Το δικαστήριο έκρινε την 72χρονη κατηγορούμενη ένοχη για τη λειτουργία παράτυπου γηροκομείου σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους
Ποινή φυλάκισης 18 μηνών, με δυνατότητα εξαγοράς προς 10 ευρώ ημερησίως, επέβαλε το Τριμελές Αυτόφωρο Πλημμελειοδικείο στην 72χρονη, η οποία κατηγορούνταν για τη λειτουργία παράτυπου γηροκομείου σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους.
Το δικαστήριο έκρινε την κατηγορούμενη ένοχη για απόπειρα εκβίασης ποσού 150 ευρώ, για μία πράξη έκθεσης (από τις τρεις που περιλαμβάνονταν στο κατηγορητήριο) καθώς και για απείθεια.
Οι δικαστές απέρριψαν το αίτημα αναγνώρισης των ελαφρυντικών του σύννομου βίου και της ειλικρινούς μεταμέλειας.
Η σύλληψη της 72χρονης πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο επιχείρησης της αστυνομίας και των αρμόδιων υπηρεσιών, έπειτα από καταγγελία της κόρης ηλικιωμένης γυναίκας που εντοπίστηκε στο παράτυπο γηροκομείο.
Όπως κατέθεσε η καταγγέλλουσα:
«Έχω την μητέρα μου με προβλήματα υγείας 72 ετών. Την Μεγάλη Πέμπτη, η μητέρα μου πήρε αιφνιδιαστικά εξιτήριο από το νοσοκομείο ‘Γ. Γεννηματάς’. Έπρεπε να βρω μια δομή και Μεγάλη Εβδομάδα ήταν δύσκολο. Έψαχνα γηροκόμο για το σπίτι, αλλά δεν βρήκα. Βρήκα αυτή την αγγελία της κατηγορούμενης στην εφημερίδα. Έψαχνα μια προσωρινή λύση για τη μητέρα μου. Ήταν Μεγάλη Πέμπτη. Τηλεφώνησα και ρώτησα αν μπορούσα να επισκεφθώ το συγκεκριμένο χώρο Δέχθηκε και πήγα».
Πρόεδρος: Πως ήταν ο χώρος που είδατε;
Μάρτυρας: Ήταν ένα αρκετά μεγάλο διαμέρισμα με ευρύχωρο σαλόνι και κάποια δωμάτια ξεχωριστά. Είδα να φιλοξενούνται άνθρωποι στα δωμάτια.
Η μάρτυρας είπε ότι «συμφωνήσαμε τα χρήματα και άφησα προκαταβολή. Την ίδια ημέρα πήγε η μητέρα μου εκεί. Το άλλο πρωί χτύπησε το τηλέφωνο μου. Ήταν η κατηγορούμενη και σε έξαλλη κατάσταση αξίωνε χρήματα για να μην πετάξει τη μητέρα μου. Έλεγε ότι την κορόιδεψα γιατί ήταν ένα δύσκολο περιστατικό. Ήθελε από 1500 έως 2000 ευρώ, αλλιώς έλεγε ότι θα την πετάξει στον κάδο απορριμάτων. Της έλεγα να μου δώσει λίγο χρόνο να την πάρω από εκεί, να βρω ένα ασθενοφόρο. Δεν μπορούσα να συνεννοηθώ. Πήγα στο διαμέρισμα αλλά δεν μου άνοιξε. Πήρα την αστυνομία δεν άνοιγε όμως ούτε στους αστυνομικούς. Οι αστυνομικοί με πήγαν στο τμήμα να καταθέσω. Η κατηγορούμενη συνέχισε με μηνύματα να με απειλεί και να με βρίζει. Τελικά βρήκα ένα ασθενοφόρο μπόρεσα να πάρω τη μητέρα μου».
Στο δικαστήριο κατέθεσε ο κοινωνικός λειτουργός που είχε διενεργήσει έλεγχο στο συγκεκριμένο χώρο τον περασμένο Απρίλιο. Ο μάρτυρας μετέφερε μία φρικτή εικόνα, περιγράφοντας ότι στον χώρο υπήρχε «μια δυσωδία μάλλον από τα ζώα. Ήταν τέσσερα σκυλιά και μια γάτα».
Όπως είπε, στον χώρο ήταν τέσσερα άτομα σε τέσσερα ξεχωριστά δωμάτια ενώ δεν υπήρχε νοσηλευτής ούτε θεραπαινίδα για τους ασθενείς.
