Aπό την πρώτη στιγμή που τη γνώρισε το τηλεοπτικό κοινό μέσα από το «MasterChef», η Ελισάβετ Κοντοκώστα απέδειξε πως η μαγειρική ήταν για εκείνη τρόπος ζωής. Σήμερα, έχοντας χαράξει τη δική της πορεία, με έντονη δράση στον χώρο της παιδικής διατροφής, της εκπαίδευσης και της κοινωνικής προσφοράς, συνεχίζει να δημιουργεί με την ίδια αγάπη και αφοσίωση.
- Από τον Ηλία Μαραβέγια
Λίγο πριν από την πρεμιέρα της νέας της εκπομπής στην ΕΡΤ1 και με αφορμή την κυκλοφορία του τρίτου της βιβλίου, μιλά στο «ENJOY» για τη διαδρομή της, τις δυσκολίες που τη δυνάμωσαν, τη μητρότητα, τα παιδιά που αποτελούν τη μεγαλύτερη πηγή έμπνευσής της και το όνειρο που εξακολουθεί να την οδηγεί.
Αν σας ζητούσαμε να περιγράψετε τη διαδρομή σας μέχρι σήμερα με τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν και γιατί;
Αγάπη, χαρά και πίστη. Αγάπη, γιατί αγαπώ βαθιά τη δουλειά μου. Χαρά, γιατί τα έχω καταφέρει μέχρι σήμερα και γιατί ο κόσμος με έχει αγκαλιάσει, δίνοντάς μου δύναμη να συνεχίζω και τον ευχαριστώ πολύ γι’ αυτό. Και πίστη, γιατί μέσα από την πίστη περνάμε όλες τις δυσκολίες που μας φέρνει ζωή. Αν πιστέψουμε μέσα μας στο καλύτερο, αυτό θα έρθει. Μπορεί να αργήσει λίγο, αλλά θα έρθει.
Η προγιαγιά σας, η Ολγα Χαριτίδου, υπήρξε η πρώτη σας «δασκάλα» στην κουζίνα. Ποια από τα μαθήματά της κουβαλάτε ακόμη σήμερα;
Πάντα έλεγα και συνεχίζω να λέω πως η μαγειρική είναι συνδεδεμένη με τις αναμνήσεις μας. Η πρώτη δική μου, γλυκιά ανάμνηση, έχει πρωταγωνίστρια την αγαπημένη μου προγιαγιά, την Ολγα Χαριτίδου. Εκείνη ήταν που με έμαθε να ανοίγω φύλλο και να φτιάχνουμε μαζί τα αγαπημένα μας τυροπιτάκια. Mου είχε χαρίσει έναν μικρό πλάστη. Τον φυλάω μέχρι σήμερα σαν θησαυρό και πλέον τον χρησιμοποιεί ο μικρός μου γιος, ο Γιαννάκης. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, πόσο μεγάλη συναισθηματική αξία έχει για εμένα αυτός ο μικρός πλάστης.
Σπουδάσατε Γαλλική Φιλολογία στη Σορβόνη και διακριθήκατε ως εκπαιδευτικός στο Παρίσι. Τι σας έχει μείνει από εκείνη την περίοδο της ζωής σας;
Τα χρόνια που έζησα στη Γαλλία ήταν από τα πιο όμορφα της ζωής μου και με διαμόρφωσαν σε μεγάλο βαθμό. Δεν νομίζω ότι υπάρχει μεγαλύτερη τιμή για έναν εκπαιδευτικό από το να βραβεύεται ως «Η καλύτερη δασκάλα της χρονιάς». Είναι μια διάκριση που κρατώ βαθιά μέσα μου μέχρι σήμερα, όχι ως τίτλο, αλλά ως υπενθύμιση ότι πρέπει να εξελίσσομαι συνεχώς, να γίνομαι καλύτερη και να συνεχίζω να προσφέρω στα παιδιά αγάπη, γνώση και μάθηση.
Θυμάστε ακριβώς τη στιγμή που συνειδητοποιήσατε ότι η μαγειρική δεν ήταν απλώς ένα πάθος, αλλά ένας δρόμος ζωής;
Νομίζω πως το ένιωθα από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Από τις πρώτες παιδικές μου αναμνήσεις υπήρχε μέσα μου κάτι που με τραβούσε προς τη μαγειρική. Δεν ξέρω αν τότε μπορούσα να το ονομάσω πάθος. Θα το έλεγα περισσότερο ένστικτο. Οταν είσαι παιδί δεν μπορείς να γνωρίζεις τι θα σου επιφυλάσσει το μέλλον, ούτε με τι θα ασχοληθείς μεγαλώνοντας. Εγώ, όμως, ένιωθα πάντα μέσα μου ότι ήμουν γεννημένη για να μαγειρεύω. Ηταν ένα συναίσθημα τόσο δυνατό που με συνόδευε από πολύ μικρή ηλικία.
