Υπάρχουν δύο καθήκοντα στην παράταξη. Το ένα είναι η σκληρή αντιπολίτευση στον ΣΥΡΙΖΑ και τον ιδιόρρυθμο εταίρο του, βασισμένη στην αλήθεια και στις αρχές της μεγάλης φιλελεύθερης πατριωτικής παράταξης, που απέδειξε ότι δεν είναι ΠΑΣΟΚ, παραμένοντας σταθερά μεγάλο κόμμα εξουσίας. Παρακαλώ δε να σημειωθεί στα πρακτικά, μέσα στη δυσάρεστη αίσθηση της ήττας, κι ένα καλό: Απαλλαχτήκαμε από τον εναγκαλισμό με τον ανθρωποδιώκτη Βενιζέλο, που όσο κι αν ήταν αναγκαστικός, λόγω δύο απανωτών εκλογών, εκνεύριζε κι έδιωχνε τον κόσμο μας, νόθευε τη φυσιογνωμία της παράταξης. Μπάι μπάι, Ευάγγελε, απλά θα μείνει στην Ιστορία η ρηματική διακοίνωσή σου κατά μιας σπουδαίας Ελληνίδας της Μικρής Ελλάδας του Νότου, της Ελένης Θεοφάνους, όπως κι άλλα.
Το άλλο καθήκον είναι η ανασύνταξη της παράταξης, η αυτοκριτική και η αναδιοργάνωση γύρω από τον με μεγάλη πλειοψηφία εκλεγμένο αρχηγό της. Θα προλάβω τα σχόλια και τις ερωτήσεις. Οχι, κανείς δεν απειλεί τον Σαμαρά. Σίγουρα δε όχι ο… Αντώναρος, με επιρροή δυο νοματαίους, που είμαι βέβαιος ότι δεν ψήφισε Ν.Δ. κι απλά μιλάει με «άδεια από τη σημαία» ως κατά φαντασίαν εκπρόσωπος του Κ. Καραμανλή, χωρίς να έχει διδαχτεί τίποτα από τη συνεπή παραταξιακή στάση του.
Διάβασα όμως μια δήλωση στον Real FM του βουλευτή Επικρατείας και πρώην υπουργού Δ. Σταμάτη, ότι, μεταξύ άλλων, χάσαμε διότι η Ν.Δ. «πλήρωσε το τίμημα της επιτυχίας, δηλαδή ο λαός αισθάνθηκε ασφαλής. Σταθεροποιήσαμε την οικονομία, ενισχύσαμε το τραπεζικό σύστημα. Αυτό έδωσε στον πολίτη τη δυνατότητα να αισθάνεται ασφαλής και έχει τη δυνατότητα να αναζητήσει κάτι καλύτερο που του έταξαν»! Είπε κι άλλα, σωστά, για λάθη, αναγκαστικές πολιτικές και πώς το Μνημόνιο το βρήκαμε και δεν το φέραμε εμείς, αλλά, όπως ήταν επόμενο, στον αφρό έμεινε το «η Ν.Δ. πλήρωσε το τίμημα της επιτυχίας».
Δηλαδή, άνετοι κι ωραίοι, οι Ελληνες είπαν «τώρα που είναι μέγκλα τα πράγματα, δεν πάμε να παίξουμε τη χώρα στα ζάρια, για να δει ο Βαρουφάκης αν οι παρλαπίπες που έλεγε μέσω Skype θα του βγουν»; Αμα ξεκινάει έτσι η αυτοκριτική, από αυτόν που εμφανιζόταν παντού περίπου ως αντ’ αυτού, που έπαιξε καίριο ρόλο στις επιλογές προσώπων για τον κρατικό μηχανισμό, στον ανασχηματισμό, στην επιλογή υποψηφίων για οποιεσδήποτε εκλογές, με όλα τα προβλήματα που προέκυψαν, που «κρατούσε» τη σχέση με το ΠΑΣΟΚ, τότε βράσε όρυζα. Ο πρόεδρος έχει την νομιμοποίηση των 900.000 που τον ψηφίσαμε το 2009, τη συγκράτηση των δυνάμεων των προηγούμενων εθνικών εκλογών, με μικρές απώλειες, άθλος, αν σκεφτεί κάποιος ότι έκανε σκληρή πολιτική λιτότητας. Κανείς άλλος όμως δεν νομιμοποιείται.
Θα μου πείτε, μα τον τελικό λόγο στις επιλογές δεν τον έχει πάντα ο πρόεδρος; Σίγουρα, κι επειδή δεν είναι ο Πάπας ούτε το αφεντικό του Πάπα, δουλεύοντας 20άωρα θα κάνει και λάθη σε επιλογές προσώπων, που επέλεξαν να μαλώνουμε δημόσια με γυναίκες που ζουν με το ξεσκονόπανο, στις οποίες κάποιοι πρότειναν να κάνουν ομάδες και να γίνουν… επιχειρηματίες καθαρισμού στα 50 τους. Λάθη που μπορεί να διορθώσει, απομακρύνοντας πρόσωπα κι αλλάζοντας κάποιες πολιτικές, διότι είναι προφανές ότι η χώρα θα μας ξαναχρειαστεί σύντομα, αλλά σοφότερους και χωρίς βαρίδια…
Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης
δικηγόρος
