Από τη δεκαετία του 1970 οι κύριες δυνάμεις των Φενταγίν και η ηγεσία της PLO ήταν εγκατεστημένες στον Λίβανο. Συχνά εξαπέλυαν επιθέσεις με ρουκέτες ή καταδρομικές επιχειρήσεις στο ισραηλινό έδαφος. Το 1982 με αφορμή την απόπειρα δολοφονίας του Ισραηλινού πρεσβευτή στο Λονδίνο, το Ισραήλ εισέβαλε στον Λίβανο και σε λίγες μέρες κύκλωσε την πρωτεύουσά του. Η πολιορκία της Βηρυτού διήρκεσε από τις 12 Ιουνίου έως τις 21 Αυγούστου, όταν υπό την επίβλεψη αμερικανικών, γαλλικών και ιταλικών στρατευμάτων, κατόπιν συμφωνίας εκεχειρίας, οι μαχητές της Φατάχ, περίπου 11.000 στο σύνολο, έφυγαν για το εξωτερικό. Οκτώμισι χιλιάδες από αυτούς, μαζί με τον Αραφάτ, έφυγαν κυρίως με ελληνικά πλοία και νέα κεντρική βάση τους έγινε η Τύνιδα.
Εκείνο το καλοκαίρι η ελληνική κοινή γνώμη είχε συγκλονιστεί και φυσικά, κατά την υγιή αντίδραση του ελληνικού φιλότιμου, ήταν με τον αδύναμο, με τους Παλαιστινίους. Ενας από τους λίγες χιλιάδες (!) Ελληνες που πήγαν στα τότε γραφεία της PLO, Βασιλίσσης Σοφίας 25, και συμπλήρωσε αίτηση να πολεμήσει ως εθελοντής με τους Φενταγίν ήταν κι ένας μαθητής που μόλις είχε τελειώσει τη δευτέρα λυκείου, η αφεντιά μου. Ισως η αίτηση του εθελοντή να υπάρχει στο αρχείο της διπλωματικής αντιπροσωπίας της Παλαιστιανικής Αρχής. Ολα τέλειωσαν σε λίγες εβδομάδες και οι Φενταγίν δεν χρειάστηκαν ανήλικους και στρατιωτικά ανεκπαίδευτους ξένους εθελοντές.
Οι Παλαιστινίοι τότε ήταν αδικημένοι, εξ αυτού και η εφηβική, ρομαντική πρόθεσή μου. Πάντα όμως αναγνώριζα στο Ισραήλ ρωμαλέα αποφασιστικότητα, στον λαό του την οργάνωση και τις θυσίες του. Θυμίζω: Τρία χρόνια στρατιωτική θητεία οι άνδρες, δύο χρόνια οι γυναίκες κι όλη η άμυνά τους στηριγμένη στην Εφεδρεία. Η δε πολιτική ηγεσία τους όλοι διακεκριμένοι πολεμιστές. Οπως ξαναέγραψα, τους κυβερνούν τα λιοντάρια τους κι όχι τα βόδια τους. Ποτέ δεν δέχθηκα ως πολιτικό στόχο την εξαφάνιση του Ισραήλ. Επρεπε να βρεθεί τρόπος και τόπος συνύπαρξης των δύο αρχαίων λαών. Στην πορεία του χρόνου και το Ισραήλ και η PLO το αποδέχθηκαν.
Η Φατάχ, η PLO, όμως, στην πρόοδο του χρόνου μπήκαν στο περιθώριο. Τα «κοσμικού προσανατολισμού» στελέχη τους, ορισμένοι ήταν χριστιανοί, περιθωριοποιήθηκαν, αρκετοί δολοφονήθηκαν στην ισλαμοφασιστική επέλαση της Χαμάς, η οποία απαγόρευσε ακόμη και τις κούκλες στις βιτρίνες για να μην… ερεθίζονται οι πιστοί.
Η Χαμάς δεν είναι μια γενναία εθνικοαπελευθερωτική οργάνωση. Είναι μια τρομοκρατική ισλαμοφασιστική συμμορία. Το λένε και Αραβες, όχι εγώ. Χρησιμοποιεί αμάχους και κυρίως γυναικόπαιδα σε σχολεία, νοσοκομεία και σπίτια ως ανθρώπινη ασπίδα του οπλισμού της κατά του Ισραήλ. Τα δε θύματα τα χρησιμοποιεί, πολύ επιτυχώς, ως προπαγανδιστικά όπλα.