Το «MasterChef» αποτέλεσε σημείο καμπής στην πορεία σας. Τι κρατάτε και τι πετάτε σήμερα από εκείνη την εμπειρία, τέσσερα χρόνια μετά;
Το «MasterChef» πραγματικά ήταν σταθμός, γιατί άλλαξε τη ζωή μου. Η καριέρα μου άρχισε μετά το τέλος του διαγωνισμού, έπειτα από πολλή δουλειά και προσπάθεια από εμένα. Ετσι όλο αυτό λειτούργησε σαν ντόμινο και το ένα έφερε το άλλο. Αν μου κάνατε την ίδια ερώτηση πριν από λίγα χρόνια, ίσως να σας έλεγα ότι θα ήθελα να αφήσω πίσω τις δύσκολες στιγμές που έζησα μέσα στο παιχνίδι. Σήμερα, όμως, το βλέπω τελείως διαφορετικά. Καταλαβαίνω ότι αυτές οι δυσκολίες ήταν που με δυνάμωσαν περισσότερο, τόσο ως άνθρωπο όσο και ως επαγγελματία. Γι’ αυτό πλέον δεν θέλω να πετάξω τίποτα. Κρατάω όλες τις στιγμές, τις όμορφες αλλά και τις δύσκολες, γιατί όλες μαζί με έκαναν αυτό που είμαι σήμερα.
Η δράση σας δίπλα σε παιδιά με αναπηρία είναι ένα ιδιαίτερα σημαντικό κομμάτι της πορείας σας. Τι έχετε διδαχθεί από αυτή τη σχέση;
Κάθε φορά που επισκέπτομαι σχολεία και κάνω, αφιλοκερδώς και με όλη μου την αγάπη, μαθήματα μαγειρικής σε παιδιά με αναπηρία, νιώθω ότι παίρνω πολύ περισσότερα απ’ όσα προσφέρω. Στόχος μας είναι να ενισχύσουμε την αυτοβελτίωση και την αυτοεξυπηρέτησή τους, όμως τελικά τα μαθήματα ζωής που παίρνω εγώ από αυτά τα παιδιά είναι ανεκτίμητα. Αν έπρεπε να περιγράψω όλο αυτό με δύο μόνο λέξεις, θα έλεγα: ανιδιοτελής αγάπη. Δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο, πιο αγνό και πιο αληθινό από αυτό το συναίσθημα. Εύχομαι ο Θεός να μας έχει όλους καλά, ώστε να μπορώ να συνεχίζω να βρίσκομαι δίπλα σε όσους με χρειάζονται και να προσφέρω ό,τι μπορώ μέσα από τη μαγειρική και την αγάπη μου.
Ως μητέρα δύο παιδιών και ειδική στην παιδική διατροφή, ποιο θεωρείτε ότι είναι σήμερα το μεγαλύτερο διατροφικό στοίχημα για τις ελληνικές οικογένειες;
Το μεγαλύτερο στοίχημα σήμερα, χωρίς δεύτερη σκέψη, είναι η σωστή διατροφή των παιδιών. Δυστυχώς, η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται στις πρώτες θέσεις στην παιδική παχυσαρκία και αυτό είναι κάτι που με προβληματίζει και με στενοχωρεί ιδιαίτερα. Κι όμως ζούμε σε μια χώρα που είναι ευλογημένη: διαθέτει τη μεσογειακή διατροφή, μία από τις καλύτερες στον κόσμο, και εξαιρετικές, αγνές πρώτες ύλες. Εκείνο που συχνά μας λείπει είναι η σωστή ενημέρωση, ώστε να μάθουμε στα παιδιά μας, αλλά και στους ίδιους μας τους εαυτούς, να τρεφόμαστε σωστά. Δυστυχώς, έχουμε συνδέσει το υγιεινό φαγητό με κάτι άνοστο και βαρετό. Κι όμως μπορεί να είναι εξαιρετικά νόστιμο, αρκεί να αξιοποιούμε σωστά τα δώρα που μας προσφέρει η φύση.
Πρόσφατα κυκλοφόρησε το νέο σας βιβλίο, τρίτο κατά σειρά, με γλυκά χωρίς ζάχαρη για παιδιά. Τι σας ώθησε στη δημιουργία του;
Το τρίτο μου βιβλίο, «Το γλυκό σου να φας», παραπέμπει, αν το σκεφτείτε, στη φράση που όλες οι μανούλες λέμε: «Τη ζακέτα σου να πάρεις…». Τα περισσότερα παιδάκια ζητούν γλυκό κάθε μέρα, έτσι και τα δικά μου. Αρχισα, λοιπόν, να φτιάχνω γλυκά χωρίς ζάχαρη, μόνο με προϊόντα που μας δίνει η φύση. Ετσι σκέφτηκα να γράψω αυτό το βιβλίο με 50 συνταγές χωρίς ζάχαρη. Μάλιστα, σε συνεργασία με την καλή μου φίλη και γιατρό, Θάλεια Παπανδρέου, κάθε συνταγή συνοδεύεται από μία ιατρική συμβουλή σχετικά με το υλικό που χρησιμοποιούμε. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαζήση και έχει για μένα έναν πολύ ουσιαστικό στόχο: να μπει σε κάθε σπίτι και να βοηθήσει κάθε οικογένεια να ανακαλύψει ότι η υγιεινή διατροφή μπορεί να είναι καθημερινή, απολαυστική και γεμάτη γεύση. Θέλω ο κόσμος να καταλάβει ότι ένα γλυκό μπορεί να είναι και ωφέλιμο για τον οργανισμό μας και να το απολαμβάνουμε χωρίς ενοχές.
