Ο ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ/Βίλα Αμαλίας (Σόρος) έχει μια ψωραλέα στρατιά κουκουλοφόρων. Αλλους στους δρόμους και στις καταλήψεις, άλλους στο διαδίκτυο και σε μερικά ΜΜΕ. Εκτός από τους γνωστούς μπαχαλάκηδες προβοκάτορες, με τους οποίους χορεύει καντρίλιες η Κουμουνδούρου, εκτός από τους τρομοκράτες με τους οποίους είναι μεσοτοιχία και που με τόσο πάθος αγωνιά για τους μώλωπες μετά τη σύλληψή τους, έχει και τα φασιστοειδή του στην αχανή και δυσώδη ζούγκλα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και των ιστολογίων.
Μια φλώρικη και θρασύδειλη Κου Κλουξ Κλαν που μολύνει τον δημόσιο λόγο. Με χαβαλετζίδικα ή «επαναστατικά» ψευδώνυμα, από καμιά δεκαριά ο καθένας, μοιράζουν ύβρεις, απειλές, συκοφαντίες. Τρολάρουν, κοινώς, αναλαμβάνουν εκστρατείες παρενόχλησης, δυσφήμησης, διασποράς ψευδών ειδήσεων με αναρτήσεις τερατολογιών, μοίρασμα «πιστοποιητικών πολιτικών φρονημάτων», με λυσσώδεις επιθέσεις, καλυπτόμενοι πάντοτε πίσω από την ανωνυμία. Δημιουργούν κλίμα με τις παντόφλες και το φραπόγαλο πίσω από το πληκτρολόγιο. Πες πες, κάτι θα μείνει στους ανόητους που πιστεύουν ό,τι διαβάζουν, που καταπίνουν αμάσητες τις ανοησίες και τις «ταμπέλες» που μοιράζουν αφειδώς οι ψευτοπροοδευτικοί φασίστες της ανακυκλωμένης αριστεράς του φουά γκρα. Φραγκάτοι πολυτελείς τουρίστες παριστάνουν τους αναξιοπαθούντες και αγωνιούντες για το πόπολο. Τεμπελχανεία περιωπής ψυχοπονάνε, τάχα, τους ανέργους, τους αστέγους, τους χαμηλοσυνταξιούχους. Μεταξύ κρουασάν, βόλτας και μπαρότσαρκας σκορπάνε απειλές για «Μελιγαλάδες» και ακύρωση της…συμφωνίας της Βάρκιζας, χύνουν χολή στο κοινωνικό σώμα, ελεεινολογούν την κυβέρνηση, συκοφαντούν στελέχη και βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και τυπώνουν εξώφυλλα με έμμεσες ή άμεσες απειλές, ακόμη και κατά του πρωθυπουργού. Τσογλαναραίοι που χλεύαζαν τους νεκρούς της ΜΑΡΦΙΝ, αλλά που τώρα ξέρουμε τ’ όνομά τους, κυκλοφορούν ακόμη ελεύθεροι και ανέγγιχτοι από τον νόμο.
Είναι αφιονισμένοι, γιατί για πρώτη φορά δεν έχουν απέναντί τους μια ενοχική, αμήχανη Κεντροδεξιά. Τρελαίνονται βλέποντας τα ράκη των ιδεών τους να σκορπίζουν στον άνεμο και την ψευτοαριστοκρατική κομπορρημοσύνη τους να αμφισβητείται, να γκρεμίζεται ο δήθεν προοδευτικός μανδύας τους και να αποκαλύπτεται το προκατακλυσμιαίο και ολοκληρωτικό αδιέξοδο των αποτυχημένων στα μήκη και τα πλάτη της γης ιδεών τους.
