Το βαρύ χαρτί του Τσίπρα και ο κάβος!
Θα σας διηγηθώ σήμερα μια μικρή ελληνική ιστορία και από αυτή θα καταλάβετε δύο πράγματα: Γιατί η Ν.Δ. δεν εξέλεξε Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Γιατί ο Τσίπρας πάει στο Βερολίνο με δυνατά χαρτιά στις αποσκευές του, τα οποία εμείς δεν παρατηρούμε γιατί διαβάζουμε αποσπασματικά τις πρωτοβουλίες του. Το θέμα μας είναι οι τριγωνικές συναλλαγές και τα καρτέλ. Από την υπαγωγή της χώρας στο Μνημόνιο οι ξένοι φώναζαν ότι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι δεν πληρώνουν φόρους, καταφεύγοντας στο κόλπο των τριγωνικών συναλλαγών.
Εστελναν τα προϊόντα που αγόραζαν στο εξωτερικό σε κάποιον φορολογικό παράδεισο με χαμηλό συντελεστή και, αφού πλήρωναν τα ελάχιστα, τα εισήγαγαν μέσω κάποιας θυγατρικής τους στην Ελλάδα «φορολογημένα». Στην ουσία επρόκειτο περί αφορολόγητων εισαγωγών. Με διάταξη που ζήτησε η τρόικα και ψηφίστηκε επί υπουργίας Παπακωνσταντίνου, η νομοθεσία μας άλλαξε και δόθηκε η δυνατότητα στις εφορίες να βάζουν βαριά πρόστιμα σε όσους ομίλους επέμεναν να χρησιμοποιούν το τριγωνικό κόλπο. Στο πλαίσιο αυτό, κάποιοι έφοροι έβαλαν βαρύτατα πρόστιμα -αναδρομικά όμως, λάθος- σε ελληνικές επιχειρήσεις που χρησιμοποιούσαν αυτό το τρικ. Από το σημείο αυτό και μετά μπαίνουμε σε ένα σημαντικό κεφάλαιο της νεότερης ελληνικής Ιστορίας.
Οι όμιλοι πίεσαν σημαντικά την κυβέρνηση Σαμαρά να διευθετήσει με νομοθετική ρύθμιση την οφειλή τους, αλλά εκείνη διευκρίνισε ότι, χωρίς τη σύμπραξη της αντιπολίτευσης, αυτό δεν θα μπορούσε να καταστεί δυνατό. Εβδομάδες μετά την άρνηση του τότε πρωθυπουργού να συμπράξει, διαλύθηκε αιφνιδίως με αφορμή την ΕΡΤ η τρικομματική Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜ.ΑΡ. Ηταν Ιούνιος του 2013. Δέκα μήνες αργότερα η νομοθετική ρύθμιση πέρασε με τις ψήφους της παλαιάς τρικομματικής και το «παρών» της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Από τη στιγμή εκείνη και μετά το κοντέρ του Σόιμπλε άρχισε να γράφει ανάποδα. Οταν δε η κυβέρνηση αρνήθηκε να ικανοποιήσει το αίτημα της τρόικας να πληρωθούν κανονικά τα δάνεια των ολιγαρχών χωρίς να υπαχθούν στη ρύθμιση για τα «κόκκινα», το παιχνίδι τελείωσε. Οι δανειστές πήραν τις αποφάσεις τους. Ο ενταφιασμός μιας έρευνας της Επιτροπής Ανταγωνισμού για τα καρτέλ απλώς επιτάχυνε τις εξελίξεις.
Ποιο είναι, λοιπόν, το πιο βαρύ χαρτί που έχει στα χέρια του ο Τσίπρας για να περάσει τον κάβο; Οι ιδιωτικοποιήσεις και το χτύπημα των ολιγαρχών. Λίγα εικοσιτετράωρα πριν από τη μετάβασή του στο Βερολίνο τι κάνει; Καταθέτει νομοθετική ρύθμιση για επιβολή φόρου 26% στις τριγωνικές συναλλαγές, διορίζει γενικό γραμματέα κατά της διαφθοράς τον αδέκαστο εισαγγελέα Παπαγγελόπουλο, βγάζει από το αρχείο παλαιές υποθέσεις και δίνει τη δυνατότητα στον υπουργό Επικρατείας να λύει ζημιογόνες εταιρίες ΜΜΕ. Ολο το σύστημα στην Ελλάδα λέει ότι μας πάει στα βράχια. Προσωπικά, κρατώ μια επιφύλαξη.
Μανώλης Κοττάκης