Ποια χώρα θα ανεχόταν για πάντα την εκτόξευση εκατοντάδων πυραύλων σε τυφλές επιθέσεις κατά του πληθυσμού της; Η χαμηλή τεχνολογία των πυραύλων της Χαμάς, η εξαπόλυσή τους στον «γάμο του Καραγκιόζη» και η εξαίρετη ισραηλινή αντιπυραυλική αεράμυνα, που κοστίζει δισεκατομμύρια ετησίως, δεν αποτελούν άλλοθι για να συνεχίζονται οι επιθέσεις. Το Ισραήλ, όμως, έχει ηττηθεί επικοινωνιακά. Λέει την αλήθεια, αλλά η εικόνα των σκοτωμένων παιδιών κυριαρχεί στα συναισθήματα της παγκόσμιας κοινής γνώμης.
Θέλω, όμως, να γράψω για τη δική μας ενδεδειγμένη στάση κι η προσωπική αναφορά του προλόγου είναι για τα γατάκια της εξαρχειώτικης αλληλεγγύης, που φορώντας ένα παλαιστινιακό μαντίλι, παίζοντας με τα συναισθήματα του κόσμου, αγνοούν τα ελληνικά συμφέροντα.
Οι ισλομαφασίστες της Χαμάς υποδέχθηκαν τον Ερντογάν με πανό, ευθεία προσβολή στον Ελληνισμό: «Καλώς ήλθες, νέε πορθητή». Ο Νταβούτογλου είπε για τη Γάζα, «είναι δικοί μας τόποι».
Θλίβομαι για τους νεκρούς αμάχους στη Γάζα, όπως και για τους δολοφονημένους από τη Χαμάς Ισραηλινούς, όμως, όταν τρεις Ισραηλινοί δολοφόνησαν έναν Παλαιστίνιο έφηβο, συνελήφθησαν αμέσως κι είναι ήδη φυλακή. Στη Γάζα όμως οι ισλαμοφασίστες δολοφόνοι των τριών απαχθέντων Εβραίων εφήβων είναι εξουσία.
Και σίγουρα δεν πάει ποσοτικά. Οποιος σκοτώνει λιγότερους δεν έχει δίκιο.
Το Ισραήλ κήρυξε τέσσερις φορές εκεχειρία αυτές τις μέρες. Η Χαμάς την αρνήθηκε και την παραβίασε όλες τις φορές.
Τα σκοτωμένα παιδιά δεν μπορούν όμως να κρύψουν το απεχθές πρόσωπο της Χαμάς.
Τα εθνικά μας συμφέροντα υποδεικνύουν την ενίσχυση της συνεργασίας μας με το Ισραήλ και την Αίγυπτο, που κι εκείνη είναι αντίθετη στις πρακτικές της Χαμάς. Δεν μπορούμε να είμαστε παλαιστινιακότεροι των Αράβων. Δεν μπορούμε να προτάσσουμε ξένα συμφέροντα των δικών μας ούτε να ευθυγραμμιζόμαστε με την Αγκυρα στις επιδιώξεις της.
Το Ισραήλ σε ό,τι συνεργαστήκαμε είναι ένας αξιόπιστος εταίρος, ένα σοβαρό, συγκροτημένο κράτος. Ποιος θα ήταν ο εταίρος μας από την άλλη πλευρά; Η Χαμάς; Μήπως αύριο το Ισλαμικό Χαλιφάτο των αποκεφαλιστών στη Συρία και στο Ιράκ; Μήπως στην Αφρική η Μπόκο Χαράμ;
Πού είναι οι ανακοινώσεις και τα δάκρυα της Αριστεράς και των «δεξιών» αντισημιτών για τη γενοκτονία των χριστιανών στη Συρία, στο Ιράκ και στην Αφρική από τους ομοϊδεάτες της Χαμάς; Τύφλωση κι υποκρισία, μισελληνικός ψευτοδιεθνισμός ή πρωτόγονος πιθηκισμός του γερμανικού αντισημιτισμού.
Για έναν Ελληνα, κανένα ξένο συμφέρον δεν μπορεί να υπερτερεί αυτών του ελληνικού έθνους, όπου γης. Τα βαθύτερα συναισθήματά μας ας τα κρατήσουμε για την Κερύνεια του Παύλου Κουρούπη, για την Αμμόχωστο, για τη Λύση του Αυξεντίου.
Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης
Δικηγόρος
