Οταν φωνάζουμε ότι είμαστε χώρα «μπάτε, σκύλοι, αλέστε κι αλεστικά μη δώσετε», μας λένε ότι είμαστε αντικυβερνητικοί και ότι ασκούμε στείρα αντιπολίτευση. Ομως τα γεγονότα μάς επαληθεύουν. Διαβάζω στα μέσα: «Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στην υπόθεση της δολοφονίας του γνωστού ποινικολόγου Σταύρου Γεωργίου, καθώς οι αστυνομικές Αρχές προχώρησαν στη σύλληψη ενός 28χρονου υπηκόου Αιγύπτου, ο οποίος κατηγορείται για την ανθρωποκτονία του 73χρονου δικηγόρου.
Κατά πληροφορίες, ο 28χρονος είχε απασχολήσει και στο παρελθόν τις Αρχές για υπόθεση παράνομης εισόδου στη χώρα και ασέλγεια κατά ανηλίκου». Και λοιπόν; Και που απασχόλησε τις Αρχές, τι έκαναν; Απασχολήθηκαν και μετά… ξεαπασχολήθηκαν, και το μπουμπούκι γυρνούσε ελεύθερο μαχαιρώνοντας τον κόσμο. Τιμή και δόξα στην κυβέρνηση. Υμνοι πρέπουν στον κ. Θάνο Πλεύρη, υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου, ο οποίος επί καθημερινής βάσεως, μας ενημερώνει ότι τα πάντα βαίνουν καλώς, ενώ η εισαγωγή εγκληματιών καλά κρατεί.
Για την Αστυνομία δεν λέμε κάτι, διότι αυτά της λένε, αυτά κάνει. Για τον κ. Χρυσοχοΐδη όμως, που μας διαβεβαιώνει ότι η ασφάλειά μας είναι εξασφαλισμένη, κάτι πρέπει να πούμε, αλλά δεν λέμε, διότι εδώ μπουζούριασαν τη θεία που είπε «χοντρή» τη χοντρή ανιψιά της, μπελάδες γυρεύουμε τώρα που τα μπάνια του λαού είναι στο φόρτε τους;
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ
Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»