Συμπληρώνονται σήμερα 30 χρόνια από τις ημέρες που συγκλόνισαν τον Ελληνισμό, όταν οι δολοφονίες του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού στη νεκρή ζώνη της Δερύνειας αποκάλυψαν σε ολόκληρο τον πλανήτη το πραγματικό, εγκληματικό πρόσωπο της τουρκικής κατοχής. Μέχρι και σήμερα, οι δράστες των εγκλημάτων απολαμβάνουν την προστασία του ψευδοκράτους και της Άγκυρας.
Το χρονικό της τραγωδίας ξεκίνησε στις 11 Αυγούστου 1996. Η ειρηνική αντικατοχική πορεία μοτοσικλετιστών, που είχε ξεκινήσει από το Βερολίνο με τελικό προορισμό την κατεχόμενη Κερύνεια, μετατράπηκε σε σκηνικό άγριας βίας. Όταν οι διαδηλωτές έφτασαν στο οδόφραγμα της Δερύνειας, βρέθηκαν αντιμέτωποι με οργανωμένες ομάδες Τουρκοκυπρίων και Τούρκων εθνικιστών, ανάμεσά τους και εγκληματικά στοιχεία των «Γκρίζων Λύκων».
Ο 24χρονος Τάσος Ισαάκ, στην προσπάθειά του να σώσει έναν άλλον διαδηλωτή που δεχόταν χτυπήματα, εγκλωβίστηκε στα συρματοπλέγματα. Ομάδες κρούσης τον ξυλοκόπησαν μέχρι θανάτου με λοστούς, ρόπαλα και πέτρες, κάτω από το απαθές βλέμμα των κυανόκρανων του ΟΗΕ που βρίσκονταν στο σημείο. Σύμφωνα με τα στοιχεία, η αιτία θανάτου ήταν ο στραγγαλισμός. Η κτηνωδία καταγράφηκε σε βίντεο και φωτογραφίες, αποτελώντας αδιάψευστο μάρτυρα της βαρβαρότητας.
Τρεις ημέρες αργότερα, στις 14 Αυγούστου, ανήμερα της κηδείας του Ισαάκ, ο 26χρονος εξάδελφός του, Σολωμός Σολωμού, προσπέρασε τον κλοιό της ειρηνευτικής δύναμης. Αψηφώντας τον κίνδυνο, άρχισε να σκαρφαλώνει στον ιστό για να κατεβάσει το σύμβολο της κατοχής, την τουρκική σημαία. Δέχθηκε θανάσιμα πυρά απευθείας από το κατοχικό φυλάκιο, σε εικόνες που μεταδόθηκαν ζωντανά, προκαλώντας παγκόσμια οργή.
Τα εντάλματα σύλληψης και η καταδίκη από το ΕΔΑΔ
Η Κυπριακή Αστυνομία εξέδωσε τον Νοέμβριο του 1996 διεθνή εντάλματα σύλληψης για πέντε ταυτοποιημένα πρόσωπα. Ανάμεσά τους βρίσκονταν στελέχη του ψευδοκράτους, πρώην μέλη της ΜΙΤ, καθώς και ο Μεχμέτ Μουσταφά Αρσλάν, επικεφαλής των «Γκρίζων Λύκων» στα κατεχόμενα. Χαρακτηριστική της τουρκικής μεθόδευσης είναι η περίπτωση του Ερχάν Αρικλί, ο οποίος αν και συνελήφθη το 2012 στο Κιργιστάν, αφέθηκε ελεύθερος και δεν εκδόθηκε ποτέ στην Κυπριακή Δημοκρατία.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) το 2008 καταδίκασε την Τουρκία για παραβίαση του δικαιώματος στη ζωή και για την απουσία αποτελεσματικής έρευνας, επιδικάζοντας αποζημιώσεις. Παρά την απόφαση, η κατοχική δύναμη αρνείται συστηματικά να παραδώσει τους υπευθύνους στη δικαιοσύνη.
«Δεν ζητάμε εκδίκηση, ζητάμε δικαιοσύνη και ελευθερία»
Τριάντα χρόνια μετά, οι συγγενείς των δύο ηρώων συγκλονίζουν με τις μαρτυρίες τους, κρατώντας άσβεστη τη φλόγα της μνήμης. Η κόρη του Τάσου Ισαάκ, Αναστασία, δηλώνει περήφανη για το όνομα που φέρει, τονίζοντας στο ΚΥΠΕ: «Ο πατέρας μου θυσιάστηκε για την ελευθερία της πατρίδας μας. Η θυσία του δεν ήταν αποτέλεσμα πολεμικής σύγκρουσης μεταξύ στρατών, αλλά μιας ειρηνικής αντικατοχικής διαδήλωσης μοτοσικλετιστών που διεκδικούσαν το αυτονόητο, ελεύθερη διακίνηση στην ίδια τους την πατρίδα».
Από την πλευρά της, η αδερφή του Σολωμού Σολωμού, Στέλλα, περιγράφει τον αδερφό της ως έναν άνθρωπο που δεν έσκυβε το κεφάλι στην αδικία. Αποκαλύπτει ότι η ηρωική του πράξη δεν ήταν εν βρασμώ ψυχής, αλλά συνειδητή απόφαση. Σχετικά με την ατιμωρησία των δολοφόνων, αναφέρει πως αυτό αποδεικνύει την υποκρισία όσων μιλούν για ανθρώπινα δικαιώματα.
«Η πραγματική δικαίωση της θυσίας του αδελφού μου θα ήταν η προσαγωγή των δολοφονών στη δικαιοσύνη και η αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο μας», σημειώνει η Στέλλα Σολωμού και καταλήγει με σαφήνεια: «Δεν ζητάμε εκδίκηση. Ζητάμε δικαιοσύνη και ελευθερία».
Ο Κύπριος Πρόεδρος Χριστοδουλίδης, μιλώντας στην εκδήλωση μνήμης, εξέφρασε τη στήριξή του στις οικογένειες των ηρώων, στους μοτοσικλετιστές και σε όλους όσοι συμμετέχουν στις εκδηλώσεις μνήμης.