Πρόεδρος: Σε τι κατάσταση ήταν αυτοί οι άνθρωποι;
Μάρτυρας: Βρήκαμε μια κυρία αφυδατωμενη, υποσιτισμένη. Αν δεν είχε γίνει αυτή η επιχείρηση, η γυναίκα θα είχε πεθάνει. Ήταν πραγματικά ετοιμοθάνατη.
Σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να χαρακτηρίσω αυτό το χώρο δομή. Δεν είχε τίποτα, ούτε προσωπικό, ούτε φακέλους ασθενών τίποτα. Δεν υπήρχε κανένας εξοπλισμός. Μόνο η μία κυρία ήξερε τι φάρμακα να πάρει. Οι άλλοι ασθενείς, ήταν εκεί σαν παρκαρισμένοι για να πεθάνουν. Τα τρόφιμα που είδα στο ψυγείο ήταν ληγμένα. Ζώα και άνθρωποι ήταν ένα πράγμα. Δεν υπήρχε καθαριότητα”.
Οι μάρτυρες υπεράσπισης που κατέθεσαν στο δικαστήριο ισχυρίστηκαν ότι η κατηγορούμενη παρείχε καλές υπηρεσίες.
Η 72χρονη στην απολογία της είπε ότι νοικιάζει το επίμαχο διαμέρισμα επί 1,5 χρόνο, αρνούμενη την καταγγελία ότι ζήτησε 2000 ευρώ για να δεχθεί ηλικιωμένη. Όπως είπε 500 με 600 ευρώ ζητούσε.
«Εκείνο το πρωί ήρθε η κόρη της κυρίας στο σπίτι και της άρεσε. Το απόγευμα ήρθε η μαμά της ασυνόδευτη από το νοσοκομείο. Την έβαλα στο κρεβάτι και μου ζήτησε τσιγάρο. Η κυρία αυτή έχει επιληψία, ήταν αλκοολική, είχε ζάχαρο και εθισμό στο τσιγάρο. Έγραφαν τα χαρτιά της τα συνοδευτικά ότι είχε ζητήσει μόνη της να φύγει από το νοσοκομείο».
Πρόεδρος: Γιατί δεν θέλατε να την κρατήσετε στον χώρο σας;
Κατηγορούμενη: Όλη τη νύχτα φώναζε είχε βαριά προβλήματα, δεν διορθώνοταν αυτά. Είχε πληγές, έτρεχαν αίματα…..Την άλλη μέρα κατάλαβε ότι πρέπει να πάει και η ίδια στο νοσοκομείο. Εγώ παρακάλαγα τη κόρη της να την πάρει. Εγώ της βρήκα ασθενοφόρο.
Πρόεδρος: Γιατί δεν ανοίγατε τη πόρτα στους αστυνομικούς;
Μάρτυρας: Την άνοιξα την πόρτα..Είμαι άνθρωπος της προσφοράς. Δε θα ζήταγα από μια φτωχή γυναίκα 2.000 ευρώ.
Πρόεδρος: Αυτοί οι άνθρωποι δεν χρειάζονταν ιατρική φροντίδα;
Κατηγορούμενη: Αν την χρειάζονταν θα ειδοποιούσα το νοσοκομείο. Εγώ είχα βάλει στην αγγελία ότι δεν δέχομαι αρρώστους με κατακλίσεις και μου ήρθε αυτή η κυρία μέσα στα αίματα.
Εισαγγελέας: Από την καταγγέλλουσα πόσα χρήματα είχατε πάρει;
Κατηγορούμενη: 300 ευρώ. Όταν διάβασα στα χαρτιά της, τι προβλήματα είχε αυτή η γυναίκα, έγινα θηρίο. Αν αυτή είχε να δώσει 2.000 σε εμένα θα έρχονταν κύριε εισαγγελέα; Ήταν μια φτωχή γυναίκα, δε θα της ζήταγα ποτέ τόσα λεφτά. Μου έλεγε δώσε μου τα 300 ευρώ για να πάρω τη μάνα μου. Εγώ της πλήρωσα και το ασθενοφόρο 75 ευρώ. Της είπα ότι θα της κρατήσω 150 για το ασθενοφόρο και τις ζημιές που έκανε η μητέρα της, μου είχε καταστρέψει τα μαξιλάρια. Εγώ τόσο αξιολόγησα τη δουλειά μου.
