Να γίνουμε ανεπιθύμητος προορισμός για τους λαθρομετανάστες

Η Ρουάντα, η Αιθιοπία και η Καμπότζη ως προορισμοί κράτησης για όσους δεν δικαιούνται άσυλο

Αν δεν θέλουμε να καταντήσουμε σαν το Μίσιγκαν, τη Μινεσότα, την Αγγλία, τη Γαλλία, το Βέλγιο, τη Σουηδία κ.λπ., ο τρόπος είναι ένας: να γίνουμε ανεπιθύμητος προορισμός για τους λαθρομετανάστες. Και να το ξαναπούμε για τον ορθό αυτόν όρο. Λάθρα στα σωστά ελληνικά δεν σημαίνει χωρίς δασμούς, σημαίνει κρυφά και παράνομα.

Ετσι μπαίνουν, έτσι μπουκάρουν, αυτό είναι, λαθραίοι, όπως λέμε λαθρεπιβάτης, λαθραναγνώστης. Αν έμπαιναν από εγκεκριμένες πύλες εισόδου με θεώρηση εισόδου, θα ήταν απλά μετανάστες. Οταν μπουκάρουν παράνομα, είναι λαθρομετανάστες. Αυτό να το τρίβετε στα μούτρα των ψευτοανθρωπιστών που τσιρίζουν «οι άνθρωποι δεν είναι λαθραία εμπορεύματα».

Πρέπει λοιπόν, πριν έρθουν, να ακούνε Ελλάδα και να φτύνουν στον κόρφο τους. Και όσοι ήρθαν εδώ να κάνουν βιντεοκλήση στα 45 πρώτα ξαδέρφια τους στην Τόρα Μπόρα, στη Λαχώρη, στο Μογκαντίσου και σε άλλα εξωτικά μέρη και να λένε «Χασάν, μακριά από την Ελλάδα, θα βρεθείς στου βοδιού το κέρατο».

Οταν ξέρουν πως θα μπουν εύκολα, θα ταλαιπωρηθούν λίγο με διαδικασίες, αλλά μετά θα βολτάρουν ελπίζοντας σε τζάμπα φαγητό, χαλάλ, παρακαλώ, τζάμπα κατάλυμα, επιδόματα, χαρτιά και μετά στη μεγαλύτερη ελπίδα, πως θα περάσουν στην Κεντρική, στη Δυτική ή στη Βόρεια Ευρώπη, όπου οι παροχές είναι καλύτερες και υπάρχουν μεγάλες μάζες ομοθρήσκων τους, με ικανή επιρροή, τότε γιατί να μην έρθουν;

Κι εγώ αν ζούσα σε μια καλύβα με 10 δολάρια τον μήνα με την κατσίκα μου, τη γυναίκα μου κ.λπ., τρέχοντας θα ερχόμουν, να υλοποιήσω και την εντολή του Ισλάμ να κατακτήσω τη Δύση λάου λάου. Αν όμως ξέρω πως θα καταλήξω στη Ρουάντα, όπου συμφωνήθηκε ένα ευρωπαϊκό κέντρο κράτησης, πίσω από το σύρμα, στου διαόλου τη μάνα, μακριά από επιδόματα, τζάμπα σπίτια κ.λπ., χωρίς καμία δυνατότητα απόδρασης, τότε δεν θα ερχόμουν.

Αυτοί οι επίδοξοι μουσαφιραίοι ονειρεύονται ζωάρα σε Παρίσια, Βερολίνο, σπιταρόνες, πρώτα χαρτιά ψευτοπρόσφυγα και μετά διαβατήριο της Ε.Ε. και, όταν το καταφέρουν αυτό, να ενωθούν και οργανωθούν με αυτούς που ήρθαν πριν, ακόμη και δύο γενιές, και να αποκτήσουν πολιτική επιρροή, όπως επιτάσσει η Μουσουλμανική Αδελφότητα που κυβερνά την Τουρκία, το Κατάρ, τη σαρία και θέλει να καταπιεί όλο τον κόσμο.

Μετά θα αρχίσουν να απαιτούν χαλάλ φαγητό στις καντίνες των σχολείων, απαγόρευση των σκύλων στις γειτονιές τους, να επιβάλλουν τον τρόπο και τις συνήθειές τους, ακόμη και να παραβιάζουν τους νόμους μας, απαιτώντας σαρία. Και θα μας φωνάζουν κατάμουτρα πως είναι ζήτημα χρόνου να γίνουν τόσο πολλοί, που θα μας κάνουν μέρος της Ούμα, του παγκόσμιου χαλιφάτου, κατακτώντας τις κοινωνίες μας από μέσα.

Υπάρχει λύση λοιπόν και θα γίνουμε ανεπιθύμητος προορισμός, όταν θα μάθουν πως αυτοί θα βρεθούν σε άλλον τελικό προορισμό από αυτόν που ονειρεύονταν. Δεν είναι μόνο η Ρουάντα κατάλληλη.

Οι Αμερικανοί, λέγεται, είχαν κάνει συμφωνία με το Αρχαίο Βασίλειο της Αξώμης, τη Χριστιανική Αιθιοπία, χώρα πανάρχαιου χριστιανικού έθνους με απαράμιλλη γενναιότητα, και έστελναν εκεί, σε μυστικές φυλακές, τζιχαντιστές τρομοκράτες που μπαγλάρωναν στο Αφγανιστάν και αλλού. Να λοιπόν άλλη μια καλή ιδέα.

Μια συμφωνία με τη γενναία Αιθιοπία, όπου, όχι σε κρυφά, αλλά σε φανερά κέντρα κράτησης, θα στέλνουμε όσους δεν είναι αληθινοί πρόσφυγες και αρνούνται να επιστρέψουν στις χώρες τους, για να το ξανασκεφτούν. Πιστεύω πως πριν καν σκεφτούν να κάνουν συμφωνία με τους διακινητές, κολλητάρια των αριστερών ΜΚΟτζήδων, όταν ξέρουν πως θα βρεθούν στα οροπέδια της χώρας του αείμνηστου Χαϊλέ Σελασιέ ή στη Ρουάντα, θα λένε «άσε καλύτερα, καλά είμαι εδώ με την κατσικούλα μου».

Και επειδή στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, υπάρχει και άλλη μια σεμνή πρόταση που θέλω να υποβάλω, η μαγευτική Καμπότζη. Εχουν μια παράδοση σε στρατόπεδα. Και επειδή έφτασε ο καιρός να μεταφερθώ για όσα έχω σούρει στη μηδενιστική αριστερά, τιμώντας επιτέλους τους αγώνες της ενάντια στον Ανθρωπο, προτείνω το αχανές κέντρο κράτησης λαθρομεταναστών, που θα φτιάξουμε με συμφωνία με την Καμπότζη, έχω ακούσει πως το κάνει ήδη η Αυστραλία, να το ονομάσουμε, προς τιμήν ενός πολύ πονόψυχου και αδικημένου συντρόφου, Hot Spot Pol Pot. Είμαι δε απολύτως βέβαιος πως, αν προτείνουμε σε αριστερούληδες φρηφρήδες ΜΚΟτζήδες να προσληφθούν βαρδιάνοι με καλό μισθό ευρωϋπαλλήλου, θα πάνε κωλοτουμπηδόν και θα είναι πιο σκληροί και από τον Νικολάι Γιεζόφ.

*Δικηγόρος, Πρόεδρος της Νέας Δεξιάς