Εδώ και λίγες ημέρες 20 κουκουλοφόροι ροπαλοφόροι έχουν υπό κατάληψη τη Νομική Σχολή των Αθηνών, ενώ επιτέθηκαν και σε αυτοκίνητο τηλεοπτικού συνεργείου, με αίτημα, μεταξύ άλλων, την απελευθέρωση καταδικασμένων και υποδίκων για τρομοκρατία και την κατάργηση των φυλακών τύπου Γ στον Δομοκό.
Η Πρυτανεία, ο υπουργός Παιδείας και ο υπουργός Δημόσιας Τάξης της συγκυβέρνησης χάσκουν καθεύδοντες. Δεν πρόκειται να πληρώσουν τις όποιες φθορές ούτε, φυσικά, την απώλεια διδακτικών ωρών και την ταλαιπωρία της συντριπτικής πλειονότητας των φοιτητών, που σίγουρα δεν συμμερίζονται τις μεθόδους και τις ιδέες των δραστών.
Είναι δικαίωμα οποιουδήποτε να έχει όποιες απόψεις θέλει, αρκεί να μην προτρέπει σε εγκλήματα ή να τα εγκωμιάζει. Μπορείς να έχεις τις πιο ακραίες ή τις πιο παράδοξες θέσεις. Τα μέσα να τις εκφράσεις, ειδικά σήμερα, στην εποχή του διαδικτύου, άφθονα και κανείς δεν μπορεί να σε λογοκρίνει και η διάδοση των απόψεών σου εξαρτάται μόνο από την αποδοχή τους από τον κόσμο και το ενδιαφέρον που προσελκύουν. Το ξαναλέω, εδώ και χρόνια έχουμε περίσσευμα ασυδοσίας και όχι έλλειμμα ελευθερίας.
Αραγε ποιο «προοδευτικό» πρόσημο έχει η άσκηση βίας από οργανωμένες μειονότητες, που επιβάλλουν με ρόπαλα τις απόψεις τους και αμφισβητούν το μονοπώλιο βίας των αρμόδιων οργάνων της δημοκρατικής Πολιτείας, όταν εφαρμόζουν το Σύνταγμα και τους νόμους που ψήφισαν οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι του λαού;
Εχουν καταλυθεί το Σύνταγμα και η δημοκρατία από κάποια χούντα στρατιωτικών ή κάποια μειονότητα και δεν το πήραμε είδηση; Αμφισβητούνται αναγκαστικοί νόμοι που επέβαλε κάποιος Παπαδόπουλος ή κάποιος Ιωαννίδης;
Διαπράττονται ποινικά αδικήματα εις βάρος των πολιτών, της έννομης τάξης, της δημόσιας περιουσίας και της λειτουργίας του πανεπιστημίου και αυτοί που είναι ορισμένοι εκ καθήκοντος να τα διαφυλάσσουν διαπράττουν καραμπινάτη παράβαση καθήκοντος, που φτάνει στα όρια της υπόθαλψης με την εξακολουθητική ανοχή που επιδεικνύουν.
Οι όποιες μειονότητες ή και μεμονωμένα άτομα μπορούν να διεκδικούν το ανύπαρκτο δικαίωμά τους στη βία, διότι ακριβώς πιστεύουν ότι είναι όχι μόνο δικαίωμα αλλά, βάσει των ιδεών τους, και καθήκον τους να την ασκούν για να τις επιβάλλουν. Κι είναι καθήκον της δημοκρατικής Πολιτείας να μην το ανέχεται, να αμύνεται, να προλαμβάνει και να καταστέλλει, παρέχοντας στους δράστες, με τη σύλληψή τους, τα δικονομικά δικαιώματα που παρέχει η Δικαιοσύνη της δημοκρατίας σε κάθε κατηγορούμενο, δεξιό, αριστερό, αντιεξουσιαστή, ολυμπιακό, παναθηναϊκό ή οτιδήποτε άλλο. Οχι να τους διευκολύνει και να τους χαϊδεύει.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, στον οποίο ανήκουν οι αρμόδιοι για το ζήτημα υπουργοί, δεν είναι πλέον στην αντιπολίτευση για να χαϊδεύει το περιθώριο και να αντιπολιτεύεται την «επάρατο» Δεξιά. Ο Τσίπρας και η κυβέρνησή του έχουν πλέον αυτοί το καθήκον της διαφύλαξης της έννομης τάξης. Δεν πίνουν πια καφέ στο Floral, είναι στο Μαξίμου, έχουν την ευθύνη της τήρησης του Συντάγματος και των νόμων της Πολιτείας. Πρώτο καθήκον τους δεν είναι να συσπειρώνουν και να ικανοποιούν κάποιες ιδιόρρυθμες συνιστώσες και τους ακόμη πιο ακραίους «κοντοχωριανούς», με τους οποίους αυτές είναι μεσοτοιχία, αλλά να υπερασπίζονται το κράτος· να το μεταρρυθμίσουν, να το αλλάξουν, αλλά σίγουρα να το υπερασπίζονται. Αυτό έχουμε, αυτό είναι το κοινό μας σπίτι, και το Σύνταγμα και οι νόμοι του είναι ο τρόπος που ελεύθερα, με το αίμα των προπατόρων μας και την ψήφο μας, το οργανώσαμε όσο καλύτερα μπορούσαμε, βάζοντας κανόνες για να μη φάμε ο ένας τον άλλο και για να μην επιτρέπεται σε άτομα ή μειονότητες να παραβιάζουν τα δικαιώματα των πολλών.
Αυτοί που χρησιμοποιούν αυτές τις παράνομες μεθόδους επιβολής των ιδεών τους είναι το «ανύπαρκτο» άλλο άκρο, που θεωρεί ότι έχει δικαίωμα στην ανομία, που, όποιος κι αν είναι εκλεγμένος στην εξουσία, θεωρούν ότι έχουν το δικαίωμα να κουρελιάζουν τους νόμους της δημοκρατίας, διότι πιστεύουν πως είναι ζηλωτές της απόλυτης «αλήθειας». Είναι μια μορφή ολοκληρωτισμού, χωρίς τεντωμένο χέρι και ρατσιστικές και υπερεθνικιστικές ιδεοληψίες, αλλά με το ίδιο αντιδημοκρατικό πρόσημο, την ίδια προσήλωση στη βία και στο τέλος, άλλη μια μειονότητα που θέλει με τσαμπουκά να επιβληθεί στην πλειονότητα, στο ίδιο το κράτος.
Είναι καιρός όμως να γίνουμε σοβαρό κράτος. Δεν χρειάζεται βαριοπούλα για να χτυπήσουμε ένα στραβό καρφί, ούτε να καταλύσουμε το Σύνταγμα ούτε ειδικούς νόμους. Πρέπει να προχωρήσουμε στην αποτελεσματική φύλαξη των πανεπιστημίων, που είναι κι αυτά δημόσια περιουσία, συντηρούμενα από τον Ελληνα πολίτη, και να καταστέλλονται τέτοιες πράξεις ανομίας, ό,τι πρόσημο κι αν έχουν, κι όχι το κράτος να είναι παρατηρητής και, τελικά, συνένοχος…
Φαήλος Κρανιδιώτης
*Δικηγόρος
