Υπάρχουν συστατικά της ζωής μας από την ουσία και την ομορφιά των οποίων φροντίζει να μας απομακρύνει η καθημερινότητά μας. Πόσοι και πόσοι, και για πόσες αναρίθμητες φορές, δεν έχουμε περάσει και δεν εξακολουθούμε να περνάμε διαβαίνοντας την Πανεπιστημίου, μπροστά από την Ακαδημία, το Πανεπιστήμιο και τη Βιβλιοθήκη; Πόσο συχνά σταματάμε για να θαυμάσουμε τα επιβλητικά νεοκλασικά που συνθέτουν τη φημισμένη «Αθηναϊκή Τριλογία» των αδελφών Χάνσεν; Πόσο μας επιτρέπει η βιάση του μεροκάματου να αναλογισθούμε τις αλήθειες και τη σοφία στα οποία αυτά παραπέμπουν; Κλασικά, όνομα και πράγμα!
Πόσοι, ακόμη λιγότεροι, κοντοσταθήκαμε για να τα χαζέψουμε από πιο κοντά; Ειδικά τη ζωφόρο των Προπυλαίων του Πανεπιστημίου! Ετσι χαρακτηρίζεται από την αρχιτεκτονική και την αρχαιολογία εκείνο το σπουδαίο στοιχείο που προσδίδει κομψότητα και χάρη στο επιστέγασμα των κτιρίων. Ζωφόρος, αυτή που φέρει ζωή! Και όχι μόνο στα κτίρια.
Η επιλογή του τόπου παίζει τεράστιο ρόλο στην πολιτική. Προφανώς, γιατί η βιωματική σχέση των ανθρώπων μαζί του διευκολύνει τη λήψη του μηνύματος που επιθυμεί να τους στείλει ο πολιτικός. Πέραν αυτού, κάθε τόπος και οικοδόμημα αποπνέουν συγκεκριμένο συμβολισμό και ενσωματώνουν την πορεία μέσα στον χρόνο. Και στην πολιτική, όσοι δεν ξέρουν… γεωγραφία και ιστορία, με αποτέλεσμα να μη σέβονται ούτε τον τόπο ούτε τα τοπία του, τελικώς αποδεικνύεται ότι… δεν ξέρουν και πού πάνε! Μέχρι που τους στέλνει ο λαός στον αγύριστο.
Ελπίζω και εύχομαι όλα αυτά να μην αφορούν τον νέο πρωθυπουργό. Ενισχύει την πεποίθησή μου αυτή το γεγονός ότι ο κ. Αλέξης Τσίπρας είναι πολιτικός μηχανικός του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Ως εκ τούτου, θεωρώ αδιανόητο να μην έχει ιδίαν αντίληψη του τι απεικονίζεται στον χώρο που διάλεξε για να απευθύνει την πρώτη δήλωσή του μετά την ιστορική νίκη του της περασμένης Κυριακής.
Η εικονογράφηση των Προπυλαίων αποτελεί -χωρίς υπερβολή- επιτομή του πολιτισμού. Μια απλή, μερική απαρίθμηση των ονομάτων των επιστημών και των ανθρώπων αρκεί. Αστρονομία, Φυσική, Θεολογία, Ιατρική, Νομοθεσία, Φιλοσοφία, Αρχαιολογία, Ιστορία, Μαθηματικά, Ρητορική, Ποιητική. Μιλτιάδης, Θεμιστοκλής, Αριστείδης, Σόλων, Ιπποκράτης, Πυθαγόρας, Θαλής, Ομηρος. Από τον Σωκράτη και τον Πλάτωνα στον Περικλή και την Ασπασία, τον Σοφοκλή, τον Ικτίνο και τον Φειδία. Από τον Αριστοτέλη στον Μέγα Αλέξανδρο κι από κει στον Πτολεμαίο τον Φιλάδελφο, τον Αρίσταρχο, τον Ερατοσθένη. Από τον Προμηθέα στον Απόστολο Παύλο.
Κάπου υπάρχει κι ένα σύμπλεγμα που σίγουρα δεν διέλαθε της προσοχής του κ. Τσίπρα, γιατί του οφείλει σ’ έναν βαθμό την επιτυχία του. «Κράτος, Προκρούστης, Βία». Οπως υπάρχει και ο Αλκιβιάδης. Νέος και ωραίος υπήρξε κι εκείνος… όπως και ο Οθων, ο πρώτος βασιλεύς των Ελλήνων, που κυριαρχεί στο κέντρο της παράστασης. Για να θυμίζουν ότι μπορεί οι καλύτερες προθέσεις να οργανώνουν τη… Σικελική Εκστρατεία, αλλά καταλήγουν στην… Εξοδο! Για την ιστορική μνήμη και μόνο και χωρίς καμία δόση κακεντρέχειας, όπως αυτές που εκφράζουν οι ανίκανοι και ανιστόρητοι περί «αριστερής παρένθεσης», δίχως να κοιτούν τα καζάντια τους και την κατάντιά τους.
Οι μόνοι που μας λείπουν σήμερα είναι πατριώτες σαν τον Σίνα και τον Δούμπα, τους ευπατρίδες ευεργέτες που χρηματοδότησαν το έργο. Θα της λείψουν και της κυβέρνησης. Φρόντισαν όμως να μας μάθουν πως με το διάβασμα, και να μη βρεις τα λεφτά, πάλι πλούσιος γίνεσαι!
Γιώργος Κ. Στράτος
