Βαθιά θλίψη άφησε πίσω της η τραγωδία που σημειώθηκε το μεσημέρι του Μεγάλου Σαββάτου 11.04.2026 στην Κύπρο, όταν τμήμα πολυκατοικίας κατέρρευσε και στοίχισε τη ζωή σε ανθρώπους που προσπαθούσαν να χτίσουν ένα καλύτερο αύριο. Ανάμεσα στα θύματα ήταν και ένας 27χρονος από τη Νιγηρία, του οποίου η ιστορία συγκινεί.
Στην ίδια πολυκατοικία στην Κύπρο, οι συνθήκες διαβίωσης, σύμφωνα με μαρτυρίες, ήταν ιδιαίτερα δύσκολες, κάτι που κάνει την απώλεια ακόμη πιο βαριά. Η φίλη του, Τζοάννα Γιωρκάτζη, που ήταν πιθανότατα το τελευταίο άτομο που επικοινώνησε μαζί του, λίγο πριν χαθεί κάτω από τα συντρίμμια μίλησε στο philenews.com.
Οι δυο τους ήταν φίλοι για περισσότερα από δύο χρόνια και μοιράζονταν μια κοινή αγάπη για το τρέξιμο. Συμμετείχαν στην ίδια ομάδα προετοιμασίας για μαραθώνιο και κάθε Σάββατο πήγαιναν μαζί στο Running Club, περνώντας χρόνο όχι μόνο ως συναθλητές αλλά και ως καλοί φίλοι.
Ο Στάνλεϊ είχε έρθει από τη Νιγηρία με την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή. Δεν οδηγούσε, κι έτσι η Τζοάννα φρόντιζε συχνά να τον παίρνει μαζί της, καθώς έμεναν κοντά. Μια απλή καθημερινή συνήθεια που σήμερα αποκτά ιδιαίτερο βάρος, θυμίζοντας πόσο κοντά ήταν οι ζωές τους πριν από το τραγικό γεγονός.
«Σήμερα (χθες) πήγα και τον πήρα από το σπίτι και μετά τον άφησα, γύρω στη 1.00 το μεσημέρι. Πέρασαν δέκα λεπτά και μου έστειλε μήνυμα, με ευχαριστούσε που τον πήγα σπίτι. Στη συνέχεια, συνέβη το κακό», ανέφερε η φίλη του, συγκλονισμένη από τα τραγικά γεγονότα. «Τον καλούσα στο τηλέφωνο, αλλά δεν μου απαντούσε».
Όπως είπε η γυναίκα για το διαμέρισμα που ζούσε ο Στάνλεϊ, οι συνθήκες ήταν απάνθρωπες:
«Το μόνο που ξέρω είναι ότι, πέρσι, όταν πήγα σπίτι του, μου είπε: ‘Έλα να σε κεράσω ένα νερό μετά το τρέξιμο”. Πάντα του έλεγα όχι, γιατί έβλεπα την πολυκατοικία σε κακή κατάσταση. Μια μέρα, πήγα στο διαμέρισμά του και το ταβάνι ήταν τρυπημένο, με τα σίδερα να κρέμονται μέσα στο καθιστικό. Του είπα “Αχ Παναγία μου, πώς ζείτε έτσι;” και μου απάντησε ‘Όταν είσαι μαύρος σε αυτή τη χώρα, έτσι σου συμπεριφέρονται”».
Ο Στάνλεϊ και οι συγκάτοικοί του, όπως περιγράφει η γυναίκα είχαν ενημερώσει τον ιδιοκτήτη για την κακή κατάσταση του διαμερίσματος:
«Είχαν πει στον ιδιοκτήτη ότι το ταβάνι είχε πέσει και δεν υπήρχε ρεύμα. Χρησιμοποιούσαν κεριά για να βλέπουν. Το κρεβάτι του ήταν ένα στρώμα με παλιά ρούχα. Τα είχαν πει στον ιδιοκτήτη, όμως δεν έκανε τίποτα. Μόλις άνοιγε την πόρτα, το ταβάνι είχε μια τεράστια τρύπα, με σίδερα να κρέμονται στο καθιστικό και να πέφτουν τσιμέντα».
Όσο για τους συγκατοίκους του, η Τζοάννα δήλωσε ότι ο 27χρονος ζούσε με άλλους Νιγηριανούς και ότι όλοι πλήρωναν κανονικά το ενοίκιο τους:
«Ο Στάνλεϊ δούλευε σε μια εταιρεία που τοποθετούσε φωτοβολταϊκά και ήταν νόμιμος στην Κύπρο. Πλήρωναν κανονικά το ενοίκιο τους και ήταν τυπικοί. Κανείς δεν τους είπε ότι έπρεπε να φύγουν, λόγω της επικινδυνότητας του κτιρίου».
«Αγαπούσε πολύ την Κύπρο και τους Κύπριους»
Η φίλη του, συγκινημένη, τονίζει τον χαρακτήρα του 27χρονου λέγοντας πως ήταν ένας άνθρωπος που σεβόταν την Κύπρο, αγαπούσε τους Κύπριους και έκανε τα πάντα.
«Πλήρωνε το ενοίκιο του στην ώρα του και ήθελε να είναι σωστός. Ξέρω ότι, στο διαμέρισμα, έμενε με άλλα δύο άτομα. Πάντα έλεγε στα παιδιά ότι πρέπει να πληρώνουν στην ώρα τους. Για να καταλάβετε το χαρακτήρα του, δεν έφυγε τη στιγμή που κατέρρευσε το κτίριο, επειδή ήθελε να βοηθήσει τους άλλους. Ο Ραφαήλ (πρόσωπο που μεταφέρθηκε σε ιδιωτικό νοσοκομείο) που μου τα μετέφερε όταν τον πήρα τηλέφωνο, ήταν πολύ αναστατωμένος».
Ο Στάνλεϊ, σύμφωνα με την Τζοάννα, δούλευε αλλά βοηθούσε και τη μητέρα του και τα έξι αδέλφια του:
«Η μητέρα του τού έλεγε ‘Έλα πίσω, γιε μου, μας έχεις λείψει” και τώρα η καημένη θα μάθει ότι ο γιος της πέθανε με αυτόν τον φρικτό τρόπο. Θεέ μου, δεν ξέρω τι να πω. Λυπάμαι, είμαι σοκαρισμένη».
«Σήμερα, που φεύγαμε από το τρέξιμο, επειδή είχαν πάρτι εκεί, μου είπε “Δεν μένουμε ακόμα μισή ώρα;” και του είπα ότι βιάζομαι και πρέπει να φύγω να πάω σπίτι μου γιατί με περίμεναν. Μου απάντησε “Δεν πειράζει, θα έρθω μαζί σου”. Αν μέναμε μισή ώρα παραπάνω, ίσως να γλίτωνε και αισθάνομαι πολύ άσχημα».
Η γυναίκα τέλος αναφέρει με συγκίνηση:
«Είναι πολύ τραγικό να έρχονται αυτοί οι άνθρωποι στη χώρα μας για ένα καλύτερο μέλλον και να βιώνουν όλα αυτά. Είμαστε όλοι άνθρωποι, δεν έχω να πω τίποτα άλλο».