Τη νέα τηλεοπτική σεζόν θα σας δούμε στην ΕΡΤ1, με το «Μαγειρι-kids». Πώς γεννήθηκε η ιδέα αυτής της εκπομπής και τι θα τη διαφοροποιεί από όσα έχουμε δει μέχρι σήμερα;
Το «Μαγειρι-Kids» είναι μια εκπομπή που θα έχω τη χαρά να παρουσιάζω και θα προβάλλεται από την ΕΡΤ1. Πρόκειται για μια εκπομπή διαφορετική από όσες έχουμε συνηθίσει μέχρι σήμερα, γιατί οι πραγματικοί πρωταγωνιστές θα είναι τα παιδιά. Οι μικροί μας chef θα φορέσουν τις ποδιές τους, θα μπουν στην κουζίνα και θα μαγειρεύουμε όλοι μαζί εύκολες, νόστιμες και οικογενειακές συνταγές, χωρίς ζάχαρη και χωρίς αλάτι. Και φυσικά στο τέλος θα απολαμβάνουμε όλοι μαζί όσα δημιουργήσαμε. Η ιδέα γεννήθηκε μέσα από την καθημερινή μου επαφή με τα παιδιά. Κάνοντας μαθήματα μαγειρικής σε σχολεία και συλλόγους, έβλεπα τη χαρά στα μάτια τους, τον ενθουσιασμό τους και το πόσο δημιουργικά γίνονταν μέσα από τη διαδικασία της μαγειρικής. Εκεί κατάλαβα πως αυτή η εμπειρία άξιζε να μεταφερθεί και στην τηλεόραση. Ετσι γεννήθηκε το «Μαγειρι-Kids» και είμαι πραγματικά πολύ χαρούμενη που αυτό το όνειρο γίνεται πλέον πραγματικότητα.
Στο «Μαγειρι-kids», λοιπόν, θα πρωταγωνιστούν τα παιδιά. Τι πιστεύετε ότι μπορεί να κερδίσει ένα παιδί όταν μπαίνει στην κουζίνα και δημιουργεί μαζί με τους γονείς του;
Οταν τα παιδιά μπαίνουν στην κουζίνα, γεμίζουν εικόνες, εμπειρίες και πολύτιμα ερεθίσματα. Και αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό, γιατί η κουζίνα δεν είναι μόνο ένας χώρος όπου μαγειρεύουμε. Μέσα από τη διαδικασία της μαγειρικής τα παιδιά μαθαίνουν την αξία της καθαριότητας, της οργάνωσης, της συνεργασίας και της υπομονής. Μαθαίνουν να δημιουργούν, να μοιράζονται και να αποκτούν αυτοπεποίθηση μέσα από κάτι που έφτιαξαν με τα ίδια τους τα χέρια. Και φυσικά υπάρχει και η πιο όμορφη στιγμή: όταν όλοι μαζί καθόμαστε στο τραπέζι και απολαμβάνουμε όσα δημιουργήσαμε. Εκεί γεννιούνται οι πιο όμορφες οικογενειακές αναμνήσεις.
Κοιτάζοντας σήμερα τη διαδρομή σας, ποιο είναι το όνειρο που δεν έχετε ακόμη πραγματοποιήσει και θα θέλατε να γίνει το επόμενο μεγάλο κεφάλαιο της ζωής σας;
Αχ… Αν κοιτάξω τη διαδρομή μου μέχρι σήμερα, το πρώτο που σκέφτομαι είναι ότι δύσκολα θα αναγνώριζα την Ελισάβετ που ήμουν πριν από τέσσερα χρόνια. Νιώθω ότι έχω αλλάξει πολύ. Εχω δυναμώσει, έχω πιστέψει περισσότερο στον εαυτό μου και, πάνω απ’ όλα, έχω μάθει να εξελίσσομαι μέσα από κάθε εμπειρία. Δεν μου αρέσουν τα μεγάλα άλματα. Προτιμώ τα μικρά, σταθερά βήματα. Αν καταφέρνω να γίνομαι έστω και κατά 1% καλύτερη κάθε μέρα και να μαθαίνω από τα λάθη μου, τότε νιώθω ότι προχωράω σωστά. Τώρα, για το όνειρό μου… Είναι μια δύσκολη ερώτηση, γιατί στο μυαλό μου υπάρχουν πολλά δημιουργικά σχέδια που θα ήθελα να πραγματοποιήσω. Ομως, αν έπρεπε να το συνοψίσω σε μία μόνο φράση, θα έλεγα πως το μεγαλύτερο όνειρό μοπυ είναι να συνεχίζω να εξελίσσομαι ως άνθρωπος και ως επαγγελματίας. Να είμαι καλύτερη από χθες και χειρότερη από αύριο.
