Οι τρομοκρατικές επιθέσεις στη Γαλλία, εκτός από την πανευρωπαϊκή οργή και κινητοποίηση της κοινής γνώμης, έχουν ως συνέπεια την πολιτική γέννηση ενός ακόμα, σημαντικότατου, ορόσημου για τη νέα ελληνική κυβέρνηση: στις 12 Φεβρουαρίου συγκαλείται η σύνοδος κορυφής της Ε.Ε. με κυρίαρχο θέμα την τρομοκρατία και σημεία αιχμής τον ενδοευρωπαϊκό συντονισμό και τη συνεννόηση με τις Ηνωμένες Πολιτείες για την καταπολέμησή της.
Οποια κυβέρνηση προκύψει από τις κάλπες της 25ης Ιανουαρίου θα πρέπει πλέον να λάβει επείγουσες αποφάσεις όχι μόνον εν όψει της γνωστής προθεσμίας της 28ης Φεβρουαρίου (λήξη της παράτασης του Μνημονίου και χρηματοδότησης της χώρας), αλλά και ενώπιον του απροσδόκητου ορόσημου καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Πέρα από τα διλήμματα «ευρώ ή δραχμή» ή έστω «πρώτη ή δεύτερη ταχύτητα εντός ευρώ», το καινούργιο ερώτημα είναι αν η Ελλάδα θα συμπαραταχθεί στον διεθνή αγώνα κατά της τρομοκρατίας. Με έργα -όχι με λόγια- προς συμφέρον της εθνικής ασφάλειας, της δημόσιας τάξης, των πολιτών και της οικονομίας.
Η στήλη δεν διακινδυνεύει προβλέψεις για το εκλογικό αποτέλεσμα, αλλά βέβαιο είναι ότι όποιος εκπροσωπήσει την Ελλάδα στη σύνοδο της 12ης Φεβρουαρίου θα πρέπει να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις: θα υπάρξει στενότερη ελληνική συνεργασία με την Ε.Ε. για την ανταλλαγή πληροφοριών; Θα επιβληθούν αυστηρότεροι έλεγχοι στα εξωτερικά σύνορα της Ε.Ε.; Θα γίνουν δεκτές παρακάμψεις των διατάξεων Schengen για την ελεύθερη κίνηση στα εσωτερικά σύνορα των κρατών-μελών; Θα υπάρξει πλήρης συμφωνία με τις ΗΠΑ για την ανταλλαγή στοιχείων επιβατών της πολιτικής αεροπορίας (PNR); Θα ασκηθεί πίεση από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και τις εθνικές κυβερνήσεις προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, για να δεχθεί την PNR και άλλα προληπτικά μέτρα αντιμετώπισης της τρομοκρατίας;
Μια κυβέρνηση με κορμό τη Νέα Δημοκρατία είναι αυτονόητο ότι θα συμμεριστεί τις προτάσεις της Ε.Ε. με σκοπό την προστασία της ζωής και της περιουσίας των Ελλήνων. Εξίσου αυτονόητο θα είναι, αν λάβουμε υπόψη την ως τώρα εμπειρία, ότι μια κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ θα είναι εναντίον των περισσότερων, αν όχι όλων, των εισηγήσεων και αποφάσεων της Ε.Ε. κατά της τρομοκρατίας. Αλλωστε, μόνον ο Μ. Γλέζος έπιασε τον σφυγμό της Ευρώπης με την πορεία στο Παρίσι, ενώ η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ κράτησε αποστάσεις από τις κυβερνήσεις των εταίρων.
Αν μάλιστα ως τις 12 Φεβρουαρίου δεν έχει σχηματιστεί κυβέρνηση ή δεν είναι σαφές το πρόγραμμα του όποιου συνασπισμού σε θέματα δημόσιας τάξης και αντιτρομοκρατίας, τότε η Ελλάδα θα βρεθεί με τη «στάμπα» της αποχής από την πανευρωπαϊκή και διατλαντική κινητοποίηση. Σε συνδυασμό με το πρόβλημα της οικονομίας, το μείγμα θα είναι -πολιτικά και διπλωματικά- εκρηκτικό!
Παράλληλα, επείγουσα προτεραιότητα αποτελεί το συγγενές θέμα της διασφάλισης των ανατολικών θαλάσσιων συνόρων της χώρας με τη συνδρομή και της Ε.Ε., καθώς πρόκειται για το ανατολικό άκρο και της ίδιας. Τα νούμερα μιλούν από μόνα τους: αύξηση συλλήψεων λαθρομεταναστών στα ελληνικά νησιά κατά 550% ως τον Νοέμβριο του 2014 συγκριτικά με το 2013. Ασφαλώς, το μεγαλύτερο ποσοστό αφορά βασανισμένους πρόσφυγες από τη Συρία, αλλά δεν είναι μόνον αυτοί.
Αλέξανδρος Τάρκας
* Εκδότης του περιοδικού «Αμυνα & Διπλωματία» και σύμβουλος ξένων εταιριών μελέτης επιχειρηματικού ρίσκου για τη ΝΑ Ευρώπη.
