Από το Ορμούζ μέχρι το mojito
Καυστικό χιούμορ, πολιτική σάτιρα, καθημερινές αλήθειες και ατάκες για διακοπές
➤ Και ο Αβραμόπουλος στον εισαγγελέα; Δεν μπορεί, δεν έδωσε τέτοιο δικαίωμα, μάλλον πρέπει να ξαναπέσω από τα σύννεφα…
- Γράφει ο Θεσσαλονικεύς
➤ – Μάνα, ξανακλείνουν το Ορμούζ.
– Ε, πόσα καφέ ν’ αντέξει κι αυτή η πόλη…
➤ Εντάξει, πώς κάνετε έτσι που μπέρδεψε το Στενό Ορμούζ με το Σουέζ, κοντά είναι σχεδόν, θα μπορούσε να πει και το στενό της Ποτίδαιας.
➤ H Eλλάδα είναι το duty free του καπιταλισμού. Ολοι κάτι παίρνουν να θυμούνται.
➤ – Διακοπές είναι η αποσύνδεσή μας από προγράμματα και υποχρεώσεις.
– Αφραγκίες, ε;
– Εννοείται.
➤ Πού είναι οι παλιές καλές εποχές που τέτοιες ημέρες δεν ξέραμε ποιο δάνειο να πρωτοδιαλέξουμε για να πάμε διακοπές;
ΠΑΣΟΚ, μου λείπεις.
➤ – Εχουν σκουλήκια τα κεράσια;
– Γιατί, νηστεύεις;
➤ Πηγαίνουμε στο άγνωστο με βάρκα τη… χειροβομβίδα.
➤ Ο σώζων εαυτόν… mojito.
➤ Τα 3 πράγματα που κάνω καλά:
– Γκρινιάζω χωρίς λόγο.
– Κουράζομαι ενώ κάθομαι.
– Ελκω στο ωθήσατε.
➤ Ο άλλος λέει «θα φτιάξω εγώ χωριάτικη σαλάτα» και κόβει πρώτα το αγγούρι, μετά το τυρί και από πάνω την ντομάτα. Φύγε, άνθρωπέ μου, μην πάθω εγκεφαλικό. Ορισμένα πράγματα έχουν μια… ιεραρχία.
➤ Εγώ: Δεν θα αφήσω τίποτα να σε πειράξει.
Κόρη: …ούτε τις μέλισσες;;;
Εγώ: Δεν θα αφήσω ΣΧΕΔΟΝ τίποτα να σε πειράξει.
➤ Στα λόγια η γυναίκα μου, προφιτερόλ.
Στις πράξεις, ρυζογκοφρέτα.
➤ Ημουν στον Τερκενλή, μου δίνουν ένα περίεργο γλυκό σαν μαντολάτο να δοκιμάσω, και τους λέω «είναι λίγο πικρό και σκληρό», «είναι γιατί τρώτε και το περιτύλιγμα» μου λένε…
➤ Να βγει μια εφαρμογή που να διαγράφει τον αριθμό του τηλεφώνου σου από τους άλλους.
➤ Διακοπές είναι να αδειάζει το μυαλό σου…
➤ – Πώς μπορείς να καταλάβεις αν μια γυναίκα σε θέλει;
– Δεν θα καταλάβεις…
➤ Τετρακόσια ευρώ ακτοπλοϊκά και εξακόσια για ένα δίκλινο για μια βδομάδα στις Κυκλάδες, όχι τα σπασμένα του κορονοϊού πάνε να βγάλουν, αλλά και του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου…
➤ Φέρτε μου ένα μαντολίνο
για να δείτε πώς πονώ
και μετά το μαντολίνο
φέρτε μου ένα παγωτό…
➤ Αν δεν φας πίτα με φύλλο ανοιγμένο με πλάστη και φτιαγμένο από τη μάνα σου, δεν ξέρεις τι θα πει πίτα χειροποίητη. Δυστυχώς η μάνα μου «έφυγε».
Η ανάμνηση της γεύσης δεν θα φύγει όμως ποτέ.
➤ Εμπρός, λαέ, μη σφίγγεις το ζωνάρι…
Ο μόνος δρόμος
είναι Hermes απ’ το παζάρι…
Από τη στήλη «Ανάκατα» της «δημοκρατίας»