Θεσσαλονίκη: Εθνικιστικός μηχανισμός της Τουρκίας το ψεύτικο σπίτι του Κεμάλ Ατατούρκ

Τη 10η Νοεμβρίου τα ρεπορτάζ τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Τουρκία ήταν πανομοιότυπα περιγράφοντας τους χιλιάδες επισκέπτες από την Τουρκία στη Θεσσαλονίκη: «Ανεμίζοντας τουρκικές σημαίες και άδοντας παραδοσιακά τραγούδια που γράφτηκαν προς τιμήν του Κεμάλ εμφανίστηκαν Τούρκοι εκδρομείς στο προξενείο της χώρας τους στη Θεσσαλονίκη για την επέτειο του θανάτου του».

• Από τον Θεοφάνη Μαλκίδη*

Ετσι, οι χιλιάδες Τούρκοι τίμησαν την επέτειο του θανάτου του Μουσταφά Κεμάλ με επίσκεψη στο σπίτι όπου γεννήθηκε, όπως προπαγανδίζουν επιβάλλοντας το ψεύδος ως αλήθεια. Τίμησαν τον σφαγέα Ελλήνων, Αρμενίων, Ασσυρίων, Κούρδων, τον δάσκαλο του Χίτλερ, κατά δήλωση του επικεφαλής των ναζί, στο σπίτι όπου δήθεν γεννήθηκε, δίπλα στο προξενείο της Τουρκίας στη Θεσσαλονίκη. Ανάμεσα στους επισκέπτες ήταν και πολλοί μαθητές και εκπαιδευτικοί σχολείων από κάθε γωνιά της γειτονικής χώρας, ζευγάρια, που κατέφθασαν για να αποτίσουν φόρο τιμής στον ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας, αλλά και για να παντρευτούν (!), Ελληνες πολίτες από τη Θράκη (!).

Η επέτειος θανάτου του Κεμάλ συμπίπτει φέτος με την κορύφωση των προκλήσεων από την Τουρκία («Γαλάζια Πατρίδα», τουρκολιβυκό σύμφωνο κ.λπ.), οπότε η παρουσία των θαυμαστών του Κεμάλ έχει αποκτήσει «μεταφυσική διάσταση» για την πρωταθλήτρια χώρα στο οργανωμένο έγκλημα. (Η έκθεση της Διεθνούς Πρωτοβουλίας Οργανωμένου Εγκλήματος κατατάσσει την Τουρκία στην πρώτη θέση στην Ευρώπη στις δραστηριότητες της εμπορίας ανθρώπων, του λαθρεμπορίου όπλων, της ηρωίνης, της κοκαΐνης και της διακίνησης συνθετικών ναρκωτικών, του οικονομικού εγκλήματος και της παράνομης διακίνησης μη ανανεώσιμων πόρων, ενώ σε παγκόσμιο επίπεδο βρίσκεται στη 14η θέση μεταξύ 193 κρατών-μελών του ΟΗΕ!)

Ας αφήσουμε όμως ότι αναφέρεται στο ρεπορτάζ για το λεγόμενο σπίτι του Κεμάλ και ας παραθέσουμε τα πραγματικά γεγονότα ότι ο Μουσταφά Κεμάλ δεν γεννήθηκε το 1881 στη Θεσσαλονίκη, στο τριώροφο κτίριο, το οποίο είχε χτίσει δήθεν ο πατέρας του και βρίσκεται στη συμβολή των οδών Αποστόλου Παύλου και Αγίου Δημητρίου (τότε Γενί Καπί και Νουμάν Πασά)! Η πραγματικότητα είναι πως ο Κεμάλ γεννήθηκε στη Χρυσαυγή (πρώην Σαρίγκερ) στον Λαγκαδά, κι εκεί έβοσκε μέχρι περίπου τα οκτώ του χρόνια αγελάδες και πρόβατα… Στο χωριό ο γιος του Αλή Ριζά και της Ζουμπεϊντέ Χανούμ φοίτησε στο δημοτικό σχολείο, όμως -άγνωστο για ποιους λόγους- η μητέρα του τον πήρε και εγκαταστάθηκαν στη Θεσσαλονίκη, εκεί όπου μέχρι το 1911 ζούσε και η μαμή Φατμέ Χανούμ, η οποία είχε παρευρεθεί στη γέννα του.

