Το αυτοδιοικητικό «κάστρο» των νοτίων προαστίων παραμένει αρραγές. Πώς η πολυδιαφημισμένη «αποστασία» στελεχών κατέληξε σε προσωπική ανεξαρτητοποίηση χωρίς συμμάχους
Στο πολιτικό σκηνικό του Παλαιού Φαλήρου, μιας πόλης που παραδοσιακά αποτελεί βαρόμετρο για τις αυτοδιοικητικές εξελίξεις στην Αττική, η πρόσφατη ανεξαρτητοποίηση του δημοτικού συμβούλου Νίκου Χρυσοβερίδη προκάλεσε αρχικά αίσθηση, για να καταλήξει σύντομα σε μια διαπίστωση πολιτικής απομόνωσης.
Παρότι το στέλεχος της πλειοψηφίας και κτηνίατρος στο επάγγελμα άφησε να εννοηθεί πως η αποχώρησή του θα προκαλούσε «τριγμούς» και μαζικές μετακινήσεις δημοτικών συμβούλων προς μια νέα κατεύθυνση, το αποτέλεσμα της κίνησης αυτής υπήρξε μάλλον μονοσήμαντο. Ο κ. Χρυσοβερίδης πέρασε την πόρτα της εξόδου μόνος, με την παράταξη του δημάρχου Γιάννη Φωστηρόπουλου να παραμένει συμπαγής, επιβεβαιώνοντας την απόλυτη πολιτική κυριαρχία της σημερινής διοίκησης.
Για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος της ισχύος της παρούσας δημοτικής Αρχής, πρέπει να ανατρέξει στην ιστορία της παράταξης «Παλαιό Φάληρο – Το Μέλλον». Η πόλη αυτή διακρίνεται για μια σπάνια πολιτική σταθερότητα, η οποία θεμελιώθηκε επί των ημερών του Διονύση Χατζηδάκη. Ο Γιάννης Φωστηρόπουλος, επί χρόνια στενός συνεργάτης και «στρατιώτης» της πόλης, υπήρξε ο φυσικός διάδοχος μιας στρατηγικής που έθετε το έργο πάνω από τις προσωπικές φιλοδοξίες.
Η επικράτηση του Γιάννη Φωστηρόπουλου στις εκλογές δεν υπήρξε ποτέ οριακή. Το 2019 εξελέγη πανηγυρικά με τη στήριξη του απερχόμενου τότε δημάρχου, ενώ το 2023 η νίκη του έλαβε διαστάσεις θριάμβου από την πρώτη Κυριακή με ποσοστό που άγγιξε το 58,5%. Αυτή η άνετη επικράτηση δεν ήταν προϊόν τύχης, αλλά αποτέλεσμα μιας χρηστής διοίκησης που κατάφερε να απορροφήσει κονδύλια, να αναπλάσει το παραλιακό μέτωπο και να διατηρήσει την κοινωνική συνοχή σε μια περίοδο κρίσεων.
Από την άλλη πλευρά, ο Νίκος Χρυσοβερίδης κουβαλά μια αναμφισβήτητα σημαντική κληρονομιά. Γιος του αείμνηστου Γιώργου Χρυσοβερίδη, ενός εκ των ιστορικών δημάρχων της πόλης, ξεκίνησε την πορεία του με υψηλές προσδοκίες. Η επαγγελματική του ιδιότητα ως κτηνιάτρου και η προεδρία του στον Κτηνιατρικό Σύλλογο Αττικής του προσέφεραν μια «δεξαμενή» αναγνωρισιμότητας, η οποία μεταφράστηκε σε υψηλή σταυροδοσία. Ωστόσο, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση οι σταυροί προτίμησης δεν αποτελούν ιδιοκτησία κανενός συμβούλου, αλλά εντολή συνεισφοράς στο συλλογικό όργανο.
Ο κ. Χρυσοβερίδης υπηρέτησε ως πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου, μια θέση ευθύνης που του δόθηκε από τον δήμαρχο ως αναγνώριση της προσφοράς του. Η απόφασή του να ανεξαρτητοποιηθεί τώρα, επικαλούμενος «ηθικές κόκκινες γραμμές» και «αποκλίσεις από δεσμεύσεις», ερμηνεύεται από πολλούς ως μια κίνηση που υπαγορεύεται περισσότερο από προσωπική φιλοδοξία παρά από πραγματική πολιτική διαφωνία.
Το παρασκήνιο της ανεξαρτητοποίησης ήταν έντονο. Στους διαδρόμους του δημαρχείου φημολογείτο ότι ο κ. Χρυσοβερίδης είχε έρθει σε επαφή με πλειάδα δημοτικών συμβούλων, προσπαθώντας να τους πείσει να τον ακολουθήσουν στη δημιουργία ενός νέου πόλου. Ο ισχυρισμός του ότι η δημοτική Αρχή έχει «αλλάξει κατεύθυνση» προοριζόταν να αποτελέσει το λάβαρο μιας εσωτερικής ανταρσίας.
Τελικά, η πραγματικότητα διέψευσε τις προσδοκίες του. Κανένα από τα έμπειρα στελέχη της παράταξης Φωστηρόπουλου δεν έδειξε διάθεση να διακινδυνεύσει τη σταθερότητα του δήμου για μια αβέβαιη προσωπική κίνηση. Η «ομαδική αποχώρηση» κατέληξε σε μια μοναχική δήλωση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η δημοτική ομάδα του Γιάννη Φωστηρόπουλου βγήκε από αυτή τη δοκιμασία πιο ενισχυμένη και συσπειρωμένη, αποδεικνύοντας ότι το όραμα για το Παλαιό Φάληρο υπερβαίνει τα επώνυμα και τις οικογενειακές παραδόσεις.
Ο δήμαρχος Γιάννης Φωστηρόπουλος συνεχίζει το πρόγραμμα των έργων του χωρίς περισπασμούς. Με την άνεση που του παρέχουν η ισχυρή του πλειοψηφία και η αποδοχή των πολιτών εστιάζει στην ολοκλήρωση των μεγάλων παρεμβάσεων στην πόλη, από τον πολιτισμό και τον αθλητισμό μέχρι την καθημερινή καθαριότητα και τον ψηφιακό μετασχηματισμό. Η κίνηση του κ. Χρυσοβερίδη, αν και παρουσιάστηκε με υψηλούς τόνους περί «ηθικής» και «διαφάνειας», φαίνεται να προσκρούει στην ίδια την πραγματικότητα της πόλης.
Οι πολίτες του Παλαιού Φαλήρου έχουν αποδείξει ότι τιμούν την ιστορία, αλλά ψηφίζουν για το μέλλον. Και το μέλλον, όπως δείχνουν οι αριθμοί και η συνοχή της δημοτικής ομάδας, παραμένει στα χέρια μιας διοίκησης που ξέρει να παράγει έργο και να διατηρεί την ενότητά της, ακόμα και όταν κάποιοι επιλέγουν τον δρόμο της προσωπικής προβολής. Η «ρήξη» που ευαγγελιζόταν η πλευρά του ανεξάρτητου πλέον συμβούλου αποδείχθηκε μια απλή αμυχή στην ατσάλινη πολιτική κυριαρχία του Γιάννη Φωστηρόπουλου. Το Παλαιό Φάληρο συνεχίζει σταθερά την πορεία του, αφήνοντας πίσω τις εσωστρεφείς αντιπαραθέσεις και στρέφει το ενδιαφέρον του στην καθημερινότητα και την εξυπηρέτηση των πολιτών.
