Η μόνη στρατηγική της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας είναι αυτή των υποχωρήσεων;
Στο άρθρο μας της προηγούμενης Παρασκευής αναφερθήκαμε στον τρόπο με τον οποίο η Κύπρος, ένα πληγωμένο νησί, με υπό κατάληψη το 40% του εδάφους της, κατόρθωσε να διαχειριστεί με μέτρο και ιδιαίτερη γεωπολιτική ευφυία τα ενεργειακά αποθέματά της και τη γεωπολιτική θέση της, με αποτέλεσμα να εξασφαλίσει τη στήριξη των ΗΠΑ αλλά και άλλων σημαντικών δυνάμεων απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα.
Το έχουμε υπογραμμίσει και σε άλλα άρθρα μας ότι είναι η πρώτη φορά μετά τη δεκαετία του 1960 που η Τουρκία όχι μόνο δεν έχει την υποστήριξη στις θέσεις και στα σχέδιά της στην Κύπρο των ΗΠΑ και άλλων δυνάμεων του δυτικού κόσμου, αλλά οι δυνάμεις αυτές με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στέκονται απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα.
Αλλωστε, δεν είναι καθόλου τυχαίο που ο Ερντογάν φέρεται ότι δήλωσε πρόσφατα πως εκείνες οι δυνάμεις που βοήθησαν την Τουρκία να εισβάλει στην Κύπρο τώρα θέλουν να την εκδιώξουν από το νησί!
Ενώ, όμως, διαδραματίζονται αυτά στην Κύπρο και ενώ η Ελλάδα προσπαθεί να ισορροπήσει και να σταθεί στα πόδια της, δοκιμάζοντας ακόμα και τη θέση της στην ευρωζώνη – Ε.Ε., η Τουρκία δείχνει αποφασισμένη να κινηθεί μπροστά από τις εξελίξεις, για να προλάβει τη δημιουργία μιας ανάλογης και μη αναστρέψιμης γι’ αυτήν κατάστασης στο Αιγαίο.
Αφού η Αγκυρα, με τη σαφή υποστήριξη της Ουάσινγκτον, και όχι μόνο, κατόρθωσε να αποτρέψει τις ελληνικές κυβερνήσεις να κάνουν χρήση του κυριαρχικού δικαιώματος της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά ύδατα στα 12 ν.μ., όπως ξεκάθαρα ορίζει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, τώρα έχουν περάσει στην επόμενη φάση, που είναι η ευθεία αμφισβήτηση του μισού Αιγαίου, χωρίς να μας «χαρίζουν» το υπόλοιπο.
Η εκδίωξη του ιταλικού πλοίου, βρετανικών συμφερόντων, το οποίο πόντιζε καλώδιο μεταφοράς δεδομένων Explora από τη θαλάσσια περιοχή νοτίως της Ιεράπετρας, από τις τουρκικές Αρχές στα τέλη του προηγούμενου μήνα, πράξη που συνιστά ευθεία αμφισβήτηση και παραβίαση κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, και η δημοσίευση της γνωστής NOTAM, με την οποία δέσμευε περιοχές του Αιγαίου για να τις χρησιμοποιήσει ως πεδίο βολής μέχρι το τέλος του έτους, στην οποία περιλαμβάνονταν και χωρικά ύδατα αλλά και έδαφος της Λήμνου (αποσύρθηκε μετά την έντονη ελληνική αντίδραση), αποτελούν δείγματα των προθέσεων της Αγκυρας.
Οταν η Τουρκία απέσυρε την προαναφερθείσα NOTAM, έπειτα από παρέμβαση και των ΗΠΑ, ήλθαν στον νου μας τα ΜΟΕ (Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης), τα οποία ακολουθούν κάθε μικρή ή μεγάλη ελληνοτουρκική κρίση.
Τα ΜΟΕ, λοιπόν, δεν άργησαν να έλθουν ή μάλλον ακριβώς επειδή η ελληνική πλευρά, παρότι φέρεται ότι δέχτηκε, σύμφωνα με την Αγκυρα, κωλυσιεργεί και αργεί να καθίσει στο «τραπέζι», η τουρκική κυβέρνηση στέλνει τελεσίγραφο, με το οποίο μας λέει ότι αν δεν αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις για τα ΜΟΕ έως το τέλος του Μαρτίου, από την 1η Απριλίου η Αγκυρα θα δεσμεύσει και πάλι τεράστιες περιοχές του Αιγαίου. Επισημαίνεται, μάλιστα, ότι αυτή τη φορά η NOTAM θα είναι «χωρίς λάθη» στις συντεταγμένες!
Τις θέσεις αυτές εξέφρασε η Αγκυρα με έντονο διάβημα στον Ελληνα πρέσβη στην Αγκυρα, στις 7 Μαρτίου, αμέσως μετά τις επισκέψεις του υπουργού Εθνικής Αμυνας Π. Καμμένου σε ακριτικά νησιά και τις διάφορες δηλώσεις του για την ενίσχυση της άμυνας της χώρας.
Να σημειωθεί ότι τα αιτήματα της τουρκικής πλευράς, που σχετίζονται στην ουσία με την κατάργηση των ελληνικών πεδίων βολής στο Αιγαίο, είναι ακόμα ένα βήμα προς την εκπλήρωση ενός στρατηγικού στόχου της Τουρκίας, που είναι ο εξής:
Αφού εξαλειφθεί κάθε πιθανότητα επέκτασης των Χ.Υ. της Ελλάδας στα 12 ν.μ., να επιβληθεί στην Ελλάδα η άποψη ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έχουν ακριβώς τα ίδια δικαιώματα χρήσης του θαλάσσιου και του εναέριου χώρου του Αιγαίου με τις Ενοπλες Δυνάμεις της Ελλάδας!
Υστερα απ’ όλα αυτά και μετά τις αλλεπάλληλες υποχωρήσεις της Αθήνας στις επεκτατικές και αναθεωρητικές βλέψεις της Αγκυρας, είναι λογικό να αναρωτηθεί κανείς αν η μόνη στρατηγική της Ελλάδας είναι αυτή των συνεχών υποχωρήσεων!
Σάββας Καλεντερίδης