Το 1922, όταν οι Ανατολικοθρακιώτες πρόσφυγες πρωτοήρθαν στη σημερινή Χρυσαυγή, οι Τούρκοι του χωριού δεν είχαν φύγει ακόμα. Αποχωρούσαν σταδιακά και έπειτα από περίπου έναν χρόνο έφυγε και η τελευταία οικογένεια. Στο διάστημα αυτό της συγκατοίκησης χριστιανών προσφύγων και μουσουλμάνων οι τελευταίοι αποκάλυψαν στους Ελληνες τα σχετικά με την ιστορία του Κεμάλ στοιχεία. Αλλωστε στις αρχές της δεκαετίας του 1920 ο τουρκικός εθνικισμός δεν είχε προλάβει να δημιουργήσει τον μύθο ότι ο Κεμάλ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, κι έτσι ήταν πολύ φυσικό να ομολογούν τις αλήθειες που γνώριζαν.

Στο σπίτι όπου γεννήθηκε ο Κεμάλ, στη Χρυσαυγή, εγκαταστάθηκε η οικογένεια του πρόσφυγα από την Ανατολική Θράκη Ανδρέα Στάθη (πέθανε το 1979), ο οποίος έγινε και πρόεδρος του χωριού. Οι συγχωριανοί του, αστειευόμενοι, λόγω της εγκαταστάσεώς του στο εν λόγω σπίτι, τον αποκαλούσαν με το παρωνύμιο «Κεμάλ»! Το σπίτι, χτισμένο από πέτρες και πλιθιά, βρισκόταν στην άκρη του χωριού, ήταν διώροφο, με δύο δωμάτια στον επάνω όροφο και κάτω το χαγιάτι, και μέχρι τις αρχές του 1980 οι τοίχοι του σώζονταν.

Η πραγματικότητα αυτή επιμελώς αποσιωπήθηκε από τον τουρκικό εθνικισμό, ο οποίος παρουσίασε τον Κεμάλ γεννημένο στην πάντα θελκτική για τον τουρκικό εθνικισμό Θεσσαλονίκη και όχι σε ένα άγνωστο, άσημο, φτωχό χωριό του Λαγκαδά. Οι Τούρκοι πρόσφυγες, που έφυγαν με την ανταλλαγή των πληθυσμών από το παλιό Σαρίγκερ, γνώριζαν την αλήθεια, αλλά, παρ’ όλη την προπαγάνδα, έρχονταν για προσκύνημα στον αληθινό τόπο γέννησης του Κεμάλ. Μάλιστα, ένας ντόπιος, ο Κωνσταντίνος Γιαμουτζής, γνώστης της αληθινής Ιστορίας, «ξεναγούσε» τους Τούρκους επισκέπτες στα ερείπια του σπιτιού.

Μάλιστα, κάποιος Τούρκος από τη Σμύρνη προσκύνησε, φίλησε το χώμα και εις ανάμνηση πήρε πέτρες από τα θεμέλια του σπιτιού. Οταν ρωτήθηκε εάν θα επισκεπτόταν και το σπίτι στη Θεσσαλονίκη, απάντησε: «Αυτό είναι ψέμα. Ντροπή που άλλαξαν τον τόπο γέννησης του Μουσταφά Κεμάλ. Προσβάλλουν τη μνήμη του. Δεν θα επισκεφτώ το ψευτο-σπίτι της Θεσσαλονίκης». Το 1981, με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Μουσταφά Κεμάλ, επισκέφθηκε τη Χρυσαυγή, και ειδικότερα το κτίριο της τότε κοινότητας, ο τότε Τούρκος πρόξενος Θεσσαλονίκης μαζί με τον γραμματέα του, συνοδευόμενοι και από τουρκικό τηλεοπτικό συνεργείο (εφημ. «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΒΟΡΡΑΣ», 10 Μαΐου 1981).

Ο πρόξενος ήξερε την αλήθεια και γι’ αυτό παρακάλεσε τους κατοίκους να του υποδείξουν το ακριβές σημείο γέννησης του Μουσταφά Κεμάλ, απ’ όπου πήρε πολλές φωτογραφίες. Σε κάποια στιγμή αποκάλυψε στους Ελληνες συνοδούς του τα εξής: «Γνωρίζω ότι αυτή είναι η αλήθεια, εδώ γεννήθηκε ο Κεμάλ, αλλά είναι δύσκολο να το παραδεχθούμε επίσημα και καταλαβαίνετε τον λόγο…» Ο ίδιος προθυμοποιήθηκε να χρηματοδοτήσει την ανέγερση μουσείου, το οποίο θα βοηθούσε και την ανάπτυξη του χωριού.

