Γιατί χοροπηδάνε ο ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ/Βίλα Αμαλία και η ψωραλέα διμοιρία διαδικτυακού πολέμου, που έχουν στήσει στην Κουμουνδούρου; Προς τι η συμπλεγματική δυσανεξία τους στην πολιτική κριτική μου; Απλό. Η αλήθεια πονάει. Είναι ζόρικο να σε αναγκάζουν να δεις το άσχημο πρόσωπό σου, χωρίς τα φτιασίδια της φαντασιακής «προοδευτικότητάς» σου.
Ως γνήσιοι ολοκληρωτικοί, βεριτάμπλ φασίστες, έστω και ροζ, που έχουν τη συκοφαντία για εργόχειρο, έχουν μάθει να καθυβρίζουν κάθε αντίθετη άποψη ως «εθνικιστική» (αυτό προσωπικά το θεωρώ, ως όρο, τιμή), «νεοναζιστική», «ρατσιστική» και τελευταίως ως «χρυσαυγίτικη». Σε όποιον κι ό,τι δεν είναι σαν τα μούτρα τους προσπαθούν να ασκούν μια επικοινωνιακή τρομοκρατία, με ύβρεις, ταμπέλες, οργανωμένους διαδικτυακούς κοπρίτες, που καθυβρίζουν, παρενοχλούν, «τρολάρουν», κοινώς, όποιους στοχοποιούν οι κωμικοί ψιλοκομισάριοι του κόμματος της Βίλας Αμαλία. Συνήθως φέρουν ηρωικά ψευδώνυμα από Τσε και πάνω κι όσο «αγωνίζονται» με το πληκτρολόγιο η μάνα τους στην κουζίνα τούς ετοιμάζει τη σοκολάτα τους ή το κυλικείο του κόμματος τον λάτε ντεκαφεϊνέ, γιατί είναι κι ευαίσθητοι.
Θα πρέπει όμως οι «σύντροφοι» να συνηθίσουν. Το ιδεολογικό και ιστορικό ξεβράκωμά τους άρχισε. Η ανοχή που είχαν, βασισμένοι στις νοοτροπίες μιας ενοχικής Κεντροδεξιάς, τα τίναξε. Τα ερείσματά τους, άντρα ανομίας, συχνά σε δημόσια κτίρια στην Αθήνα ή στην περιφέρεια, θα ξηλωθούν σαν βρόμικη κάλτσα. Οι κακοφορμισμένες πληγές που άνοιξαν οι ψευτοεπαναστάτες στον δημόσιο βίο θα κλείσουν. Αυτά που ήξεραν να ζήσουμε να τα θυμόμαστε.
Ο Νίκος Δένδιας, με αξιοθαύμαστη επιμονή, με πράξεις, υλοποιεί τη δέσμευση του πρωθυπουργού. Ανακαταλαμβάνει τις πόλεις μας. Προβλήματα υπάρχουν, επιθυμητός ένας γοργότερος ρυθμός, η πλήρης εγκατάλειψη της «πολιτικής ορθότητας». Ομως η δουλειά γίνεται. Καθαρίζουμε. Φεύγουν και μόνοι τους πολλοί από τους λατρεμένους μουσαφιραίους του Σκουρλέτη με το δυσκοίλιο βλέμμα.
Κι ο ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ/ Βίλα Αμαλία έχει κι έναν επιπρόσθετο λόγο εκνευρισμού. Δεν είναι μόνον ότι η πολιτική του υπουργείου Δημοσίας Τάξεως (ωραίο όνομα, ε «σύντροφοι»!) είναι επιτέλους ρεαλιστική, άρα εθνικά επωφελής. Είναι και το κάζο που πάθανε. Πήγε ο Αλέξης, ο καταληψίας του λυκείου του, με όλη τη φαμίλια, μια γκραν τουρνέ στη Λατινική Αμερική. Με τα έξοδα παγκουί. Καραμέλα για τον πόνο, όχι των άλλων, των Ελλήνων, είχε κάνει την Αργεντινή το κακέκτυπο του Παπανδρέου με το κοκοράκι. Μα το χρυσάφι των Ινκας, κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί αυτό που έγινε! Μπροστά στα έκπληκτα μάτια του Αλέξη διαδραματίζονταν λεηλασίες και ταραχές με νεκρούς. Την τάχα συγκρουσιακή πολιτική που προμόταρε την είδε live να οδηγεί σε μάχες σώμα με σώμα για μια φραντζόλα ψωμί. Είδε με τρόμο τι μπορεί να πάθαινε η χώρα, αν οι Ελληνες αγόραζαν τα φύκια που τους πούλαγε και τον έκαναν πρωθυπουργό. Γι’ αυτό τώρα σαν βρεγμένη γάτα, από το «μακάρι να γινόμασταν Αργεντινή», το γύρισε στο «είμαι συλλέκτης εμπειριών», προφανώς επηρεασμένος από τον ομώνυμο δίσκο του Νότη Σφακιανάκη. Κι όπως θα είδατε, κράτησε χαμηλούς τόνους μετά την επιστροφή. Δεκαπέντε μέρες στην εξωτική γύρα διακοπές και δυο λεξούλες μόνο βρήκε να μας πει αιδημόνως. Το βιντεάκι στις εκλογές πάντως θα είναι όλο δικό του.
Ο ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ/ Βίλα Αμαλία, αδέρφια, δεν θέλει εκλογές. Τους πάει τρεις δεκαπέντε κι έντεκα, μη τυχόν και πάθουν τίποτα ο Σαμαράς κι η κυβέρνηση. Θα ήθελαν αργότερα να κλατάρει η χώρα στα χέρια του Αντώνη και να έρθουν πάνω στα ερείπια να εφαρμόσουν τις ιδεοληψίες τους. Το πιο φρικώδες με την ανακυκλωμένη αριστεράντζα είναι ότι επενδύουν στο χάος και στην καταστροφή. Δεν πολιτεύονται. Περιμένουν πάνω στο κλαρί σαν τους γύπες.
Μετά λοιπόν τη νίλα των λατινοαμερικάνικων διακοπών του Αλέξη, βλέποντας τον πρωθυπουργό, με αίμα, λάθη, πόνο, να σταθεροποιεί όμως τη χώρα και την οικονομία, βλέποντας οι τυχοδιώκτες φασίστες, με τη δορά του ψευτοπροοδευτικού, ότι το σενάριο καταστροφής δεν τους βγαίνει, βλέποντας τον Ν. Δένδια να βάζει ατσάλινο χέρι στα άντρα της ανομίας και στη λαθρομετανάστευση, χάνουν την ψυχραιμία τους, γιατί χάνουν πολλούς από τους ψηφοφόρους που εξαπάτησαν. Σηκώνουν λοιπόν μια ολοκληρωτική ρητορική με ύβρεις και συκοφαντίες για να συσπειρώσουν τον σκληρό πυρήνα των ιδεοληπτικών τους. Αυτοί μόνο θα τους μείνουν. Δεν πειράζει.
Και για να ξηγιόμαστε, Σκουρλέτη, πάρε μια ιδεολογική λαξατόλ, μπας και φύγει αυτή η μόνιμη σφιγμένη ξινίλα από την έκφρασή σου. Μπορείτε, ρε σεις, να μου πείτε ό,τι θέλετε, αρκεί να μη μου πείτε ότι είμαι σαν τα μούτρα σας.
