Δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά. Δεν πρόκειται για κάποια «κακή στιγμή» της νομοθετικής διαδικασίας. Τα στοιχεία που έφερε στο φως το ΚΕΦΙΜ (Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών) «ξεγυμνώνουν» μια κυβερνητική πρακτική που έχει εξελιχθεί σε κανονικότητα, προσθέτοντας ακόμη ένα λιθαράκι απαξίωσης στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες υπό την παρούσα κυβέρνηση. Οι τροπολογίες καταφθάνουν στη Βουλή όταν οι περισσότεροι πολίτες κοιμούνται, οι βουλευτές καλούνται να τις διαβάσουν μέσα σε λίγες ώρες και η κοινοβουλευτική διαδικασία μετατρέπεται σε αγώνα δρόμου χωρίς ούτε τον υποτυπώδη έλεγχο.
Οι αριθμοί είναι αποκαλυπτικοί και δεν επιδέχονται δικαιολογίες. Στην παρούσα κοινοβουλευτική περίοδο το 81% των τροπολογιών της τελευταίας στιγμής κατατέθηκε μεταξύ 21.00 και 01.00 τα ξημερώματα. Δηλαδή την ώρα που η δημόσια συζήτηση έχει σιγήσει, οι κάμερες έχουν κλείσει και η κοινωνία αγνοεί τι ακριβώς εισάγεται προς ψήφιση. Το ακόμα πιο ανησυχητικό είναι ότι, σύμφωνα με τη μελέτη του ΚΕΦΙΜ, η πρακτική αυτή δεν αποτελεί εξαίρεση αλλά σταθερό μοτίβο από το 2021 και μετά. Η κυβέρνηση μπορεί να πανηγυρίζει ότι βελτίωσε την ποιότητα της νομοθέτησης, όμως τα στοιχεία δείχνουν πως η συνήθεια των νυχτερινών τροπολογιών όχι μόνο επιβιώνει, αλλά κυριαρχεί.
Η διαφορά είναι ότι, αντί να κατατίθενται την ίδια ημέρα της ψήφισης, μεταφέρονται λίγες ώρες νωρίτερα, αργά το προηγούμενο βράδυ, διατηρώντας ουσιαστικά τον ίδιο ασφυκτικό χρόνο κοινοβουλευτικής επεξεργασίας. Σαν να μην έφτανε αυτό, και το περιεχόμενο των τροπολογιών είναι άκρως προβληματικό, καθώς εισάγονται ολοένα και περισσότερες διατάξεις, συχνά άσχετες μεταξύ τους, δημιουργώντας ένα πολυδαίδαλο νομοθετικό πακέτο που ναρκοθετεί τον έλεγχο και τη διαφάνεια.
Το ίδιο το ΚΕΦΙΜ προειδοποιεί ότι αυτή η πρακτική περιορίζει τον ουσιαστικό κοινοβουλευτικό έλεγχο και υπονομεύει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς. Κι όταν ένας ανεξάρτητος φορέας περιγράφει με τόσο ξεκάθαρο τρόπο μια προκλητική και συνάμα χρόνια παθογένεια, η κυβέρνηση βρίσκεται πλήρως εκτεθειμένη. Γιατί οι νομοθετικές «δουλειές» που γίνονται στο σκοτάδι, όσο κι αν βαφτίζονται επείγουσες ή τεχνικές, αφήνουν πάντοτε τη σκιά τους πάνω στη διαφάνεια και τη δημοκρατική λειτουργία του Κοινοβουλίου.