Ο ΣΥΡΙΖΑ διαλύεται στην πορεία προς τις εκλογές, προσφέροντας ένα ανεπανάληπτα θλιβερό θέαμα. Με συμπεριφορές αναξιοπρεπείς, γλοιώδη παζαρέματα, ικεσίες στον Αλέξη Τσίπρα και μια μακρόσυρτη αναμονή στην εξώπορτα της Αμαλίας, όπου στεγάζεται η ΕΛΑΣ, μήπως και καταδεχθεί ο «ηγεμών» και δώσει χάρη περιλαμβάνοντας στα ψηφοδέλτια όσους σπεύδουν να δηλώσουν με σκυμμένο το κεφάλι υποταγή. Μπροστά στα μάτια μας εκτυλίσσεται ένας πρωτοφανής εκφυλισμός, που ξεπερνά τα σύνορα της χώρας και μετατρέπεται σε ρεζιλίκι διεθνών διαστάσεων που καταρρακώνει κάθε έννοια ηθικής στην πολιτική και ειδικά σε μια ορισμένου είδους εξωτική «Αριστερά», η οποία κόμπαζε μέχρι χθες για το… ήθος της.
Η εκδίκηση του Τσίπρα στους πρώην «συντρόφους» του είναι αμείλικτη. Με κάθε δυνατό τρόπο εκδηλώνει την περιφρόνησή του, την ώρα που εκείνοι ικετεύουν για λίγη επιείκεια και δηλώνουν εκλιπαρώντας, όπως ο μοιραίος πρόεδρος του κόμματος Σωκράτης Φάμελλος, ότι τους αξίζει στο μέλλον μια δεύτερη ευκαιρία… Τις κινήσεις των περισσότερων βουλευτών και στελεχών καθορίζει το ένστικτο της ατομικής σωτηρίας -πού να πάει κανείς όταν τα μοναδικά του ένσημα είναι τα κομματικά-, αποκαλύπτοντας απερίγραπτα χαμηλή ηθική συγκρότηση, στο κενό της έλλειψης κάθε αξιοπρέπειας. Ακούγεται για κάποιους παράδοξο, αλλά όαση σε αυτή την έκπτωση συνιστά η στάση των Ρένας Δούρου και Νίκου Παππά, οι οποίοι ζητούν να σταματήσει ο κατήφορος και να αντιδράσει το κόμμα σαν συντεταγμένος οργανισμός. Φωνές βοώντων…