγκατάλειψη των προεκλογικών δεσμεύσεων της Νέας Δημοκρατίας, υποστηρίζοντας πως η κυβέρνηση διολισθαίνει σε πρακτικές επιδοματικής διαχείρισης που θυμίζουν σοσιαλιστικά μοντέλα περασμένων δεκαετιών. Στην παρέμβασή της, η κυρία Λατινοπούλου δίνει ιδιαίτερη έμφαση στον παραγκωνισμό της μεσαίας τάξης και στην απουσία γενναίων φοροελαφρύνσεων, ενώ κατηγορεί την ηγεσία της χώρας για δημιουργία κοινωνικών διαχωρισμών και εξαρτήσεων μέσω της «πολιτικής των ψίχουλων».
Ακολουθεί η δήλωση της Αφροδίτης Λατινοπούλου:
Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη επιβεβαιώνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι οι προεκλογικές της δεσμεύσεις έχουν πεταχτεί στον κάλαθο των αχρήστων. Αντί για μια πολιτική μείωσης φόρων, ενίσχυσης της μεσαίας τάξης και στήριξης της παραγωγής, επιλέγει συνειδητά έναν δρόμο επιδοματικής διαχείρισης — μια πολιτική ξεκάθαρα σοσιαλιστικού τύπου. Μοιράζει προσωρινά επιδόματα αντί για μόνιμες λύσεις. Δημιουργεί εξαρτήσεις αντί για προοπτική. Αντιμετωπίζει την κοινωνία ως σύνολο «δικαιούχων» και όχι ως πολίτες με δικαίωμα στην αξιοπρεπή διαβίωση. Και το χειρότερο: διχάζει την κοινωνία μέσω οικονομικών κριτηρίων. Σε μια περίοδο καθολικής ακρίβειας, όπου πιέζονται όλοι — εργαζόμενοι, επαγγελματίες, οικογένειες — η κυβέρνηση επιλέγει να χωρίσει τους Έλληνες σε κατηγορίες. Σε «δικαιούχους» και «μη δικαιούχους». Σε αυτούς που “αξίζουν” στήριξη και σε αυτούς που καλούνται να πληρώνουν. Η μεσαία τάξη, που αποτέλεσε τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας και στήριξε την κυβέρνηση, βρίσκεται για ακόμη μία φορά εκτός. Αλλά ποιοί ευνοούνται πραγματικά; Οι φοροφυγάδες και οι γύφτοι. Α ναι, και οι μεγάλες εταιρείες ακτοπλοΐας. Την ίδια στιγμή, οι πραγματικές λύσεις αποφεύγονται συστηματικά.
Καμία ουσιαστική παρέμβαση: στη μείωση της υπέρμετρης φορολογίας στα καύσιμα και την ενέργεια, στη συνολική ελάφρυνση των πολιτών και των επιχειρήσεων, στα καρτέλ της αγοράς. Η μείωση φόρων είναι η μόνη πραγματική ανάσα για την κοινωνία — γιατί μειώνει άμεσα το κόστος ζωής για όλους, χωρίς φίλτρα και αποκλεισμούς. Και όμως, η κυβέρνηση δείχνει να έχει… αλλεργία σε αυτή την επιλογή. Γιατί; Διότι προτιμά να ελέγχει ποιος θα πάρει και ποιος όχι, μέσα από επιδόματα, αντί να αφήσει την οικονομία να ανασάνει. Την ώρα που άλλες ευρωπαϊκές χώρες κινούνται αντίθετα. Χώρες όπως η Ιταλία, η Ισπανία και η Αυστρία έχουν προχωρήσει σε μειώσεις φόρων και παρεμβάσεις που ελαφρύνουν πραγματικά τους πολίτες. Η Ελλάδα, αντί να ακολουθήσει ένα μοντέλο ανάπτυξης και ελάφρυνσης, επιλέγει να εγκλωβίζεται σε μια λογική διαχείρισης της φτώχειας και το κράτος σε ρόλο πατερούλη που μοιράζει ψίχουλα σε λίγους ενώ φτωχοποιεί συνειδητά την πλειοψηφία. Αυτό δεν είναι λύση στην ακρίβεια. Είναι πολιτική υποκρισία.