Οι περίοδοι κρίσης και παρακμής, όπως αυτή που περνάμε, έχουν καταστροφικές επιπτώσεις στη ζωή του τόπου. Η χειρότερη από αυτές είναι ότι διαλύουν τα όρια. Καθώς χάνεται η μπάλα, ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει, όποτε και όπως θέλει. Είναι ακριβώς τότε που οι προσωπικές φιλοδοξίες και ιδεοληψίες επιτρέπουν σε κάποιους να παίζουν εν ου παικτοίς.
Στην κατηγορία αυτή εντάσσεται και η δήλωση του πρώην γραμματέα της κυβέρνησης Σαμαρά Π. Μπαλτάκου, ο οποίος αποκάλυψε, στον τηλεοπτικό σταθμό Star, ότι ιδρύει κόμμα με το όνομα Ρίζες.
Εντάσσεται όχι φυσικά για την αυτονόητη δυνατότητα κάθε πολίτη σε μία δημοκρατική χώρα να ιδρύει όποιο κόμμα θέλει στο πλαίσιο του σεβασμού του Συντάγματος και των νόμων, αλλά γιατί το νέο κόμμα θα το φτιάξει, όπως δήλωσε, «μαζί με τις Ενοπλες Δυνάμεις, την Αστυνομία και την Εκκλησία».
Απορώ, καταρχάς, πώς ένας έμπειρος και διακεκριμένος δικηγόρος, με πλούσια μόρφωση και συγγραφικό έργο, επέλεξε αυτήν τη συγκεκριμένη φρασεολογία για να οριοθετήσει τις ιδεολογικές συντεταγμένες της προσπάθειάς του. Δεν κάνεις κόμμα πουθενά στον κόσμο και σε όλη την παγκόσμια Ιστορία, όταν μετατρέπεις τον Στρατό και την Αστυνομία, από όργανα στην υπηρεσία μιας δημοκρατικά οργανωμένης πολιτείας, σε πολιτικούς παράγοντες! Κίνημα κάνεις, όπως επί το ελληνικότερον οι παλιότεροι αποκαλούσαν τις χούντες!
Θεωρώ συνεπώς απίθανο να μην υπολόγισε τους αναπόφευκτους αρνητικούς συνειρμούς που θα προκαλούσε μια τέτοια αναφορά με το καλημέρα σας. Και εδώ ακριβώς τα πράγματα, δυστυχώς, σοβαρεύουν.
Η Ορθοδοξία και ο σεβασμός στους ιερωμένους εκπροσώπους της, η υπεράσπιση της πατρίδας και της έννομης τάξης και, ως εκ τούτου, η αναγνώριση της προσφοράς Στρατού και Αστυνομίας στη δημοκρατική Πολιτεία μας σαφώς και αποτελούν συστατικά του σκληρού πυρήνα του εθνικού πολιτικού λόγου μας, ευτυχώς πλέον συνολικά. Δεν είναι και δεν επιτρέπεται, συνεπώς, να αντιμετωπίζονται ως εκλογικές δεξαμενές!
Γιατί είναι μεγέθη που υπερβαίνουν κατά πολύ το μέγεθος μιας πολιτικής παράταξης. Γιατί ανήκουν σε όλους τους Ελληνες, που μπορεί να είναι πατριώτες και ορθόδοξοι χωρίς απαραιτήτως να δηλώνουν… δεξιοί! Και όποιος επιχειρεί να τα μετατρέψει σε… ποσοστά (!) ας γνωρίζει ότι προσφέρει τη χείριστη υπηρεσία όχι μόνο στο έθνος, αλλά και στην παράταξη, για το συμφέρον της οποίας υποτίθεται ότι κόπτεται.
Χρειάστηκαν προσπάθειες και υπερβάσεις πολλών δεκαετιών για να μπορέσει η αστική ιδεολογία και η σοσιαλδημοκρατία στην πατρίδα μας να αποτινάξουν τα βαρίδια της «εθνικοφροσύνης» και των «μιασμάτων». Βαρίδια που επέβαλε η εμφύλια σύρραξη, η οποία κόστισε όσους νεκρούς οι Βαλκανικοί Πόλεμοι, η Μικρασιατική Καταστροφή και ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος μαζί. Βαρίδια που έγιναν σωσίβια για τους δωσίλογους συνεργάτες των ναζί. Αυτά τα «θανατηφόρα μικρόβια» έσπευσαν να ξεπλύνουν τις προδοσίες τους εισχωρώντας στον εθνικό οργανισμό για να παραστήσουν, λόγω έκτακτων συνθηκών, και τα… «αντιβιοτικά»!
Χρειάστηκαν για χρόνια ευρείες συνθέσεις και συναινέσεις, πολλή σωφροσύνη, διαρκής αίσθηση του μέτρου, αμετακίνητος δημοκρατικός προσανατολισμός από όλο το πολιτικό φάσμα για να κλείσουν μια για πάντα οι πληγές αδελφοκτόνων εποχών. Πάνω απ’ όλα γιατί το απαίτησε η γνήσια πονετική λαϊκή καρδιά των Ελλήνων εκατέρωθεν. Γι’ αυτό είναι επιεικώς αντιφατικό να αναζητάς ερείσματα πολιτικής ύπαρξης, και δη νέας, ζητώντας να μας επαναφέρεις από το φως στο σκοτάδι.
Γιώργος Κ. Στράτος
