Πιστή στο δόγμα του Κυριάκου Μητσοτάκη «μας ενδιαφέρει η επικοινωνία και όχι η ουσία», η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Δόμνα Μιχαηλίδου, στα χρόνια της θητείας της έχει ένα πολύ συγκεκριμένο πλάνο: έργα βιτρίνας που εξαγγέλλονται και νομοθετούνται χωρίς καμία περίσκεψη, τα οποία βέβαια στην πορεία λίγοι ξαφνιάζονται από το γεγονός ότι αυτά δεν υλοποιούνται.
Για να το πετύχει αυτό χωρίς προσκόμματα, η υπουργός φροντίζει να εξαφανίζει από το προσκήνιο τις «ενοχλητικές» φωνές, φτάνοντας μάλιστα αυτές τις ημέρες σε αυτό που λέμε άκρον άωτον: ενώ στη Βουλή συζητείται το σχέδιο νόμου του υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας για το πρόγραμμα «Προσωπικός Βοηθός», η κυρία Μιχαηλίδου απέκλεισε από τη διαδικασία αυτούς που θα το εφαρμόσουν!
Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Εργαζομένων ΟΓΑ (ΟΠΕΚΑ – ΕΦΚΑ) κατήγγειλε την πολιτική ηγεσία του υπουργείου για τον αποκλεισμό των εκπροσώπων του από τη Διαρκή Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων, παρά τη σχετική πρόταση που υποβλήθηκε από Κοινοβουλευτικές Ομάδες (ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, ΚΚΕ), καθώς το κυβερνών κόμμα της Νέας Δημοκρατίας δεν θέλει να ακούγεται κριτική ούτε καν σε συνεδριάσεις της Βουλής που ελάχιστοι πολίτες παρακολουθούν.
Οπως σημειώνουν χαρακτηριστικά, η Δόμνα Μιχαηλίδου, αντί να επιδιώξει τη συμμετοχή των εκπροσώπων των εργαζομένων στον Οργανισμό Προνοιακών Επιδομάτων και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΟΠΕΚΑ), τον βασικό βραχίονα προνοιακής πολιτικής στη χώρα που καλείται να εφαρμόσει ένα από τα σημαντικότερα μέρη του νομοσχεδίου, επέλεξε να τους εξαιρέσει από τη διαδικασία ακρόασης των φορέων στη Βουλή.
Την ίδια στιγμή, λένε, μετακυλίει σχεδόν αποκλειστικά την ευθύνη υλοποίησης ενός ιδιαίτερα σημαντικού προγράμματος για τα Ατομα με Αναπηρία στον ακραία υποστελεχωμένο οργανισμό, όπου οι εργαζόμενοι βιώνουν καθημερινά συνθήκες εργασιακής εξουθένωσης. Τι δεν θέλει η υπουργός να ακουστεί στη Βουλή; Προφανώς τα πολλά θολά ή και προβληματικά σημεία του σχεδίου νόμου, όπως το γεγονός ότι προβλέπει το πλήθος των ωφελουμένων να είναι καθορισμένο χωρίς να υπάρχει εικόνα των πραγματικών κοινωνικών αναγκών, να υφίσταται (όπως στο πιλοτικό) το ενδεχόμενο ωφελούμενοι να ενταχθούν σε λίστες αναμονής και να μην αποσαφηνίζεται η βιωσιμότητα του προγράμματος μετά τη λήξη των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων.