Σύλλογος Τεμπών: Οργή στη δίκη και στο βάθος… η Ισπανία
Οι συγκλονιστικές καταθέσεις των επιζώντων στη Λάρισα και η παράλληλη κριτική στην ευρωπαϊκή πολιτική σιδηροδρόμων
Με δραματικές καταθέσεις επιζώντων και συγγενών των θυμάτων συνεχίστηκε στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Λάρισας η ακροαματική διαδικασία για την τραγωδία των Τεμπών, την ώρα που ο Σύλλογος Συγγενών Θυμάτων 28.02.2023 εξαπολύει σφοδρή επίθεση κατά της κρατικής αδράνειας και των ευρωπαϊκών πολιτικών στις σιδηροδρομικές μεταφορές. Οι μάρτυρες περιέγραψαν στιγμές απόλυτου τρόμου μέσα στα βαγόνια, με χαρακτηριστική τη μαρτυρία επιβάτιδας που ανέφερε πως «μετά από 10 λεπτά ακούσαμε ένα μεγάλο μπαμ και το τρένο έγινε μια μάζα, συρρικνώθηκε εντελώς», ενώ συμπλήρωσε για τις απεγνωσμένες εκκλήσεις μέσα στο σκοτάδι: «Άκουγα “βοήθεια, καίγομαι”, αλλά δεν μπορούσα να βοηθήσω… Βγήκα μαύρη και κολλούσα».
Το μέγεθος της σωματικής και ψυχικής δοκιμασίας αποτύπωσε άλλη μάρτυρας, η οποία νοσηλεύτηκε σε κώμα για έναν μήνα, υποβλήθηκε σε έξι χειρουργικές επεμβάσεις και ζει με μόνιμα προβλήματα: «Και τώρα θαύμα είναι που σας μιλάω. Ήμουν σαν να ήμουν νεκρή… Δεν θα ηρεμήσω αν δεν μπουν φυλακή αυτοί που φταίνε». Την ίδια στιγμή, η οργή των οικογενειών παραμένει αμείωτη, με συγγενή θύματος να καταγγέλλει τη διαχείριση της τραγωδίας λέγοντας πως «ούτε ξέρω τι έθαψα, ούτε ξέρω τι βρήκαν… Από τον πρωθυπουργό μέχρι τον τελευταίο, να κοιτάξουν να κάνουν καλά τη δουλειά τους». Στην εξέλιξη της δίκης, το δικαστήριο ζήτησε την επίσημη προσκομιδή των προειδοποιητικών εγγράφων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την περίοδο 2016-2026, τα οποία καταγράφουν τα ελλείμματα ασφαλείας του ελληνικού δικτύου.
Παράλληλα, ο Σύλλογος συνδέει τις αποκαλύψεις της Λάρισας με το πρόσφατο πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Ισπανία, υποστηρίζοντας ότι τέτοια συμβάντα δεν αποτελούν «μεμονωμένες ατυχίες», αλλά είναι «το αποτέλεσμα μιας δομικής σήψης που διατρέχει ολόκληρη την ΕΕ» λόγω της απελευθέρωσης των μεταφορών και της υποχρηματοδότησης της συντήρησης. Υπογραμμίζοντας ότι οι προειδοποιήσεις των εργαζομένων αγνοήθηκαν και στις δύο χώρες, ο Σύλλογος διαμηνύει ότι η δικαίωση των 57 νεκρών αποτελεί αδιαπραγμάτευτη υποχρέωση, ζητώντας την «πλήρη διεύρυνση της δικογραφίας και την άσκηση κακουργηματικών διώξεων σε όλα τα αρμόδια πολιτικά και διευθυντικά στελέχη».
