Δουλειές υπάρχουν. Προφανώς όχι πλούσια αμειβόμενες, αλλά υπάρχουν. Το ότι οι Ελληνες δεν θέλουν αυτές τις δουλειές είναι μία μεγάλη συζήτηση. Αλλά σε κάθε περίπτωση αξίζει να ξέρουμε τι γίνεται: λίγο πριν από την έναρξη της τουριστικής περιόδου, και παρά το κλίμα αβεβαιότητας που προκαλεί στους Ελληνες επιχειρηματίες η ρευστότητα που επικρατεί στη Μέση Ανατολή, υπολογίζεται ότι υπάρχουν ελλείψεις τουλάχιστον 200.000 εργαζομένων, από τους οποίους οι 90.000 είναι στον τουρισμό.
Οι κλάδοι που παρουσιάζουν τις μεγαλύτερες ελλείψεις παραμένουν ο τουρισμός και η εστίαση, καθώς ξενοδοχεία, εστιατόρια και τουριστικές επιχειρήσεις δυσκολεύονται να καλύψουν θέσεις, όπως σερβιτόροι, καμαριέρες, μάγειρες και βοηθητικό προσωπικό. Φέτος μάλιστα περισσότερο από ποτέ, καθώς η λύση εισαγωγής εργαζομένων από χώρες με κατάλληλο προσωπικό, όπως οι Φιλιππίνες, έχουν γίνει πανάκριβες λόγω του σχεδόν πενταπλασιασμού του κόστους των αεροπορικών εισιτηρίων.
Σε πολλές περιοχές, ειδικά στα νησιά, οι επιχειρήσεις λειτουργούν με λιγότερο προσωπικό από το απαιτούμενο. Αλλά και στις κατασκευές, οι μεγάλες επενδύσεις σε υποδομές και real estate έχουν αυξήσει κατακόρυφα τη ζήτηση για τεχνίτες, ηλεκτροσυγκολλητές, υδραυλικούς, χειριστές μηχανημάτων και εργάτες. Η έλλειψη εργατών γης είναι επίσης υψηλή.
Από τη στήλη «Παρασπονδίες» της «δημοκρατίας»
