Περνώντας από την Ομόνοια καθημερινά βλέπω την παλιά γνώριμη εικόνα να επιστρέφει. Απρόσκλητοι μουσαφιραίοι από τα μήκη και τα πλάτη της Ασίας και της Αφρικής περιφέρονται ασκόπως. Οι πιο φρέσκοι, άρτι απελευθερωθέντες από τις «πρώτη φορά Αριστερά» πρωτοβουλίες της συγκυβέρνησης, με τα μπαγκάζια υπό μάλης.
Ο υπουργός Πάνος ακόμη σφυρίζει κλέφτικα, απτόητος απολαμβάνει τα στρατά να του βαράνε προσοχές και προσποιείται ότι ψιλοβρέχει αλλά δεν ψιλοβρέχει. Αλλιώς το λένε. Μπορείς να το πεις και αλλιώς. Γαργάρα εθνικών θέσεων για την ασφάλεια.
Εν τω μεταξύ, ενώ η Λαχώρη, η Καμπούλ και το Μογκαντίσου επανεγκαθίστανται στο κέντρο της πόλης και ο Πανούσης δηλώνει… ανήσυχος για τις συνέπειες των ίδιων των πράξεών του, στήνεται άλλο σουρεαλιστικό σκηνικό. Θα ‘ρθουν οι «τρεις θεσμοί», οι ίδιοι τροϊκανοί, με τις ίδιες αρμοδιότητες για το Μνημόνιο που έφυγε από το παράθυρο και ξαναμπαίνει με φόρα από την πόρτα, αλλά τώρα θα γίνει αλλιώς η δουλειά.
Ο Γιάνης θα σηκώσει τον γιακά και θα ‘ρθει ο δίδυμος αδελφός του Ράσμουσεν, πώς τον λέγανε τον σγουρομάλλη πονόψυχο της τρόικας, στη ζούλα να του βάψει την κόκκινη γραμμή στο σβέρκο ροζ ή λιλά.
Η δε νέα και πρωτοποριακή ιδέα των πρακτόρων ΘουΒου – φοροφυγαδοκυνηγών έχει μερικά τεχνικά προβλήματα, ειδικά για το κυνήγι στα beach bars. Η νέα άτιμη μόδα των μικρομπικίνι περιορίζει δραστικά το εύρος του υφάσματος, στο οποίο θα μπορεί να κρυφτεί η κάμερα. Ούτε «ψείρα» σαν αυτές του Μάκη δεν χωράει. Οπότε αναγκαστικά οι προσλήψεις θα περιοριστούν σε άνδρες και σε σεμνές κυρίες και δεσποινίδες που θα φοράνε κλασικά πράγματα. Θραύση θα κάνουν οι υπέρβαρες γιαγιάδες με τα ολόσωμα και μερακλήδες ρετρομάνιακ που θα φοράνε ριγωτή σκελέα δεκαετίας του 1920. Μέχρι τρικάμερο θα βολεύουν στις πτυχώσεις.
Απ’ ό,τι φαίνεται από τα πρώτα στοιχεία της ένδοξης αριστερής περιόδου που ξεκίνησε για πρώτη φορά μετά τον Δεκέμβριο του 2013 η ανεργία άρχισε πάλι να ξανασκαρφαλώνει. Μεγάλη πετυχεσιά.
Αυτό, όμως, που είναι το εντυπωσιακότερο, είναι η μιντιακή αντιμετώπιση του άτσαλου και πανικόβλητου εσωτερικού δανεισμού που κάνει η κυβέρνηση. Βάζουν χέρι στα ταμειακά διαθέσιμα των ασφαλιστικών ταμείων, στα χρήματα για τους αγρότες και πάει λέγοντας, για να πληρώσουν τη δόση των δανείων που δεν θα αναγνώριζαν, για να ξοφλήσουν το χρέος που θα κούρευαν και που τελικά του έκαναν «μιζαμπλί», που λέει κι ο Γιακουμάτος.