Το 1981 πάλι, με αφορμή τους εορτασμούς για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Κεμάλ, οι τότε βουλευτές Ν. Βενιζέλος και Κ. Μπαντουβάς, με ερώτησή τους προς το υπουργείο Εξωτερικών, αμφισβήτησαν επισήμως τη θεωρία ότι το σπίτι δίπλα στο τουρκικό προξενείο Θεσσαλονίκης είναι αυτό στο οποίο γεννήθηκε ο Κεμάλ, επικαλούμενοι μάλιστα και αυτοί τη μαρτυρία της ίδιας της αδελφής του, της Μακμπουλέ, όπως διασώθηκε σε τουρκικές βιβλιογραφικές πηγές (Aydemir κ.λπ.). Η απάντηση του υπουργείου δεν ήρθε ποτέ…

Το ελληνικό κόστος

Το 1934 η ελληνική κυβέρνηση ανάρτησε έξω από το σπίτι μια πινακίδα με τη επιγραφή «Εδώ γεννήθηκε ο Μουσταφά Κεμάλ» και το 1937 η τότε κυβέρνηση, σε μια συμβολική κίνηση προς τη «φίλη» Τουρκία, έδωσε εντολή στον Δήμο Θεσσαλονίκης να το αγοράσει από τους Ελληνες που το κατοικούσαν, την οικογένεια Σεραφειμίδου. Οι ιδιοκτήτες αρνήθηκαν να το πουλήσουν και τότε το κράτος προχώρησε στην υποχρεωτική απαλλοτρίωσή του…

Στη συνέχεια ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Κ. Μερκουρίου ενημέρωσε επίσημα με επιστολή του την τουρκική κυβέρνηση υπό τον Ισμέτ Ινονού ότι χαρίζει το σπίτι στο τουρκικό κράτος. Μετά την παραχώρηση του fake σπιτιού, η Τουρκία μετέφερε έπιπλα από τα ανάκτορα του Ντολμά Μπαχτσέ και του Τοπ Καπί της Κωνσταντινούπολης, ακόμα και ρούχα του Κεμάλ, τα οποία εκτίθενται πλέον, δίνοντας την εντύπωση στον επισκέπτη ότι χρησιμοποιήθηκαν μέσα σε αυτό το σπίτι από τον ίδιο τον Κεμάλ.

Ετσι καθιερώθηκε το κτίριο του σημερινού προξενείου ως η οικία όπου γεννήθηκε ο Κεμάλ, αποκτώντας η Θεσσαλονίκη ένα μνημείο λατρείας, ενώ πρόκειται περί πλάνης, για νομιμοποίηση της προπαγάνδας, του fake, της αποδοχής του ψεύδους ως αλήθεια! Ο Κεμάλ και η μητέρα του συγκάλυψαν την απάτη. Αλλωστε, τι θα μπορούσαν να κάνουν; Να αρνηθούν τέτοιο δώρο; Να διακηρύξουν, δηλαδή, ότι δεν γεννήθηκε σ’ αυτό το σπίτι, και ειδικά σε μία από τις μήτρες του τουρκικού εθνικισμού, τη Θεσσαλονίκη, αλλά στη Χρυσαυγή του Λαγκαδά;

Το 1938, όταν πέθανε ο Κεμάλ, η οδός Αποστόλου Παύλου, που εφάπτεται της «οικίας», μετονομάστηκε με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου σε «οδό Κεμάλ Ατατούρκ» και μόλις το 1955 και μετά το πογκρόμ εναντίον του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης ξαναπήρε το παλιό της όνομα, επειδή στο φερόμενο ως σπίτι του Κεμάλ γράφτηκε μία από τις μεγαλύτερες προβοκάτσιες στην παγκόσμια Ιστορία. Η έκρηξη τη νύχτα της 6ης προς την 7η Σεπτεμβρίου 1955 στον κήπο του τουρκικού προξενείου Θεσσαλονίκης και έξω από το ψευδές αναφερόμενο ως σπίτι του Κεμάλ θα αποτελέσει την αφορμή για το πρωτοφανή για τα παγκόσμια χρονικά διωγμό των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης.

