Σε τροχιά ουσιαστικής επιχειρησιακής εμβάθυνσης και θωράκισης κοινών συμφερόντων εισέρχονται οι στρατιωτικοί δεσμοί Αθήνας και Τελ Αβίβ. Κάτι που, όπως φαίνεται, επισφραγίστηκε κατά την επίσημη επίσκεψη του αρχηγού ΓΕΕΘΑ, στρατηγού Δημητρίου Χούπη, στο Ισραήλ.
Ο Ελληνας αρχηγός είχε κατ’ ιδίαν συνομιλίες με τον ομόλογό του, αρχηγό του Γενικού Επιτελείου των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων (IDF), αντιστράτηγο Εγιάλ Ζαμίρ, συνοδευόμενος από τον ακόλουθο Αμυνας και πολυμελή αντιπροσωπία ανώτατων επιτελών.
Πέρα από το αμιγώς στρατιωτικό σκέλος και την παρουσία της Ελληνίδας πρέσβεως Μάγιας Σολωμού, ιδιαίτερη βαρύτητα είχαν οι διαδοχικές επαφές με την ηγεσία του ισραηλινού υπουργείου Αμυνας: τον γενικό διευθυντή, υποστράτηγο ε.α. Αμίρ Μπαράμ, και τον επικεφαλής της Διεύθυνσης Διεθνούς Αμυντικής Συνεργασίας (SIBAT), ταξίαρχο ε.α. Γιαΐρ Κουλάς.
Η συμμετοχή των αρμόδιων αξιωματούχων για τις διακρατικές αμυντικές συμφωνίες και τα εξοπλιστικά προγράμματα σηματοδοτεί ότι στο επίκεντρο τέθηκαν η επιτάχυνση συγκεκριμένων κοινών δράσεων, η ανταλλαγή πληροφοριών και η εντατικοποίηση των ασκήσεων. Το πλέγμα αυτό διασυνδέεται διακριτικά και με την Ινδία, διαμορφώνοντας ένα ευρύτερο κανάλι επικοινωνίας από τον Ινδικό Ωκεανό μέχρι τη Μεσόγειο.
Βασικός παράγοντας της στρατηγικής σύγκλισης παραμένει η αντιμετώπιση της τουρκικής απειλής, καθώς οι αναθεωρητικές διεκδικήσεις και η επιθετική παρουσία της Αγκυρας σε Αιγαίο, Κύπρο και ανατολική Μεσόγειο θέτουν σε διαρκή δοκιμασία την περιφερειακή ισορροπία.
Τουρκικές επιδιώξεις
Ταυτόχρονα, το μέτωπο της Συρίας -στην οποία το Ισραήλ διατηρεί ζώνη ασφαλείας, την οποία επισκέφθηκε χθες ο Εγιάλ Ζαμίρ– αποτυπώνει ανάγλυφα το μέγεθος των τουρκικών επιδιώξεων και τη βαθιά ρήξη ανάμεσα στο Τελ Αβίβ και στην Αγκυρα.
Στο συριακό έδαφος οι στρατιωτικές επιχειρήσεις των τουρκικών δυνάμεων και η προσπάθεια εδραίωσης μόνιμων ζωνών επιρροής στα βόρεια σύνορα του Ισραήλ έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με τις ισραηλινές κόκκινες γραμμές.
Η αντιπαράθεση αυτή εντείνει την ανάγκη για άμεσο συντονισμό ανάμεσα στις ελληνικές και τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις, με το Τελ Αβίβ να αναγνωρίζει στην Αθήνα έναν σταθερό πυλώνα ανάσχεσης απέναντι στους τουρκικούς σχεδιασμούς.