Αν αυτό είχε τολμήσει να το κάνει η προηγούμενη κυβέρνηση, θα είχε ξεσηκωθεί το σύμπαν, θα ζητούσαν οι τιμητές και ο πάσα ένας αγανακτισμένος να κρεμαστούν ανάποδα στο Σύνταγμα πρωθυπουργός και υπουργοί και να τους βάλουν και φωτιά στα μαλλιά, σε όσους έχουν τέλος πάντων. Τώρα, όμως, βλέπω π.χ. καλλίπυγο μελαχρινή βετεράνο της πρωινής ενημέρωσης, που στις εκπομπές της μέχρι πριν από λίγο μόνο που δεν χαστούκιζε τους αντιμνημονιακούς, τώρα να αποκαλεί γερμανοτσολιάδες όποιους αποπειρώνται την ελάχιστη κριτική στα πεπραγμένα της κυβέρνησης Τσίπρα και στις αφασιακές και «δημιουργικώς ασαφείς» δηλώσεις.
Παρατηρώντας δε τα ξένα μέσα, είναι ολοφάνερο ότι με τα τρελά που λένε διάφοροι υπουργοί, ιδίως ο καπετάν Βαρούφας ο μοδάτος, μας έχουν πάρει στον μεζέ. Και δυστυχώς η μπάλα παίρνει τη χώρα και όχι τα πρόσωπα, τα οποία μπορεί κάποτε να είναι μια μακρινή ανάμνηση.
Η χώρα στεγνώνει κάθε μέρα από ρευστό και προοπτικές, αλλά προς το παρόν ακόμη πολλοί θεωρούν τις σφαλιάρες και την καζούρα που τρώμε αποδείξεις «αντίστασης» και όχι έκπτωση της όποιας σοβαρότητας είχε ανακτήσει η χώρα.
Τελικά, απ’ ό,τι φαίνεται, όχι μόνο δεν υπήρχε σχέδιο Β αλλά ούτε σχέδιο Α. Θυμάστε το γνωστό θεατρικό «Απόψε αυτοσχεδιάζουμε»; Ε, κάπως έτσι μαθαίνουν μπαρμπερική στου κασίδη λαού το κεφάλι.
Δεν μπορώ, όμως, να μη σχολιάσω τις φοβερές δηλώσεις του Χαρδούβελη. Εβγαλε έξω ένα σκασμό λεφτά λίγα λίγα, γιατί -λέει- φοβήθηκε το πουλάκι μου. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί η Δεξιά δεν μπορούσε να βάλει έναν δικό της σοβαρό άνθρωπο στο υπουργείο Οικονομικών και έπρεπε να ψάχνει στην ντουλάπα του Σημιταρά του Κουρδοφάγου αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.
Το παράδειγμα, κυρ Γκίκα μου, δεν είναι απλώς άλλος ένας τρόπος ηγεσίας. Είναι ο ΜΟΝΟΣ τρόπος ηγεσίας. Εσύ, λοιπόν, ζητούσες από τους πολίτες να έχουν εμπιστοσύνη και ψυχραιμία, να μη βγάλουν έξω τα χρήματά τους και να τα φέρουν πίσω όσοι τα έβγαλαν;
Εγώ δεν θα αμφισβητήσω ότι είναι δικά σου λεφτά, από τις νόμιμες παχυλές αμοιβές ή άλλες νόμιμες προσόδους που έχεις, όλα αυτά που έβγαλες έξω από φόβο. Ομως μπορείς, νομίζω, να προσφέρεις μια τελευταία υπηρεσία στην πατρίδα και να το κάνεις όπως οι Ρωμαίοι πατρίκιοι. Να μπεις σε μια γεμάτη μπανιέρα με πολύ ζεστό νερό και ύστερα να κόψεις τις φλέβες σου. Λένε ότι το ζεστό λουτρό διευκολύνει τη ροή του αίματος. Μπορεί να ήταν νόμιμο, αγαπητέ, αλλά ηθικό… Ασ’ τα να πάνε…
Φαήλος Κρανιδιώτης
*Δικηγόρος