Είχαν την αυθαίρετη εξουσία να ονοματίζουν ανθρώπους και πράγματα, και τώρα τη χάνουν. Με τυφλή οργή βλέπουν να αποκαλύπτεται το αποκρουστικό πρόσωπό τους, όλο και περισσότερους στην κοινωνία και στον δημόσιο λόγο να τους τρίβουν την αλήθεια στα μούτρα, να ανταποδίδουν τα πυρά και να απονέμουν δικαιοσύνη, να αμφισβητούν τις ανύπαρκτες περγαμηνές τους και την μπατιρισμένη «αυθεντία» τους. Χάνουν το απυρόβλητο, την ασυλία δεκαετιών και βλέπουν τις ευθύνες τους να αναδεικνύονται. Είναι οι ευθύνες αυτών που στελέχωσαν τους μηχανισμούς παρακμής και λεηλασίας της χώρας, που αφελλήνισαν την παιδεία, οι ευθύνες αυτών που έγιναν τα καλοπληρωμένα δουλικά των μπετατζήδων, προμηθευτών, καναλαρχών, με πλάκα τα αριστερά «γαλόνια» τους. Ακόμη και τώρα, εν όψει ιδιωτικοποιήσεων, κάνουν σέρβις σε συγκεκριμένα συμφέροντα με στοχευμένες «παρεμβάσεις». Δείτε ποιοι επιχειρηματίες απουσιάζουν παντελώς από τις αναφορές των «αγωνιστών» βουλευτών, στελεχών, των φυλλάδων και παραφυάδων τους και θα καταλάβετε.
Εκτός όμως από τους κουκουλοφόρους, υπάρχουν και οι επώνυμοι. Χλιδάτοι παλαιοδεξιοί παίρνουν 25 κολλαριστά χιλιαρικόπουλα τον μήνα για να χύνουν τα δάκρυά τους για τον χειμαζόμενο λαό. Οταν πηγαίνουν στη βίλα τους στην Κυανή Ακτή για weekend, τα σκουπίζουν για να μη στάξουν στην Ντομ Περινιόν.
Ξεπεσμένοι άνκορμεν, που μετακινούνται με θωρακισμένο αυτοκίνητο και καμιά δεκαριά σωματοφύλακες, ωρύονται γι’ αυτούς που παίρνουν 500 ευρώ, ενώ αυτοί χρόνια τώρα παντελόνιασαν εκατομμύρια επί εκατομμυρίων. Πότε, άραγε, στις πολυτελείς καριέρες τους κατήγγειλαν τον υπερδανεισμό της χώρας, πότε οργίστηκαν για τα ολυμπιακά έργα, κερασμένα απ’ τον λαό στα αφεντικά τους; Πότε ύψωσαν τη φωνή τους για τα καπέλα στις προμήθειες, στους εξοπλισμούς, για την ανομία των ισχυρών; Ποτέ. Πα-πα-πα, το παπί. Τώρα, βέβαια, υποχρεώνονται να γράφουν και editorials που θυμίζουν εκθέσεις κακού μαθητή της Τρίτης Γυμνασίου. Βλέπετε, η εφημερίδα έχει ένα πρόβλημα σε σχέση με το κανάλι: Δεν έχει κοντρόλ να σ’ τα σφυρίζουν και είναι ριψοκίνδυνο να σ’ τα γράψουν άλλοι. Θα βρομίσει η πιάτσα…
Αφού, λοιπόν, υπηρέτησαν πιστά και σκυφτά το σύστημα της μεταπολιτευτικής παράγκας, σήμερα ποντάρουν τα ιδρωκοπημένα, από άλλους, φράγκα τους στο ενδεχόμενο της βασιλείας του βισματία, σκονάκια και πενθούντα τον βενεζουελιανό λοκατζή. Πουλάει φύλλα, τηλεθέαση και διαδικτυακά «χτυπήματα» το φιλολαϊκόν και οργισμένο του πράγματος.
Ολοι μαζί αντάμα, οι βουλευτές και τα στελέχη, η Κου Κλουξ Κλαν του διαδικτύου και των δρόμων, οι επώνυμοι ανανήψαντες της καθεστωτικής χωρίς αρχές δημοσιογραφίας, κάτι καραδοκούντες επιχειρηματίες με τον γνωστό έναν και μοναδικό πελάτη, το κράτος. Ομορφος κόσμος, ηθικός και με ευρώ φτιαγμένος και αρκούντως εκνευρισμένος. Διότι δεν τους διαφεύγει η «λεπτομέρεια», τη νιώθουν στο πετσί τους: Αυτά που ξέρατε, παίδες, last year…
