Ιδιαίτερη σημασία κατέχει για τους μαθητές, αλλά και τη σχολική μονάδα γενικότερα, η Θεατρική Αγωγή σε ό,τι αφορά τον σχολικό εκφοβισμό -και όχι μόνο. Σήμερα, 27 Μαρτίου, η Παγκόσμια Μέρα Θεάτρου έρχεται να μας θυμίσει την υποβάθμιση του μαθήματος από την παρούσα κυβέρνηση.
Οταν μάλιστα, η Θεατρική Αγωγή επανέρχεται στο προσκήνιο της δημόσιας συζήτησης για την αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού και τη στήριξη των μαθητών έπειτα από θεσμική παρέμβαση του Συνηγόρου του Πολίτη για τα Δικαιώματα του Παιδιού προς το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής και το Υπουργείο Παιδείας. Η παρέμβαση ζητά να εξεταστεί η επαναφορά και ουσιαστική εφαρμογή του μαθήματος σε κρίσιμες βαθμίδες της εκπαίδευσης, σε μια περίοδο όπου τα περιστατικά βίας και έντασης μέσα στα σχολεία προκαλούν έντονη ανησυχία στην κοινωνία.
Η θεσμική αυτή κίνηση πραγματοποιήθηκε έπειτα από τεκμηριωμένη πρωτοβουλία της Συμβούλου Θεατρικής Αγωγής Μάρως Λιάτσου, η οποία ανέδειξε τη σημασία της θεατρικής παιδείας ως εγκεκριμένου παιδαγωγικού εργαλείου που μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην ανάπτυξη δεξιοτήτων ζωής, στην ενίσχυση της επικοινωνίας και στη διαχείριση συγκρούσεων μεταξύ των μαθητών.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη μετάβαση από το Δημοτικό στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, μια περίοδο κατά την οποία οι μαθητές βρίσκονται αντιμέτωποι με σημαντικές ψυχοσυναισθηματικές αλλαγές. Εκπαιδευτικοί επισημαίνουν ότι η απουσία της Θεατρικής Αγωγής από τις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού δημιουργεί ένα κενό σε μια κρίσιμη φάση ανάπτυξης, όπου τα παιδιά χρειάζονται εργαλεία έκφρασης, συνεργασίας και αυτορρύθμισης.
Όπως τονίζει η εκπαιδευτικός Θεατρικής Αγωγής Αφροδίτη Χριστοδούλου, μεταφέροντας την εμπειρία της σχολικής πράξης, «οι μαθητές, έχοντας βιώσει τη δημιουργική διαδικασία της θεατρικής αγωγής και τη συμβολή της στην απόκτηση δεξιοτήτων ζωής από την Α’ έως την Δ’ τάξη, διατυπώνουν τον προβληματισμό τους για την απουσία της στις δύο τελευταίες τάξεις του Δημοτικού Σχολείου. Σε αυτή την κρίσιμη μεταβατική ηλικία ψυχοσυναισθηματικών αλλαγών, οι μαθητές χάνουν τη γέφυρα ανάμεσα στο παιχνίδι και την ώριμη σκέψη.»
Η συζήτηση για τη Θεατρική Αγωγή δεν αφορά μόνο ένα μάθημα, αλλά τη δυνατότητα του σχολείου να προλάβει φαινόμενα σχολικού εκφοβισμού και να ενισχύσει την κοινωνική συνοχή μέσα στην εκπαιδευτική κοινότητα. Σε ένα περιβάλλον όπου οι προκλήσεις για τους εφήβους αυξάνονται, η αξιοποίηση παιδαγωγικών εργαλείων που ήδη υπάρχουν θεωρείται από ειδικούς αναγκαία προϋπόθεση για ένα σχολείο που προστατεύει, στηρίζει και διαμορφώνει ενεργούς πολίτες.