Ο εκρηκτικός μηχανισμός έσπασε μερικά τζάμια. Ο κλητήρας του τουρκικού προξενείου της Θεσσαλονίκης έπεσε σε αντιφάσεις σχετικά με τα αίτια της έκρηξης και τελικά ομολόγησε ότι αυτός έβαλε τη βόμβα, προσθέτοντας ότι του την έδωσε ο Οktay Egin, φοιτητής της Νομικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, από την Κομοτηνή, ο οποίος και ομολόγησε την πράξη του. Ο Εgin είχε εισαχθεί στο πανεπιστήμιο χωρίς εξετάσεις και ο πατέρας του, Faik Egin, δάσκαλος στο σχολείο της Σαλμώνης Ροδόπης, είχε υποστηριχθεί μαζί με τον Οsman Ustunder από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής ως υποψήφιος βουλευτής των Φιλελευθέρων το 1952.

Ο Οktay Egin αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση και ο Τούρκος πρόξενος της Κομοτηνής Αhmet Umar τον φυγάδευσε στην Τουρκία. Μετά το συμβάν, η εφημερίδα «Ιnstabul Ekspress» σε έκτακτο παράρτημά της παραποίησε τα γεγονότα, προέτρεψε σε επεισόδια εναντίον των Ελλήνων και μέσα σε εννέα ώρες καταστράφηκαν ολοσχερώς χιλιάδες οικίες, καταστήματα, σχολεία, εκκλησίες, ενώ δολοφονήθηκαν 30 Ελληνες και πάνω 2.000 Ελληνίδες βιάστηκαν από το πλήθος…

Πώς θα τελειώσει η προπαγάνδα του συνεταιρισμού Ερντογάν – «Γκρίζων Λύκων»

Είναι απορίας άξιον το γεγονός ότι έχει γίνει αποδεκτή και αναπαράγεται για δεκαετίες η τουρκική προπαγάνδα για το αποκαλούμενο σπίτι του Κεμάλ, το οποίο μάλιστα χαρακτηρίστηκε από την αρμόδια υπηρεσία μνημείο λόγω της «ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής και ιστορικής σημασίας του και αποτελεί σήμερα ένα από τα μοναδικά και ελάχιστα διασωζόμενα δείγματα παραδοσιακής οικίας του τέλους του 19ου αιώνα στις νοτιοανατολικές παρυφές της Ανω Πόλης, που συνδέεται με μια ιστορική προσωπικότητα διεθνούς εμβέλειας»!

Μάλιστα, για να τεκμηριωθεί η γνωμοδότηση, φέρει ως επιχείρημα δημοσίευμα εποχής και ειδικότερα άρθρο στον τοπικό Τύπο (εφημ. «Μακεδονία», Σεπτέμβριος 1936), όπου αναφέρεται ότι το κτίριο επί της οδού Αποστόλου Παύλου 75 αποτελεί την «οικίαν εις ην εγεννήθη ο Πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας Κεμάλ Ατατούρκ». Από πότε ένα δημοσίευμα εφημερίδας είναι αρκετό για να αποτελέσει πηγή επιστημονικής τεκμηρίωσης; Ποια βιβλία μελετήθηκαν και βρέθηκε ότι αυτή είναι η αλήθεια; Ερωτήματα που είναι ενδιαφέρον να απαντηθούν.

Και έτσι η προπαγάνδα εξαπλώνεται και το fake σπίτι του Κεμάλ χρησιμοποιείται από το συνεταιρισμό Ερντογάν – «Γκρίζων Λύκων», από το κράτος-οργανωμένο έγκλημα, που επιχαίρει για την ταύτιση της Θεσσαλονίκης με τις ιστορικές στιγμές του τουρκικού εθνικισμού. Το fake σπίτι επιτελεί μια σημαντική ιδεολογική λειτουργία. Για τον τουρκικό επεκτατισμό είναι το σημαντικότερο αξιοθέατο της Θεσσαλονίκης, που συμβάλλει στην τόνωση του φρονήματος των Τούρκων. Επιπλέον, σε αυτό κατευθύνονται συστηματικά πλέον και Ελληνες πολίτες από τη Θράκη, προκειμένου να προωθείται ακόμη περισσότερο ο ενσυνείδητος εκτουρκισμός τους. Ολα αυτά όμως πρέπει να σταματήσουν και να μην αναπαράγεται η τουρκική προπαγάνδα. Το αίτημα μετά την ανάδειξη της ιστορικής πραγματικότητας είναι το ψέμα της Τουρκίας να τελειώσει τώρα!

*Διδάκτωρ Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών