Τρία χρόνια μετά την εκλογική νίκη της 25ης Ιουνίου 2023, η Νέα Δημοκρατία επέλεξε να γιορτάσει την επέτειο με ένα βίντεο Τεχνητής Νοημοσύνης, παρουσιάζοντας μια Ελλάδα βγαλμένη από πρόγραμμα… Τεχνητής Νοημοσύνης. Ενα προσεκτικά σκηνοθετημένο success story επιστημονικής φαντασίας, στο οποίο παρελαύνουν έργα, μεταρρυθμίσεις και κυβερνητικές εξαγγελίες, συνοδευόμενα από το σύνθημα «το είπαμε, το κάνουμε και συνεχίζουμε».
Μόνο που έξω από την οθόνη, η πραγματικότητα που βιώνει η μεγάλη πλειονότητα των πολιτών απέχει δραματικά από την εικονική πραγματικότητα που επιχειρεί να προβάλει για προεκλογικούς σκοπούς το Μέγαρο Μαξίμου. Για εκατομμύρια νοικοκυριά, η καθημερινότητα δεν καθορίζεται από τα επικοινωνιακά βίντεο, αλλά από την αδυναμία να βγει ο μήνας.
Ο εφιάλτης της ακρίβειας έχει ριζώσει στα χρόνια διακυβέρνησης Μητσοτάκη κι εξακολουθεί να εξανεμίζει το διαθέσιμο εισόδημα πολύ πριν τελειώσει ο μήνας, οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι σε επίπεδα που δεν ανταποκρίνονται σε καμία περίπτωση στο δυσθεώρητο κόστος ζωής, ενώ η Ελλάδα εξακολουθεί να φιγουράρει στον «πάτο» της Ευρωπαϊκής Ενωσης ως προς την αγοραστική δύναμη των πολιτών. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη και με μια πρωτοφανή δημογραφική κρίση, με τις γεννήσεις να υποχωρούν με ανησυχητικό ρυθμό, πολύ κάτω από το όριο αναπλήρωσης του πληθυσμού.
Την ίδια ώρα, το στεγαστικό πρόβλημα έχει μετατραπεί σε μια ανεξέλεγκτη κοινωνική κρίση, με τα ενοίκια και τις τιμές των ακινήτων να καθιστούν την απόκτηση ή ακόμα και την ενοικίαση κατοικίας άπιαστο όνειρο για χιλιάδες νέους και νέες που συνεχίζουν να εγκαταλείπουν μαζικά τη χώρα. Ανάλογα ζοφερή είναι η εικόνα και στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, όπου οι ελλείψεις προσωπικού, οι πολύμηνες αναμονές, οι εξαντλημένοι γιατροί και οι υποστελεχωμένες δομές συνθέτουν μια πραγματικότητα που καμία κυβερνητική καμπάνια δεν μπορεί να αποκρύψει.
Στην εξωτερική πολιτική, το δόγμα των «ήρεμων νερών» και του διαρκούς κατευνασμού απέναντι στην Αγκυρα έχει φέρει τη χώρα μας σε μια πρωτοφανή δυσοίωνη θέση. Η τουρκική προκλητικότητα οξύνεται, οι αμφισβητήσεις των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων συνεχίζονται, ενώ η κυβέρνηση περιορίζεται σε μια δειλή πολιτική διαχείρισης των εξελίξεων αντί για μια αποφασιστική υπεράσπιση των εθνικών θέσεων. Πάνω απ’ όλα, όμως, τα χρόνια του καθεστώτος Μητσοτάκη είναι στιγματισμένα από τα αλλεπάλληλα σκάνδαλα που εξέθεσαν ανεπανόρθωτα τη χώρα μας εντός και εκτός συνόρων.
Από το σιδηροδρομικό έγκλημα και τη συγκάλυψη των Τεμπών, μέχρι το σκάνδαλο των υποκλοπών, το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, τη διαρροή προσωπικών δεδομένων 25.5000 αποδήμων αλλά και το πάρτι των δημοσίων συμβάσεων, όπου την τελευταία εξαετία δόθηκαν περίπου 12 δισεκατομμύρια ευρώ με απευθείας αναθέσεις και ακόμη 8 δισεκατομμύρια ευρώ μέσω διαγωνισμών με έναν και μοναδικό συμμετέχοντα, το αφήγημα περί επιτελικού κράτους, διαφάνειας και χρηστής διακυβέρνησης έχει καταρρεύσει με κρότο. Γι’ αυτό και η απόπειρα να παρουσιαστεί η τελευταία τριετία ως μια αδιάκοπη ακολουθία επιτυχιών όχι μόνο δεν πείθει τους πολίτες, αλλά προσβάλλει ευθέως τη νοημοσύνη τους.
