Κάποιοι θέλουν τη Νέα Δημοκρατία ένα μεγάλο Ποτάμι, απονευρωμένο διαχειριστή, άχρωμο και άοσμο, μοδάτο και κενολόγο, που σιγά σιγά θα στερέψει και θα γίνει ένα ξερό ρέμα, ακολουθώντας την καθοδική πορεία του ΠΑΣΟΚ.
Εχουν μια φαντασιακή εικόνα για τη βάση της παράταξης και μια ψύχωση με τον διαβόητο «μεσαίο» χώρο, τον οποίο ουδέποτε εγκαταλείψαμε, διότι απλούστατα δεν υπάρχει. Ή, μάλλον, υπάρχει μόνο στη φαντασία του κυρίου Λούλη, που, αφού έβλαψε τη Νέα Δημοκρατία, τώρα προσφέρει τις γυάλινες χάντρες του στον ΣΥΡΙΖΑ. Ισως να είναι η μόνη φορά που, χωρίς τη θέλησή του, θα ωφελήσει τη Νέα Δημοκρατία.
Η βάση μας δεν είναι λόρδοι ή μια πλατιά μάζα μεσοαστών, που πίνουν τσάι στις 5 απαρεγκλίτως, με το μικρό δαχτυλάκι σηκωμένο ψηλά, και νομίζουν ότι η Ελλάδα συνορεύει με το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο και την Γαλλία, ανυπομονώντας για το ομόφυλο σύμφωνο συμβίωσης, για συμβιβασμό στο Αιγαίο και συνομοσπονδία αλά Ανάν στην Κύπρο.
Η βάση μας είναι αγρότες, ο σκληρός πυρήνας του κράτους, δηλαδή στρατιωτικοί και αστυνομικοί, επιστήμονες, μικροεπιχειρηματίες, οι συνταξιούχοι, που έχουν επίγνωση χειρότερων εποχών και είναι από ένστικτο συντηρητικοί. Είναι όλοι αυτοί, ανεξαρτήτως ηλικίας, μόρφωσης, εργασίας και κοινωνικής θέσης που έχουν την κληρονομιά της αληθινής Δεξιάς και του αληθινού Κέντρου της Ιστορίας. Διακρίνονται από πατριωτισμό, σεβασμό στην Ορθοδοξία, στις Ενοπλες Δυνάμεις και στα Σώματα Ασφαλείας, θέλουν ελεύθερη οικονομία, με παρέμβαση του κράτους στην ασυδοσία, διατήρηση της εθνικής ταυτότητας και κληρονομιάς μας, θέλουν αυστηρότητα και περήφανη στάση στα εθνικά θέματα, τάξη και ασφάλεια στο εσωτερικό, συνετή, λελογισμένη διαχείριση στα εσωτερικά ζητήματα, χωρίς ιδεοληπτικούς πειραματισμούς, αποζητώντας ταυτόχρονα καθετί σύγχρονο, που θα προσφέρει νέες και αποτελεσματικότερες λύσεις στα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα, μεταρρυθμίσεις που δεν θα απορυθμίσουν την κοινωνία και δεν θα βλάψουν την πατρίδα, αλλά θα την ωφελήσουν.
Είναι άνθρωποι που δεν εκχωρούν την κοινωνική δικαιοσύνη στην Αριστερά ούτε τον πατριωτισμό στη Χρυσή Αυγή. Κι αυτό το πλαίσιο, προβαλλόμενο πειστικά, αγγίζει ανθρώπους ως τις παρυφές της Αριστεράς.
Η βάση μας απεχθάνεται την πεζοδρομιακή βία, τον φτηνό λαϊκισμό, θέλει σοβαρότητα στην ανάλυση αλλά και στις πρακτικές λύσεις, πιστεύει στην ευρωπαϊκή ιδέα, αλλά έχει και επίγνωση των ιδιαιτεροτήτων μας, ότι η χώρα δεν μετακόμισε στην κεντρική Ευρώπη, αλλά η Ιστορία και η γεωγραφία τής έδωσαν τον πιο επιθετικό και τραμπούκο γείτονα, την ισλαμοφασιστική Τουρκία.
Η βάση μας αυτή υποεκπροσωπείται από ταγούς αντίστοιχους των ιδεών και των προσδοκιών της, βγαλμένους από τα σπλάχνα της. Αντίθετα, υπερεκπροσωπείται από σόγια, «τζάκια» και από ορισμένους νεοφιλελεύθερους, οι οποίοι δεν έχουν βγάλει ούτε ένα ευρώ στην ελεύθερη αγορά. Παραμένει στην πλειονότητά της πιστή από νομιμοφροσύνη, αφού στην πιο δύσκολη συγκυρία έδωσε 28%, αποδεικνύοντας ότι η Ν.Δ. δεν είναι ΠΑΣΟΚ. Παραμένει ισχυρό και συνεκτικό κόμμα εξουσίας. Κάποιοι, όμως, θέλουν παιχνίδι κλειστό, εσωστρεφές, να τα κανονίσουν οι μηχανισμοί μεταξύ τους. Κάνουν οψίμως κριτική, την οποία λησμόνησαν όταν ήταν η ώρα των γεγονότων που τώρα κρίνουν.
Η βάση μας, όμως, περιμένει μεν αυτοκριτική, αλλαγές στο επιτελείο του προέδρου, όχι όμως αυτοκτονία και αυτοδιάλυση, και επιτέλους την προβολή και εκπροσώπηση των αληθινών ιδεών της, και όχι αυτών που καμώνονται όσοι νομίζουν ότι ζουν σε άλλη χώρα, σε άλλο κόμμα, με άλλον λαό…
Φαήλος Μ.Κρανιδιώτης
*δικηγόρος
