Με βαθύ σεβασμό στην Ιστορία και τη μνήμη της Κύπρου, η Τζώρτζια Μαυρουδή παρουσιάζει το νέο της τραγούδι «Αμμόχωστος», ένα έργο αφιερωμένο στην κατεχόμενη πόλη και στους ανθρώπους που βίωσαν τον ξεριζωμό και την τραγωδία του 1974.
Τη μουσική και τους στίχους υπογράφει ο Μάριος Ιακώβου, ο οποίος εμπνεύστηκε το τραγούδι ως φόρο τιμής στον πατέρα και στην οικογένειά του, που έζησαν τα δραματικά γεγονότα της τουρκικής εισβολής, ενώ τους στίχους συνυπογράφει και ο Δημήτρης Γιώτης. Μέσα από την ερμηνεία της Τζώρτζιας Μαυρουδή, που είναι μια σπουδαία λαϊκή ερμηνεύτρια, το τραγούδι γίνεται μια συγκινητική κατάθεση ψυχής, μεταφέροντας μηνύματα μνήμης, θλίψης, ελπίδας και δικαιοσύνης.
Πώς γράφτηκε το τραγούδι «Αμμόχωστος»;
Η ιδέα ανήκει στον σύντροφό μου, ο οποίος είναι και ο δημιουργός του τραγουδιού. Θέλησε να γράψει ένα τραγούδι για την Αμμόχωστο ως φόρο τιμής στον πατέρα του και στην οικογένειά του για όλα όσα βίωσαν. Από την πρώτη στιγμή ήθελε να ερμηνευτεί από εμένα. Η προετοιμασία του ξεκίνησε τον Ιανουάριο, με στόχο να κυκλοφορήσει λίγο πριν από την επέτειο της τουρκικής εισβολής, στις 20 Ιουλίου.
Τι σημαίνει για σένα προσωπικά η Αμμόχωστος;
Για μένα η Αμμόχωστος είναι μια ανοιχτή πληγή. Οι Ελληνες της Κύπρου βίωσαν τον ξεριζωμό, έχασαν τις περιουσίες τους, αγαπημένα τους πρόσωπα και πολλά παιδιά έμειναν ορφανά. Ως Ελληνίδα που αγαπά βαθιά την Κύπρο, νιώθω μεγάλη θλίψη αλλά και οργή για όσα συνέβησαν.
Τι σε ώθησε να θες να το ερμηνεύσεις;
Η μεγαλύτερη ώθηση ήταν η σχέση μου με τον σύντροφό μου, ο οποίος είναι Κύπριος. Μέσα από εκείνον γνώρισα ακόμα πιο βαθιά την ιστορία και τον πόνο της Αμμοχώστου.
Υπάρχει κάποιος στίχος που σε κάνει να δακρύζεις;
Ο στίχος που με συγκινεί περισσότερο είναι: «Ποιος να μιλήσει στη μάνα αυτή που κλαίει ακόμα το δικό της το παιδί;» Πιστεύω πως δεν υπάρχει μεγαλύτερος πόνος από αυτόν μιας μητέρας που χάνει το παιδί της. Κάθε φορά που τον ερμηνεύω, συγκινούμαι βαθιά.
Τι θα ήθελες να νιώσει ο ακροατής όταν ακούσει το «Αμμόχωστος»;
Θα ήθελα να νιώσει κάθε λέξη του τραγουδιού. Και όσοι δεν γνωρίζουν την ιστορία της Αμμοχώστου, να τη μάθουν μέσα από αυτό και να ευαισθητοποιηθούν.
Πιστεύεις ότι η μουσική μπορεί να κρατήσει ζωντανή την ιστορική μνήμη;
Πιστεύω πως ένα τέτοιο τραγούδι είναι διαχρονικό. Κάθε χρόνο, ιδιαίτερα κοντά στις ημέρες της επετείου της εισβολής, θα θυμίζει στον κόσμο όσα συνέβησαν και θα κρατά ζωντανή την ιστορική μνήμη.
Πόσο σημαντικό είναι για τους νέους ανθρώπους να γνωρίζουν την Ιστορία της Αμμοχώστου και της Κύπρου;
Είναι πολύ σημαντικό οι νέοι να γνωρίζουν την Ιστορία. Μόνο έτσι μπορούν να κατανοήσουν το παρελθόν και, ίσως κάποια μέρα, να συμβάλουν όλοι μαζί στην αλλαγή αυτής της κατάστασης που παραμένει άλυτη εδώ και δεκαετίες. Αλλωστε, η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία.
Ποια είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή που έχεις πάρει μέχρι σήμερα για το τραγούδι αυτό;
Γνώριζα πως το τραγούδι θα άγγιζε πολλές ψυχές, όμως ποτέ δεν περίμενα ότι η Κύπρος θα το αγκάλιαζε με τόση αγάπη και θα το θεωρούσε ύμνο. Αυτό αποτελεί για μένα τη μεγαλύτερη τιμή.
Ποιο μήνυμα ή σχόλιο που έλαβες για το τραγούδι σε συγκίνησε περισσότερο;
Το μήνυμα που με συγκίνησε περισσότερο ήταν:
«Κορίτσι μου, άγγιξες την ψυχή μας. Δεν μπορούμε να συγκρατήσουμε τα δάκρυά μας. Θεωρούμε αυτό το τραγούδι ύμνο. Σε ευχαριστούμε για την τιμή που μας έκανες να τραγουδήσεις για την Αμμόχωστό μας».
Αν έπρεπε να περιγράψεις το τραγούδι με τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν;
Θρήνος, οργή, ελπίδα. Αυτές οι τρεις λέξεις εκφράζουν απόλυτα, κατά τη γνώμη μου, το συναίσθημα του τραγουδιού.
Πώς θα ήθελες να εξελιχθεί η πορεία αυτού του τραγουδιού; Θα ήθελες να ακουστεί σε σχολεία, εκδηλώσεις μνήμης ή συναυλίες;
Θα ήθελα να ακουστεί παντού όπου μπορεί να προσφέρει κάτι ουσιαστικό. Σε σχολεία, εκδηλώσεις μνήμης, συναυλίες και σε κάθε χώρο όπου τιμάται η Ιστορία της Κύπρου και ενημερώνονται οι νεότερες γενιές.
Αν σήμερα είχες απέναντί σου έναν άνθρωπο που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αμμόχωστο πριν από το 1974, τι θα ήθελες να του πεις μέσα από την καρδιά σου;
Θα του έλεγα ένα μεγάλο «συγγνώμη» για όσα βίωσε, θα του έδινα κουράγιο και θα του ζητούσα να μην πάψει ποτέ να ελπίζει. Γιατί όσο υπάρχει ελπίδα, υπάρχει και η δύναμη να κρατάμε ζωντανή τη μνήμη και την πίστη για ένα καλύτερο αύριο.
